Top Stories

„ვერსია“ აგრძელებს შიდა ქართლის ერთ-ერთ სოფელში მომხდარი საზარელი დანაშაულის ფაქტის გამოძიებას - შეგახსენებთ, რომ 13 წლის  გოგონა 53 წლის პაპას გაუპატიურებაში ადანაშაულებს და ჩვენებაში აცხადებს, რომ  მამის მამა მასზე  თითქმის 5 წლის განმავლობაში ძალადობდა ჩვენ უკვე შემოგთავაზეთ ექსკლუზიური ინტერვიუ დაზარალებული გოგონას მამასთან -ამჯერად „ვერსია“ ბრალდებულის ყოფილ მეუღლეს - დაზარალებულის ბებიას დაუკავშირდა და მასთან ექსკლუზიურ ინტერვიუს გთავაზობთ. ქალბატონი 12 წელია მეუღლესთან განქორწინებულია, თუმცა შესაძლებლია გამოძიებისთვის საინტერესო ინფორმაციას ფლობდეს (სტილი დაცულია):

- როგორი ადამიანია თქვენი ყოფილი მეუღლე და ხომ არ შეგინიშნავთ მასში რაიმე საეჭვომ სანამ მათან ერთად ცხოვრობდით?

-არაფერი შემინიშნავს არასდროს. პირიქით, სერიოზული მამაკაცი იყო. შინაური და გარეული იცოდა, ქალისკენ გვერდითაც კი არ გაუხედავს.

- როგორც ვიცით, თქვენ 12 წელია განქორწინებულები ხართ,  რა გახდა დაშორების მიზეზი?

-ჩვენ ხასიათებით ვერ შევეწყვეთ ერთმანეთს. მერე საზღვარგარეთ წავედი და იქიდან დავცილდით ერთმანეთს. 23 წელი ვიყავით ერთად, მაგრამ ჩვენ შორის უხეში და ძალადობრივი არაფერი ყოფილა.

-როგორი ურთიერთობა გქონდათ თქვენ შვილიშვილებთან და როდის გქონდათ ბოლოს მათთან კომუნიკაცია?

-შვილიშვილებს ველაპარაკე 8 ოქტომბერს. პატარას მივულოცე დაბადების დღე, სიცხიანები იყვნენ. მერე ვურეკე ცხრაში თუ ათში. ეგ ამბავი რომ ყოფილა, წინა საღამოს გაუგია და სანამ პოლიციაში წავიდოდა, ზუსტად ეგ პერიოდი იყო. ზუსტი რიცხვი არ მახსოვს. წინა საღამოს ვურეკე და არ მიპასუხა. ბავშვები ხშირად არ მპასუხობდნენ. დედამისისგან მიჩვეულები იყვნენ ამას.

საბერძნეთში ვიყავი 10 წელი. სანამ ფინანსურად კარგად ვიყავი, კარგადაც მეკონტაქტებოდნენ და კარგი ბებიაც ვიყავი, მაგრამ რაც ფინანსურად გამიჭირდა, მერე დამბლოკა. 

ჩემს ვაჟს უჩივლა, დავურეკე და  ვუთხარი - რატომ აბოროტებ,  რატომ იქცევი ასე-მეთქი? - რძალმა „წიკვინი“ დამიწყო. ვეუბნებოდი, თიკო დამშვიდდი, ნუ უწევ ტონს-მეთქი. ამის შემდეგ  გამითიშა და დამბლოკა. ამ ამბის შემდეგ აღარ მიკონტაქტია. ბავშვებს იშვიათად ვნახულობდი და იშვიათად ვეკონტაქტებოდი.

- როდესაც ერთად ცხოვრობდნენ, მაშინ როგორი ურთიერთობა გქონდათ რძალთან?

- მანამდე ძალიან კარგი ურთიერთობა გვქონდა. მითუმეტეს, როდესაც ფინანსები სჭირდებოდა, ძალიან კარგად მირეკავდა იმიტომ, რომ ჩემგან სარგებელს მოელოდა, მაგრამ ჩვენს ოჯახში როდესაც იყო, მეუბნებოდა, ვითომ ჩემი ყოფილი დედამთილი და ჩემი ყოფილი მეუღლე უშლიდნენ ჩემთან დარეკვას და არ სიამოვნებდათ. მერე მაგას იმიზეზებდა და როცა რამე უნდოდა, მხოლოდ მაშინ  მირეკავდა.

-რას ამბობდა, რატომ უშლიდნენ თქვენთან დარეკვას?

-არ უშლიდნენ, ეს იგონებდა მიზეზად.  შვილს ველაპარაკებოდი ყოფილი დედამთილისა და ქმრის წინაშე და რძალს რატომ დაუშლიდნენ? უბრალოდ, თვითონ იმიზეზებდა, როცა ფული სჭირდებოდა, მარტო მაშინ მირეკავდა. როცა ჩამოვედი და ფული აღარ მქონდა, აღარ მეკონტაქტებოდა. მე როცა ჩამოვედი, უკვე 2-3 წლის დაშორებულები იყვნენ.

-როგორც გავიგეთ, რძალი თქვენ და თქვენს ყოფილ მეუღლეს გადანაშაულებთ ოჯახის დანგრევაში, ეს მართალია?

-არავისი ბრალი არ არის. მე პირშიც ვეუბნებოდი, ძალიან ცივი იყო ქმართან. სანამ პატარას გააჩენდა, მე და ჩემი ქალიშვილი სულ ვეუბნებოდით, რომ ყურადღებით ყოფილიყო ქმართან. ვარიგებდი - ქმარს დახვდი სახლში, დახვდი ენერგიულად-მეთქი, ვეხვეწებოდით... მერე დარჩა მესამეზე ფეხმძიმედ. ჩემს გოგოზეც ნაწყენი იყო, რატომ არ გესიამოვნა ფეხმძიმედ რომ დავრჩიო? იმიტომ, რომ ოჯახს ვერ შეინარჩუნებდა მესამე ბავშვით... პირიქით, ქმართან ყურადღებით უნდა ყოფილიყო და მიფერებოდა. ხან სურპრიზებს ვუწყობდით, რომ ქმართან დაელაგებინა ურთიერთობა, მაგრამ თვითონ იყო ჭიამკვდარა გოგო. სულ იღლებოდა, სულ არ შეეძლო...

-მართალია, რომ როდესაც ჯერ კიდევ ცოლ-ქმარი იყვნენ, თქვენმა შვილმა მაშინ დაიწყო სხვა ქალთან ურთიერთობა და ეს გახდა დაშორების მიზეზი, იცოდით ამ ფაქტის შესახებ

- ვიცოდით, რომ ჩემს შვილს საყვარელი ჰყავდა. კიდევაც ვეჩხუბე ჩემს შვილს, ასევე რძალს ვეუბნებოდი, რომ უფრო მეტი ყურადღებით ყოფილიყო. ამ ამბავზე ნერვიულობამ მხედველობა დამაკარგვინა. მაგრამ არავის არაფერი შეეძლო, ქმარს თუ არ მიეფერები და ყურადღებას არ გამოიჩენ, სხვისკენ გაიხედება. მე რძალს სულ ვეუბნებოდი, ქმარი შენ თვითონ მიიყვანე კლდესთან შენი საქციელით  და ხრამში გადააგდე-მეთქი. მისი ბრალი რომ იყო, პირშიც ვეუბნებოდი.

- თქვენ ყოფილ რძალს ქმართან თავიდანვე ასეთი ურთიერთობა ჰქონდა?

- არა ოჯახში, როდესაც პრობლემებმა იჩინა თავი, მაშინ გახდა ასეთი ცივი. ქმარი რომ ჯარში მსახურობდა, ორი კვირა ნანახი არ ჰყავდა ქმარი და მიდიოდა და  იძინებდა, არ ელოდებოდა. ქმარმა ამ ყველაფრის გამო აიცრუა გული მასზე.

-ყოფილ რძალს თქვენთან  და თქვენს ყოფილ ქმართან როგორი ურთიერთობა ჰქონდა?

-გადასარევი. როცა გასცილდნენ, მერე დაიწყო ცუდი ურთიერთობა. ვინც სჭირდებოდა, ყველასთან კარგად იყო თავიდან. ჩემს ყოფილ ქმარს, მის მამამთილს არ მოსწონდა მისი შვილის საქციელი და ცდილობდა, პირიქით, შვილი გაეგდო სახლიდან და რძალი დაეტოვებინა. მამამთილი თან ჰყვებოდა, მერე კი ისიც აღარ უნდოდა, როგორც მე.

-ბრალდებულის ადვოკატი აცხადებს, რომ დაშორების შემდეგ თქვენი რძალი მშობლებმა აღარ მიიღეს, ეს მართალია?

-ეგ ნამდვილად არ ვიცი. მისი მშობლები რას ეუბნებოდნენ, არც ეგ ვიცი, რადგან საზღვარგარეთ ვცხოვრობდი, ახლო ურთიერთობა მათთან არ მქონია. მე მაგათი ფინანსებისა და ჯანმრთელობის გამო წავედი საქართველოდან. ჩემი ყოფილი მეუღლე ცალი ფეხით ამდენს ვერ აუვიდოდა, ამიტომ მე მომიწია სამუშაოდ წასვლა.

-თქვენი ქალიშვილი მამასთან არ კონტაქტობდა დიდი ხნის განმავლობაში. რა იყო ამის მიზეზი?

-რძალი ჩემზეც იგონებდა რაღაცეებს და კონფლიქტს იწვევდა ჩვენს ოჯახში. მერე ვურეკავდი და ბოდიშებს მიხდიდა, პატარა ვიყავი და არ ვიცოდი, რას ვაკეთებდიო.

ჩემმა ყოფილმა ქმარმა მითხრა, თავიდან მჯეროდა ყველაფრის რასაც მეუბნებოდა, მაგრამ მერე მივხვდი რომ მატყუებდაო. ასევე ჩემს გოგოზეც ეუბნებოდა მამამის, რომ ცუდად იქცევაო. მერე ოჯახი რომ ჩაერია და ბებიამ უთხრა, მამას შვილს სახლიდან რატომ აგდებინებო, გაჩუმდა და უთხრა, არ გააგდო და როცა დააშავებს, მერე გააგდეო.

-თქვენთან თუ უთქვამთ შვილიშვილებს რაიმე უცნაური ფაქტის შესახებ?

-არა, არაფერი. ჩემთან ძალიან მოზომილად ლაპარაკობდნენ. ძალიან იშვიათად მოდიოდნენ და მელაპარაკებოდნენ. თუ მოდიოდნენ, საერთოდ არაფერს არ მეუბნებოდნენ.

მე ისიც მიკვირს, რატომ არაფერი მითხრა მომხდარი ფაქტის შესახებ ყოფილმა რძალმა, მე ხომ  ჩემი ყოფილი მეუღლის მოწინააღმდეგედ ვითვლები?! თუ ჩემმა ყოფილმა ქმარმა ეს საშინელება ჩაიდინა, რატომ არ დამირეკა და მითხრა ამ ამბის გაგების მერე  - ეს რატომ გამიკეთა, რატომ გამაუბედურაო?! სანამ გაასაჩივრებდა, მე ხომ დარეკილი მქონდა, მაგრამ არ მიპასუხა. ან საერთოდ ეგ ამბავი რომ გაიგო, რამ გააჩერა? აბა წარმოიდგინეთ, ეგ ამბავი რომ ვიცოდე, ეგრევე გავიდოდი, ყველას დავურეკავდი, ყოფილ ქმარსაც და ბაბუასაც. როგორ გაძლო?! მაგან მთელი დღე შეინახა და მეორე დღეს დარეკა პირდაპირ პოლიციაში. რატომ არ გამცა პასუხი, თუნდაც რატომ არ მიმალანძღა?

- როგორ ფიქრობთ, რა მოტივით შეიძლება იგონებდეს თქვენი ყოფილი რძალი ამ ყველაფერს?

-როგორც დედა ამ კითხვას მეც ვერ ვპასუხობ,  არ ვიცი... მაგრამ მაგან ბევრი რამე მოიგონა, ქმარს პოლიციაშიც უჩივლა, ბავშვებიც მიიყვანა, უჩივლა რომ როდესაც ჩემი შვილი და მისი ცოლი ავსტრიაში იყვნენ წასულები, რძალი ბაბუას ბავშვებს არ ატანდა. მიიყვანა ბავშვები და უჩივლა, მიზეზად იძახდა, რომ რა უნდა გააკეთონ ბავშვებმა ბაბუასთანო, მეტი არაფერი ვიცი დეტალურად.

სასამართლომ მიანიჭა უფლება, რომ მამას შაბათ-კვირას წაეყვანა ბავშვები თავისთან, ეგეც მხოლოდ ბავშვების უფლებით, თუ სურვილი ექნებოდათ. მაგრამ ჩემი რძალი ისე აკეთებდა ყველაფერს, რომ მაგ დღეებშიც კი არ შესძლებოდა მამას ბავშვების წამოყვანა თავისთან. მაშინ უნდებოდა ბავშვების პიკნიკი და ყველაფერი, რაც ხელს შეუშლიდა. სულ ვეუბნებოდი რძალს, როცა იცი, რომ მამის დღეა, რატომ უკანონებ და უგეგმავ ბავშვებს სხვა რაღაცეებს-მეთქი? მაშინ არაფერი აღარ მითხრა. ასე ამწარებდა მამას, პაპას კი სულ არ ჰქონდა უფლება ბავშვების წამოყვანის.

-როგორ ფიქრობთ, ხომ არ ჰყავს თქვენს ყოფილ რძალს ვინმე, ვინც ამ საქმეში ზურგს გაუმაგრებს და დაეხმარება?!

- არ ვიცი, ვერ გეტყვით, რა ცხოვრებით ცხოვრობს, არ ვერევი. არც მისი ახლობელი ვიცი ვინმე, ვინც ასე დაიცავდა. არ მახსენდება ვინმე მისი ახლობელი თანამდებობაზე იყოს. არ მაინტერესებს მისი ცხოვრება, ჩემი საქმე არაა, ქმარი არ ჰყავს და შეიძლება ვინმე პატრონობს. არ ვიცი ნამდვილად ვინ ეხმარება მას. ძმა დაღუპული ჰყავს.

-რას ფიქრობთ, შეუძლია თქვენს შვილიშვილს, ეს ამბავი მოიგონოს ? გჯერათ თუ არა, რომ თქვენი ყოფილი ქმარი ამას აკეთებდა?

-99% მჯერა, რომ ჩემი ყოფილი მეუღლე ამის გამკეთებელი არ არის. დამალული იყოო, მოიგონეს, არადა, თბილისში იყო თავის შვილთან, არსად დამალულა. როცა ერთად ვიყავით, არ არსებობდა, ქალისთვის შეეხედა, ძალიან სხვანაირი კაცი იყო. ასეთი რაღაცები არ ახასიათებდა. მანდ ტერმინებია კიდევ, რაც მოვისმინე და საერთოდ არ ახასიათებს ეგეთი ტერმინებით ლაპარაკი.

-გამორიცხავთ, რომ თქვენს ყოფილ მეუღლეს ვიღაც განგებ აბრალებს ამ ამბავს?

-არ გამოვრიცხავ არც მაგ ვერსიას. ვალი არ ჰქონია, არც დაპირისპირება, როგორც ვიცი. თვითონ რძალს აქვს, ალბათ, რაღაც ინტერესი, ამას გამოძიება დაადგენს. შეიძლება ჩვენ სხვანაირი ურთიერთობა გვქონდა და ჩემი წასვლის შემდეგ დავშორდით, მაგრამ არ იყო ასეთი მექალთანე.  არაკაცი რომ იყოს და მექალთანე, შეიძლება, მაგრამ არ იყო და ტყუილს ვერ ვიტყვი.

- შეიძლება, რომ თქვენს რძალს ქონებრივი ინტერესი ჰქონდეს?

- შეიძლება, რა თქმა უნდა, ერთხელ ოქროს ყელსაბამზეც ჰქონდა მთელი სასამართლო ამბავი. შესაძლებლია, სხვა ინტერესიც იყოს -  ჩემი ქმრის სახელზეა პროდუქტის მაღაზია თბილისში, მანქანები. შეიძლება, ამის გამო სწამებენ ცილს - ჩემი ბიჭის სახელზე არაფერია, ყველაფერი მამამისის სახელზეა.

ავტორი სალომე ნოზაძე

 

 

„ვერსია“ აგრძელებს მუშაობას  შიდა ქართლში მომხდარი უმძიმესი საქმის მასალებზე - 13 წლის  მოზარდი გოგონა 53 წლის პაპას გაუპატიურებაში ადანაშაულებს და ჩვენებაში აცხადებს, რომ  მამის მამა მასზე  თითქმის 5 წლის განმავლობაში ძალადობდა. ამის შესახებ ტყუპისცალმა გოგონამ დედას 2021 წლის 10 ოქტომბერს უამბო. 11 ოქტომბერს დედამ საჩივარი პოლიციაში შეიტანა, რომლის საფუძველზეც სისხლის სამართლის საქმე აღიძრა და ძალადობაში ბრალდებული მამაკაციც რამდენიმე საათში დააკავეს. გორის სასამართლომ ბრალდებულს წინასწარი 45 დღიანი პატიმრობა მიუსაჯა.  

„ვერსიამ“  უკვე შემოგთავაზათ ინტერვიუ ბრალდებულის ადვოკატთან. შემთხვევის ადგილზე მოკვლეულ მასალებზე მუშაობისას, ასევე გავრცელებული ინფორმაციების გაანალიზების შედეგად, უამრავი უპასუხო კითხვა გაჩნდა. მათზე პასუხის მისაღებად   გოგონას მამას, ბრალდებულის ადვოკატსა და   სისხლის სამართლის საქმის გამოძიებელს დავუკავშირდით.

რაც შეეხება სავარაუდო დაზარალებულის მხარეს - მას სახელმწიფოს მიერ გამოყოფილი სახაზინო ადვოკატი იცავს. „ვერსიას“ მასაც დაუკავშირდა, თუმცა უფლებადამცველმა  კომენტარისგან თავი შეიკავა და განაცხადა, რომ მოზარდის დედა საჯარო საუბრისგან თავს იკავებს, ამიტომაც, ოჯახთან შეთანხმების გარეშე, ვერც ერთ კითხვაზე ვერ გვიპასუხებს.  „ვერსია“ მზად არის, მომხდარ ფაქტთან დაკავშირებით საუბრის მსურველ ყველა პირთან ითანამშრომლოს.

მოკვლეული მასალებით დგინდება, რომ სავარაუდო დაზარალებულ 13 წლის გოგონას ჰყავს ორი და (მათგან ერთი მისი  ტყუპისცალია). ბავშვები დედასთან ერთად, შიდა ქართლის ერთ-ერთ ქალაქში, ნაქირავებ სახლში ცხოვრობენ მას შემდეგ, რაც მოზარდის მშობლები განქორწინდნენ. მოზარდის მამას ახლა სხვა ოჯახი ჰყავს და მათთან ერთად თბილისში ცხოვრობს.

ბრალდებული მამაკაცი 53 წლისაა.  უკვე 12 წელია მეუღლესთან გაშორებულია, დედასთან ერთად სოფელში ცხოვრობს, იგი  შშმ პირია (ახალგაზრდობის ტრავმის შედეგად, ერთი ფეხი მოკვეთილი აქვს) და  ტაქსის მძღოლობით ირჩენს თავს. მას 2 შვილი ჰყავს - გოგონების მამა და ქალიშვილი. „ვერსიის“ ექსკლუზიური ინფორმაციით,  ქალიშვილი  მამასთან, წლების განმავლობაში არ კონტაქტობდა, თუმცა ერთი წლის წინ შერიგდნენ.

„ვერსიამ“ ექსკლუზიურად გაარკვია, რომ დაზარალებულსა და მის დებს მამა ალიმენტის თანხას პრინციპულად არ უხდის. მიზეზად ასახელებს იმას, რომ თანხას აგროვებს, რათა ბავშვებს ბინა უყიდოს. მამა ასევე აცხადებს, რომ ალიმენტის გადაუხდელობის გამო მის ქონებას ახლა ყადაღა ადევს: „ყოფილმა მეუღლემ წელიწადნახევრის წინ მიჩივლა იმის გამო, რომ ალიმენტს არ ვიხდიდი და ამის საფუძველზე დამადეს ყადაღა. შესაბამისმა სამსახურებმაც დამიბარეს და მითხრეს, რომ ქონებას დამიყადაღებდნენ, მაგრამ ქირით ვცხოვრობ და რას დააყადაღებდნენ? მადევს უკვე ყადაღა და რომ არ გადავიხადე ალიმენტი, ჯერჯერობით, საქმე შეჩერებულია.“

„ვერსია“  დაზარალებული გოგონას მამასთან ექსკლუზიურ ინტერვიუს გთავაზობთ:

-თუ მიგაჩნიათ, რომ მამათქვენი დამნაშავე არაა, როგორ ფიქრობთ, რა შეიძლება იყოს მოტივი, რის გამოც მას ასეთ მძიმე ბრალს სდებენ?

- ვერ გეტყვით, მაგრამ კონფლიქტი ჰქონდათ მამაჩემსა და ჩემს ყოფილ მეუღლეს, რაც ერთმანეთს დავშორდით. რამდენჯერმე გვქონდა კონფლიქტი იმიტომ, რომ მეორე ცოლი მოვიყვანე და აბრალებდა მამაჩემს, რომ იცოდა მან ჩემი მეორე მეუღლის შესახებ და აბრალებდა, რომ ოჯახი მან დაუნგრია. ამბობდა, რომ მამაჩემმა იცოდა, ეს გოგო მიყვარდა მანამდე, სანამ გავშორდებოდი და მას აბრალებდა, რომ ოჯახი დაგვენგრა. ფინანსურ საკითხს რაც შეეხება, ჩემთან ჰქონდა ხოლმე პრეტენზია თანხასთან დაკავშირებით, მაგრამ თუ ალიმენტს არ ვიხდი იმიტომ, რომ მინდა, ბავშვებს თანხა შევუგროვო და ბინა ვუყიდო, მაგრამ ბავშვებს ყველანაირად ვეხმარები. რეალურად, ალიმენტის გადახდა მირჩევნია, რადგან ისე უფრო მეტი მეხარჯება და მგონი, ამას არც თავად ჩემი მეუღლე უარყოფს.

- თქვენი ოჯახის ადვოკატი აცხადებს, რომ შესაძლოა, მოტივი შურისძიება იყოს, ეთანხმებით მას?

- შესაძლოა, რადგან ბევრი ისეთი მიზეზი მომიგონა, რომ საერთოდ არაფერ შუაში ვიყავი და შესაბამისად, კითხვა მიჩნდება და იმიტომაც ვეძებ სიმართლეს.

-  ჩვენი რედაქციის ინფორმაცით, თქვენი და წლების განმავლობაში არ ელაპარაკებოდა მამათქვენს. რატომ იყო მათ შორის კონფლიქტი?

- კი, ცოტა ხანს იყო ასეთი მომენტი, როცა არ ელაპარაკებოდა. არც მე და ჩემი და ველაპარაკობდით ერთმანეთს.

- რატომ, მიზეზი რა იყო?

- ჩემმა ყოფილმა მეუღლემ ჩემი და, მამაჩემი და მე, ერთმანეთს დაგვაპირისპირა. ჩემს დაზე ამბობდა ცუდ რაღაცეებს, მამამთილს ეუბნებოდა, რომ ჩემი და ვითომ ცუდად იქცეოდა. მამამ გადაწყვიტა, თუ ასე იქცევა, ჩემს სახლში აღარ დავინახო მოსულიო. მერე ბებომ უთხრა ჩემს ყოფილ მეუღლეს, ამას რას აკეთებ, მამა-შვილს ერთმანეთს როგორ აპირისპირებო და გამობრუნდა, გამოვიდა ოთახიდან ჩემი ყოფილი მეუღლე, მიუბრუნდა მამაჩემს, ახლა არაფერი უთხრა და შემდეგ, როცა რამეს დააშავებს, მერე გააგდე სახლიდანო.

- მართალია, რომ დედათქვენი საზღვარგარეთ ცხოვრობს?

- არა, საქართველოშია და რაც ჩამოვიდა, მას შემდეგ ჩემი ყოფილი მეუღლე მასაც აღარ ესაუბრება. იმის გამო, რომ მე არ მატანდა ხოლმე ბავშვებს, ჩემზე რაღაც საჩივარი შეიტანა ჩემმა ყოფილმა მეუღლემ და დედაჩემმა დაურეკა, რატომ აბოროტებ, რაღა გინდა, ხომ გაშორდით ერთმანეთსო და ამის გამო დაბლოკა და აღარ ესაუბრება.

- მამათქვენი და დედათქვენი ერთად ცხოვრობენ თუ გაშორებული არიან?

- ერთად არ ცხოვრობენ.

- როცა ბავშვები მამასთან მიგყავდათ, იმავე სახლში თქვენც იყავით ხოლმე, რაიმე განსხვავებული ქცევა ხომ არ შეგიმჩნევიათ ბავშვებისგან?

- არაფერი. ბავშვები ძალიან იშვიათად მოდიოდნენ ჩემთანაც და მამაჩემთანაც, მამაჩემთან მითუმეტეს. სულ თითზე ჩამოსათვლელად შეიძლება დარჩენილიყვნენ მამაჩემთან მარტო. თუ იყვნენ სოფელში, ჩემთან და ჩემს მეუღლეს ერთად. შემიძლია, გავიხსენო, ბოლოს რომ ერთად ვიყავით, ეზოში მწვადს ვწვავდით, მამაჩემი მაღაზიაში მიდიოდა და კამათი მოუვიდათ დებს, მანქანაში წინ დაჯდომაზე. პაპიკოს ეძახდნენ და არანაირი დაძაბულობა ან შიში არ შემიმჩნევია. ასეთი რამ რომ ყოფილიყო, ვერც ერთმა როგორ ვერ შევამჩნიეთ?...

- თქვენს ყოფილ მეუღლესთან როგორი ურთიერთობა გაქვთ?

- დიდხანს ძალიან ცუდი ურთიერთობა გვქონდა. ბავშვებს სკოლაში რაღაც პრობლემა ჰქონდათ ადრე და ამასთან დაკავშირებით ვისაუბრეთ და ბოლო ერთი წელი იქნება, რაც ცოტა გამოგვისწორდა ურთიერთობა. ბავშვებთან დაკავშირებით ვსაუბრობთ. ჩვენს ჩხუბსა და კამათს იწვევდა ის, რომ ბავშვები არ მოდიოდნენ ჩემთან, როცა ბავშვების გამოყვანის დღე იყო, მაშინ პიკნიკები უნდა დაეგეგმა, ტორტი უნდა გამოეცხო ან ცუდად იყო და ა.შ. ბავშვებს კი ძალას ვერ ვატანდი, რომ გამოსულიყვნენ. ერთხელ ბავშვთა დაცვის ორგანიზაციაშიც კი ვიყავი, უნდა დამეწერა საჩივარი, ბავშვებს რომ არ მატანდა. ბავშვები ჩემთან როცა იყვნენ, უკან დაბრუნება აღარ უნდოდათ და ცდილობდნენ, მე დამერეკა დედასთან და თავად ვერ უბედავდნენ, დარჩენა რომ უნდოდათ.

- თქვენს ყოფილ მეუღლესთან მომხდარის შემდეგ რაიმე სახის კომუნიკაცია გქონიათ?

- მხოლოდ ბავშვი მოვიკითხე და ამ საკითხთან დაკავშირებით საერთოდ არ გვისაუბრია. „ფეისბუქზეც“ დამბლოკეს, არ მპასუხობენ, ალბათ იმიტომ, რომ სიმართლეს ვარკვევ.

- პაპა ბავშვებმა ბოლოს როდის ნახეს?

- 2020 წლის სექტემბერში, როდესაც მეც იქ ვიყავი ჩემს მეუღლესთან და შვილთან ერთად.

- თქვენ ამბობთ, რომ ბოლო ერთი წელია, ყოფილ მეუღლესთან ურთიერთობა შედარებით გამოგისწორდათ. თუ ასეა, ბავშვები პაპასთან ბოლო ერთი წლის განმავლობაში რატომ აღარ მიგყავდათ?

-  მე თბილისში ვცხოვრობ და ჩემთან იყვნენ ხოლმე უმეტესად. პატარა გვყავს და იმას ეთამაშებოდნენ, ქალაქშიც ვსეირნობდით. ბავშვებს სოფელში არ სიამოვნებდათ წასვლა, არ უნდოდათ. მეუბნებოდნენ, იქ მოწყენილები ვართ და ვერ ვერთობითო, ამის გამო არ გამოდიოდნენ, თორემ სხვა დანარჩენი არაფერი ცვლილება არ ჰქონიათ.  

სკანდალური საქმის დეტალებზე „ვერსია“ ბრალდებულის ადვოკატს, ზურაბ თოდუასაც ესაუბრა, რომელმაც განმარტა: „სასამართლო გადაწყვეტილების მიხედვით, რომელიც ძალაში დაახლოებით 2017 წლის იანვარში შევიდა, პარასკევს და შაბათს მამასთან უნდა ყოფილიყვნენ ბავშვები. როდესაც მამას ბავშვები პაპასთან მიჰყავდა, არანაირი ქცევის ცვლილება არ შეუმჩნევია, ჩვეულებრივი სიხალისით გამორჩეული ბავშვები არიან სამივე. რაც შეეხება ქონებას, განქორწინების შემდეგ გაყოფილია და მატერიალური პრეტენზიები ყოფილ მეუღლეს არ აქვს. ალიმენტიც განსაზღვრულია, უბრალოდ, მამა პრინციპულად არ იხდის, რადგან აგროვებს ამ თანხას, რომ ბავშვებს ბინა უყიდოს, როცა ისინი სრულწლოვანი გახდებიან. დანარჩენი რა დახმარებაც სჭირდებათ ბავშვებს, ტანსაცმელი იქნება ეს თუ სხვა საჭირო ნივთები, ყველაფერ ამით მამა უზრუნველყოფს.

ბავშვების დედის მშობლები სოფელში ცხოვრობენ და განქორწინების შემდეგ მათ შვილი არ მიიღეს სახლში და დღეს ეს ქალბატონი თავის სამ შვილთან ერთად ქალაქის ცენტრში ნაქირავებ სახლში ცხოვრობს. რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, იგი საბავშვო ბაღშია დასაქმებული.“

ადვოკატი მოზარდის ჩვენების შესახებაც გვესაუბრება. მისი თქმით,  დედამ 2021 წლის 10 ოქტომბერს ბავშვთან დაიწყო საუბარი სექსუალური ძალადობის საკითხზე და ჰკითხა, მათაც ხომ არ ჰქონიათ მსგავსი პრობლემა? დედის თქმით, ამის შემდეგ ბავშვმა დეტალურად მოუყვა, როგორ ძალადობდა პაპა მასზე:  „ერთ-ერთმა ტყუპისცალმა დედას უთხრა, რომ მასზე პაპა ძალადობს უკვე 5 წელია. ბავშვი ძალადობას ყოფს 2 ეტაპად - 8-დან 10 წლამდე პერიოდი, როდესაც ბრალდებული გარყვნილ ქმედებას სჩადიოდა, რასაც ადგილი ჰქონდა 30-40-ჯერ, ხოლო 10-დან 12 წლამდე ისე მეფერებოდა, როგორც ქალსო, სექსუალურ აქტს ჩემთან სჩადიოდა როგორც თითით, ასევე სასქესო ორგანოს მეშვეობით და ასეთ ფაქტს ადგილი ჰქონდა 50-60-ჯერო. ეს ყველაფერი ბავშვმა უამბო დედას. ამის შემდეგ მთელი ღამის განმავლობაში დედა მშვიდადაა და ის მეორე დღის მეორე ნახევარში მივიდა პოლიციაში და განაცხადა, ჩემი შვილი გაუპატიურებულია და მსხვერპლია პაპისგან ძალადობისო. მაშინვე დაკითხეს ეს ბავშვი და ამ გამოკითხვის საფუძველზე დააკავეს პაპა. დაკითხვის დამთავრებისთანავე-მეთქი ვამბობ იმიტომ, რომ ზუსტად ამ პერიოდში პაპა იმყოფება შვილთან თბილისში, სახლში მიადგნენ, ისე გააფორმეს, თითქოს ძებნილი იმალებოდა და თავს არიდებდა პასუხისმგებლობას.

თოდუას თქმით, ბავშვი დაკითხულია სამჯერ და როგორც ადვოკატი აცხადებს, „ბავშვი თავის ჩვენებაში ძალადობას აღწერს მოქმედებას წუთებით, როგორ მოქმედებდა სექსუალური აქტის დროს.  11 ოქტომბრის ჩვენებაში ბავშვი ყვება დეტალებს, მეორე დღეს გამოკითხულია ფსიქოლოგის თანდასწრებით და აბსოლუტურად ერთსა და იმავეს ამბობს, წერტილი და მძიმეც კი არაა შეცვლილი ტექსტში. პროკურორს ვეკითხები, როგორ მიგაჩნიათ ნორმალურად, რომ 12 წლის ბავშვმა ამხელა ტექსტის დაზეპირება შეძლოს-მეთქი, ამაზე ვერ მიპასუხა, ამიტომაც მიმაჩნია, რომ პირველი ჩვენება არის დაბეჭდილი სადღაც, ვიღაც დაინტერესებული პირის მიერ, რამეთუ ძალიან მეეჭვება, რომ ამ ასაკის ბავშვი ასეთი ტერმინოლოგიით საუბრობდეს და მეორე დღის ჩვენება ფსიქოლოგის თანდასწრებით „კოპი-ფეისთით“ არის გადატანილი, მხოლოდ თარიღია შეცვლილი. ამ ეჭვის საფუძველს მაძლევს აზრის გადმოცემის ტექნოლოგია, გრამატიკული შეცდომები. პირველ ჩვენებაში გამომძიებელმა დაწერა „პაპას ერი ფეხი არ აქვს“ ანუ „ერთი“ უნდა ეწეროს და გრამატიკული შეცდომაა დაშვებული. იგივე ტექსტი წერია მეორე დღის ჩვენებაშიც, რაც ბადებს ეჭვს.  ფსიქოლოგი გამოკითხული არაა და მასთანაც მაქვს უამრავი კითხვა, პირველ რიგში მაინტერესებს, როგორ ყვებოდა ამბავს ბავშვი ასე დაზეპირებული ტექსტებით... ჩვენებაში ბავშვი აღწერს, როგორ ამყარებდა სექსუალურ აქტს და რას განიცდიდა ის კაცი, სისველეს ვგრძნობდი, მერე იწმენდდაო...“  

რაც შეეხება ექსპერტიზას, ადვოკატის თქმით,  სამხარაულის ექსპერტიზაში ბავშვს დედის თანდასწრებით ჩაუტარდა კვლევა და დადგინდა, რომ საქალწულე აპკი დარღვეული არ არის: „ძალადობასა და გარყვნილ ქმედებას ჰქონდა თუ არა ადგილი, ამას ექსპერტიზა ვერ დაადგენს. ბავშვი ამბობს, გამაუპატიურესო, დედაც ამბობს, გაუპატიურებულიაო და ექსპერტიზამ დაადგინა, რომ გაუპატიურებას ადგილი არ ჰქონია. პროკურორმა იცის საექსპერტო კვლევის შესახებ, დედამაც უთხრა, ფაქტობრივად, დასკვნა დევს სამხარაულში, მაგრამ კიდევ არ აქვთ ჩადებული საქმეში.“

„ვერსია“ დაინტერესდა, დაკითხული თუ არა გოგონას ტყუპისცალი და და. ზურაბ თოდუა გვიდასტურებს, რომ მეორე ტყუპისცალიც დაკითხულია: „ამბობს, რომ ჩემთან მსგავსი რამ პაპასგან არასდროს ყოფილაო. ეს დაზარალებული ბავშვი კი ამბობს, მეშინოდა, რადგან პაპა მემუქრებოდა, შენ თუ ამას იტყვი, მაშინ შენს დებსაც იგივეს ვუზამ და ამიტომ ვდარაჯობდი, რომ პაპას რამე არ დაეშავებინა ჩემი დებისთვისო. დედა გამოკითხვაში ამბობს, რომ არასდროს ქცევის  არავითარი ცვლილება არ შეუმჩნევია შვილისთვის“.

ადვოკატის იმასაც აცხადებს, რომ ბრალდებულ პაპას ფსიქიატრიული ექსპერტიზა არ ჩატარებია. იგი კარგი რეპუტაციით სარგებლობს, შეუბღალავი წარსული აქვს და არასოდეს კონფლიქტი არ ჰქონია. თუმცა „ვერსიის“ საგამოძიებო ჯგუფის მიერ მოპოვებული ინფორმაციით, ბრალდებულს სიმთვრალეში საკმაოდ ცუდი ხასიათი აქვს და ცოთან გაყრის მიზეზიც ის გახდა, რომ მასზე ფიზიკურად ძალადობდა. თუმცა ამ კითხვაზე ადვოკატი გვპასუხობს:  „ასეთი რამ პირველად მესმის. შეიძლება, ოჯახში იყო კონფლიქტი და ამიტომაც განქორწინდა. არავინ დაგიდასტურებთ იმას, რომ სვამდა და ამის გამო ცოლზე ძალადობდა. კონფლიქტი რომ იყო ცოლ-ქმარს შორის, ამიტომაც განქორწინდნენ, დაახლოებით 12 წლის წინ“.

„ვერსია“ ხაშურის რაიონული სამმართველოს დეტექტივ-გამომძიებელს - დიმიტრი ქიმერიძესა დაუკავშირდა, რომელიც აცხადებს, რომ მოზარდის საუკეთესო ინტერესებიდან გამომდინარე საქმის დეტალებზე ვერ ისაუბრებს: „არ ვესწრებოდი მე დაკითხვას, მეორე გამომძიებელმა დაკითხა, მაგრამ შინაარსი დაახლოებით ვიცი. მე ვერაფერს გეტყვით იმიტომ, რომ ჩემი დაკითხული არ არის ბავშვი. გამოძიების ინტერესიდან გამომდინარე, ბავშვის ჩვენების გასაჯაროება არ მიმაჩნია სწორად ამ ეტაპზე. ბავშვმა სავარაუდო ძალადობის შემდეგ როგორი დიდი სტრესიც მიიღო, არანაკლები სტრესი მიიღო ასევე ზოგიერთი ტელევიზიის გაშუქებული სიუჟეტებით. ასეთმა გადაუმოწმებელმა ინფორმაციებმა, რომელიც ტელევიზიაში გადის, ბავშვი დააზარალა.

გამოძიება მიმდინარეობს, დაზარალებულს ჰყავს სახაზინო ადვოკატი.  მეორე გამოკითხვას ესწრებოდა ფსიქოლოგი. დედას არ აქვს სურვილი, ბავშვის ინტერესებიდან გამომდინარე, რაიმე სახით გავიდეს მედიასთან კონტაქტზე. ექსპერტიზა დავნიშნეთ იმავე დღეს, როდესაც ზარი შემოვიდა დაზარალებულისგან და ჯერჯერობით არ არის პასუხი, როდის იქნება არ ვიცით. მონაცემები, რომელსაც ბრალდებულის ადვოკატი ექსპერტიზის პასუხზე ავრცელებს ალბათ იმათგან მიიღო, ვინც მისგან ესწრებოდა ექსპერტიზას, თუმცა ეს რამდენად ზუსტია, არ ვიცი, რადგან ოფიციალური დასკვნა ჯერ არ არის.

ბავშვი აღწერს სავარაუდო ძალადობის რამდენიმე ფაქტს და ძალადობის სხვაგვარ ქმედებებს, მაგრამ კონკრეტული დეტალების გასაჯაროება არ შემიძლია გამოძიებიდან გამომდინარე“.

„ვერსია“ აგრძელებს მოკვლევას და მასალებს უახლოეს დღეებში შემოგთავაზებთ

ავტორები: სალომე ნოზაძე და თათია გოჩაძე

 

 

 

„ვერსიის“ საგამოძიებო ბიურო საქართველოში გახშირებული პედოფილიის ფაქტების გამოძიებას იწყებს - ჟურნალისტების ჯგუფი შეეცდება სისხლის სამართლის საქმეებზე დაყრდნობით, უპასუხოს მთავარ კითხვას - რა არის მიზეზი ამგვარი დანაშაულისა, პრევენციის რა ზომები უნდა იქნას მიღებული, რას ფიქრობენ ფსიქოლოგები, იურისტები, ექიმები. ასევე, გაგაცნობთ მსოფლიოში გახმაურებულ ფაქტებს. გამოძიებას კი ახლახანს, შიდა ქართლის ერთ-ერთ სოფელში მომხდარი ფაქტით დავიწყებთ. - 13 წლის შვილიშვილის გაუპატიურების ბრალდებით სამართალდამცავებმა 53 წლის მამაკაცი დააკავეს. გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 11 პრიმა 137- მუხლით მიმდინარეობს, რაც ოჯახის წევრის მიმართ ჩადენილ გაუპატიურებას გულისხმობსგამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებული მცირეწლოვან შვილიშვილს ძალადობით და დაზარალებულის უმწეობის გამოყენებით, სისტემატურად აუპატიურებდა, ახორციელებდა გარყვნილ და სექსუალური ხასიათის სხვაგვარ ქმედებებს. რა ხდება  სინამდვილეში, რატომ გამოიყენა სასამართლო სხდომაზე საქმის სახელმწიფო ბრალმდებელმა დუმილის უფლება (?!) და რა ფაქტების საფუძველზე დააკავეს „მოძალადე პაპა“?

„ვერსიის“ ჟურნალისტი დანაშაულის ადგილზე ჩავიდა და შეეცადა საქმის დეტალები გაერკვია. 13 წლის გოგონა ტყუპისცალია. მშობლები გაცილებულები არიან. სასამართლოს გადაწყვეტილებით, ბავშვები მამას კვირაში ერთხელ მიჰყავდა ოჯახში და, შესაბამისად, უქმე დღეებს პაპასთან ატარებდნენ. ბავშვების ბებია უცხოეთშია სამუშაოდ წასული და ოჯახს საარსებო თახას უგზავნის. 53 წლის ბრალდებული ინვალიდია და ტაქსის მძღოლად მუშაობს.  

„ვერსია“ ბრალდებულ გ.მ.- ს ახლობლებს ესაუბრა - გასაოცარი იყო ის ფაქტი, რომ, მიუხედავად აღმაშფოთებელი დანაშაულისა, თითქმის არავის სჯერა, რომ პაპა დამნაშავეა. არგუმენტი  -  „ბავშვის დედას  აქვს მოტივი, ეს ამბავი სიცრუე იყოს და კაცს ცილი დასწამეს“. როგორც ერთ-ერთი მეზობელი ამბობს: ბავშვების დედა  სულ ცდილობდა ოჯახი გაემწარებინა, ამიტომ ვამბობ, რომ  ეს ამბავი მოგონილია. პაპა ბავშვებზე თანგადაყოლილი იყო.  წარმოუდგენელია ამ კაცისგან მსგავსი რამე. არავის არ სჯერა.“  მეზობლებისვე  თქმით, „მსხვერპლის დედას“  ანუ ბრალდებულის რძალს ამგვარი საქციელის მოტივი აქვს - იგი მიიჩნევს, რომ მისი ოჯახი მამამთილმა დაანგრია, ამის გამო გამწარდა და ამ გზით გადაწყვიტა დაესაჯა.  სანდრო წყარო  გვიყვება, რომ ბრალდებული და მისი ცოლიც გაცილებულები არიან და ამის მიზეზად გ.მ.-ს ძალიან ცუდი ხასიათი სახელდება - ამბობენ, რომ „მამაკაცი სვამდა და ცოლს სცემდა. ქალი მხოლოდ ბავშვების გამო ითმენდა ძალადობას, მაგრამ  როდესაც ისინი წამოიზარდნენ, ქმარს გაშორდა. დაშორების შემდეგ კაცი ისევ ლანძღავდა ცოლს. ეს აგრესია შემდეგ შვილებზეც გადავიდა. სხვათაშორის, ბრალდებულთან ქალიშვილი წლების განმავლობაში არ კონტაქტობდა, რა იყო ამის მიზეზი, არ ვიცი, თუმცა ახლა, როგორც ვიცი, შერიგებულები არიან.“

„ვერსია“ შეეცადა, გოგონების დედას დაკავშირებოდა, თუმცა, როგორც გავარკვიეთ, დედა და შვილები სახლში მეზობლებსაც არ უნახავთ. ამბობენ, რომ გოგონას ფსიქოლოგის დახმარება სჭირდება და ოჯახი სად არის წასული, არ იციან.

გორის სასამართლომ  ბრალდებულ გ.მ.-ს 45-დღიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდა. სასამართლო სხდომა 30 ნოემბრს არის ჩანიშნული და სწორედ ამ სხდომაზე უნდა გადაწყდეს, დარჩება თუ არა პატიმრობაში ბრალდებული. თუმცა მანამდე  „ვერსია“  ბრალდებულის ადვოკატს ზურაბ თოდუას ესაუბრა და რამდენიმე დეტალის გარკვევა, ასევე მოპოვებული ინფორმაციის გადამოწმება სცადა:

- ბატონო ზურაბ, „ვერსია“ შიდა ქართლი ჩავიდა და ადგილზე მოიკცლია ინფორმაცია, რატომ არ სჯერათ მეზობლებს დაკავებულის მიერ დანაშაულის ჩადენა და რა გამოიკვეთა წინასწარი მოკვლევით, რა  არის გ.მ.-ს დაპატიმრების მოტივი?

 -პირველ რიგში, მინდა გითხრათ, რომ ამ საქმეში არანაირად არ ჩავერთვებოდი, თუ არ დავრწმუნდებოდი, რომ მამაკაცი უდანაშაულოა. გამორიცხულია, რაც არ უნდა გადამიხადონ, ასეთ ბინძურ საქმეში არ ჩავერთვებოდი. მტკიცებულებები, რომლის საფუძველზეც ეს კაცი დაიჭირეს, ძალიან სასაცილოა... ფაქტობრივად, არ არსებობს! უნდა მოგესმინათ და გეყურებინათ, პროკურორზე რა დღეში ჩავარდა, როდესაც ვერ მიპასუხა, თუ რა მიზეზით დააკავეს ეს კაცი - პროკურორმა დუმილის უფლებით ისარგებლა და არც ერთ კითხვაზე არ მიპასუხა. ადამიანს ასეთი მძიმე ბრალდებით ციხეში რატომ უშვებ-თქო - არც ამ კითხვაზე მიპასუხა.

ჩემი აზრით, აქ არის ოჯახური დაპირისპირება. ბრალდებულის შვილი გაშორებულია ცოლს, ამ ბიჭმა მოიყვანა სხვა ცოლი. ეს გოგო კი ოჯახის დანგრევას მის მამამთილს, ბრალდებულს აბრალებდა. ეს არის ამ ამბის თავი და თავი. ამ ბავშვს დედა მართავს.ფაქტობრივად, ბავშვი არის სამჯერ დაკითხული და სამივეჯერ ტექსტი აბსოლუტურად იდენტურია -  ვფიქრობ, დაზეპირებული ჰქონდა. 13 წლის ბავშვს რაც არ უნდა მაღალი IQ ჰქონდეს, შეუძლებელია ერთი და იგივე ტექტით ილაპარაკოს სამი დღე.

-ბატონო ზურაბ, ბრალდებული რას ამბობს - როგორც მივხვდი ამბობს, რომ ეს ამბავი რძლის მოგონილია და ცილს  სწამებენ?

- ამბობს, რომ  ბაბუასა და შვილიშვილს მხოლოდ ტრადიციული, ბაბუა-შვილიშვილისტვის შესაფერისი ურთიერთობა ჰქონდათ.

-როგორც გაირკვა ბრალდებულს 2020 წლის ოქტომბერში, ზუსტად 1 წლის წინ ჰქონდა, ბოლო კონტაქტი  შვილიშვილთან და რას ამბობსნ დაზარალებული მხარე,  ეს ამბავი აქამდე რატომ არ გამჟღავნდა?

-2020 წლის ოქტომბერში ჰქონდა ბოლო კონტაქტი შვილიშვილთან. როგორც დედა ამბობს, 2021 წლის  10 ოქტომბერს მოუნდა ოჯახურ პირობებში ბავშვებისთვის აეხსნა, თუ რა არის სექსუალური ძალადობა, ვინ არის მოძალადე და მსხვერპლი. საკმაოდ ვრცლად ისაუბრა ამ თემაზე და ამის შემდეგ ჰკითხა ბავშვებს ხომ არ ყოფილა ბავშვებთან მსგავსი შემთხვევა. ტყუპი გოგონებიდან ერთ-ერთმა თქვა, რომ მსგავი შემთხვევა არ ჰქონია, მეორემ კი  დედას უთხრა, რომ 5 წლის განმავლობაში ბაბუამისი მასზე ძალადობდა. ამის შემდეგ 11 ოქტომბერს  3 საათამდე ეს ქალბატონი სახლში ბრძანდება და შემდეგ რეკავს პოლიციაში. მე დედასთან ლოგიკური კითხვა მაქვს - რაგორ მოითმინა ამ ინფორმაციის მიღების შემდეგ და როგორ დაიძინა ღამე მშვიდად?

-გავრცელებული ინფორმაციით, ექსპერტიზის შედეგად ბავშვს ძალადობის არანაირი კვალი არ აღმოაჩნდა,მართალია - საქმეში თუ დევს ეს დასკვან, მაშინ სასამართლომ რის საფუძველზე მიიღო გადაწყვეტილება?

_ მე მაქვს არაოფიციალური პასუხი, რომ არანაირი გაუპატიურება ბავშვს არ აღენიშნება. საქალწულე აპკის მთლიანობა დარღვეული არ არის ანუ გაუპატიურებას ადგილი არ ჰქონია. ამის შემდეგ, პროკურორს ვეკითხები - რატომ არ ჩადეთ საქმეში ეს მტკიცებულება? მეუბნება, ჯერ არ მიმიღია. საექსპერტო დასკვნამ დაუდგინა დედამისის თანდასწრებით, რომ არავითარ დარღვევას ადგილი არ აქვს, ანუ გამორიცხავს გაუპატიურებას, რაც იმას ნიშნავს, რომ ეს ბავშვი იტყუება და პროკურორი ცალსახად, ზედმიწევნით იმეორებს ამ ბავშვის ფანტაზიას.

-ბატონო ზურაბ, დაველოდოთ ექსპერტიზის დასკვნას. ამჯერად, დავუშვათ ვერსია, რომ  ეს ბავშვი ნამდვილად ფანტაზიორობს - მაინტერესებს პროკურატურას რატომ უნდა აწყობდეს ეს ამბავი?

-ზუსტად ამას ვკითხულობ მეც. კი ბავშვმა მოგცათ ეს ჩვენება, მაგრამ არავითარი უფლება პროკურორს არ აქვს, ამ ჩვენების ნამდვილობის გადამოწმების გარეშე, პირდაპირ აცუნდრუკდეს და დაიჭიროს. მისცა ბავშვმა ჩვენება და ერთ საათში დააკავეს კაცი. პროცესზეც  ვკითხე - რა მტკიცებულება მოიპოვეთ, რომლითაც დასტურდება გაუპატიურება? პროკურორი არ გვპასუხობს ამ კითხვაზე, იმდენი ილაპარაკა, იმდენი უფლება დაურღვია ბრალდებულსაც, შემეცოდა.

-გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ბრალდებული ორივე ტყუპზე ავრცელებდა სექსუალურ ძალადობას, ამაზე თუ გაქვთ ინფორმაცია და ჩაუტარდა თუ არა ექსპერტიზა ტყუპისცალს?

-სრული სიცრუეა. მეორე ბავშვი საერთოდ გამორიცხავს ბაბუისგან მსგავს საქციელს. ეს მეორე კი ამბობს, რომ მე ყურადღებით ვიყავი, ჩემი დების მიმართ არ განეხორციელებინა იგივეო. ყოველთვის ვარიდებდი ბაბუას ჩემ დებსო.

- ჩვენ დაზარალებულის მეზობლებმა გვითხრეს, რომ  ბავშვს ფსიქოლოგის დახმარება სჭირდება?

-პირდაპირ გეტყვით, გავრცელებული ინფორმაცია, რომ ბავშვი სკოლაში შეუძლოდ გახდა, სიცრუეა - ბავშვი სკოლაში ერთი წელია არ ყოფილა. ასევე, გავრცელებული ინფორმაცია, რომ მასთან ფსიქოლოგი მუშაობს და თბილისის ერთ-ერთ კლინიკაში მკურნალობს დაზიანებების გამო, სიცრუეა. ბავშვი ჩვენებებზე დადის და დახტუნაობს, ღმერთმა კარაგდ ამყოფოს. საექსპერტო დასკვნამ დაადგინა, რომ არავითარი დაზიანება არ აქვს.

მეტს გეტყვით, როგორც დაზარალებული მხარე ამტკიცებს, 2017 წლის იანვრიდან 2020 წლის 20 სექტემბრამდე პაპას შვილიშვილთან  125 სექსუალური აქტი ჰქონოდა,  125 დღე ჰქონდა ურთიერთობა ანუ 125-ჯერ გააუპატიურეს. დადგენილია, რომ, სასამართლო გადაწყვეტილებით,  მამას უფლება ჰქონდა, მხოლოდ შაბათ-კვირას წამოეყვანა ბავშვები დედისგან. აქედან დროის უდიდესი ნაწილი ბავშვები იმყოფებოდნენ თბილისში მამასთან, ხოლო რამდენჯერმე, შეიძლება ყველაზე ბევრი ათჯერ, ბავშვები, მამა და მამის მეორე ცოლი ნამყოფი არიან პაპასთან სოფელში. ვეკითხები პროკურორს - 125 აქტი, როგორც ბავშვი ამბობს, ღამეში ერთხელ ხდებოდაო, რომ გავყოთ 125 ღამეა ხომ? 125 ღამე არის 125 დღე. 4 თვეა სულ და გამოდის, რომ აქაც იტყუება?! ფიზიკურად დედას მამისთვის ბავშვები ამდენჯერ არ გაუტანებია....

ასევე ბავშვი ჩვენებაში იყენებს ისეთ ლექსიკას, რომელიც მხოლოდ თინეიჯერებმა იციან და ამბობს: „პაპა ასე მომმართავდაო“... ეს არის ერთი „შოფერი“ გლეხი კაცი, 22 წლის ასაკში დაკარგა ფეხი მატარებელში. ინვალიდია მეორე ჯგუფის. ბავშვი ამბობს პაპაასე მეუბნებოდა - „პაპა მე შენ უკვე გაგჟიმე და არ თქვა არსად, თორემ შენც დაგიჭერენ და მეცო“. სიტყვა „გაგჟიმეს“ მნიშვნელობა იცის კი, არა პირველად გაიგო კაცმა. ბავშვი ამით ამართლებს ამდენხნიან დუმილს და  ამბობს,რომ მე ამას იმიტო ვმალავდი, რომ მეშინოდა მეც არ დავეჭირეო - პაპა მეუბნებოდა, რომ მეც დამიჭერენ, შენც დაგიჭერენ... თუ ამას სადმე იტყვი სანამ დამიჭერენ, შენ დებსაც ამას ვუზამო!

ავტორი: სალომე ნოზაძე

ქალების პოლიტიკაში აქტიურობა თანამედროვე დემოკრატიულ ქვეყნებში დღითიდღე იზრდება. თუმცა, საქართველოს რეალობაში შედარებით ნელი ტემპით ვითარდება. მოქალაქეთა მცირე  ნაწილში არსებობს სტერეოტიპული დამოკიდებულება, თუმცა უდიდესი ნაწილი ნელ-ნელა იაზრებს ამ სქესის წარმომადგენლების შესაძლებლობების მნიშვნელობას პოლიტიკაში. არაერთი ქვეყნის მაგალითზე შეიძლება ითქვას, რომ ქალებს აქვთ განსხვავებული გამოცდილება და ხედვა რიგი საკითხების მიმართ, მათთვის უფრო ნათელია მარტოხელა მშობლების პრობლემები, ქალთა ეკონომიკური გაძლიერების აუცილებლობა, სახელმწიფოს მხრიდან ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა მხარდაჭერის მნიშვნელობა, საბავშვო ბაღების და ბავშვთა მოვლის სერვისების მისაწვდომობა, ძირითადი სოციალური ინფრასტრუქტურის ხელმისაწვდომობა, სოფლად მცხოვრები ქალებისთვის და სხვა. შესაბამისად, „მეტი ქალი პოლიტიკაში“ ავტომატურად ქვეყნის კეთილდღეობისკენ წინსვლას ნიშნავს.  ერთ-ერთი ასეთი აქტიური, საზოგადოებრივ პრობლემებზე ორიენტირებული პოლიტიკოსია შორენა პაპაშვილი, სამი შვილის დედა, რომელიც ჟურნალისტიკიდან პოლიტიკაში, თბილისიდან კი სოფელში საცხოვრებლად გადავიდა. შორენა პაპაშვილი ყვარლის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში, „ლეიბორისტული“ პარტიის სიის პირველ ნომრად იყრიდა კენჭს. ის „ვერსიასთან“ საუბრისას იხსენებს, თუ როგორ მოხვდა ჟურნალისტიკიდან პოლიტიკაში და რა პრობლემებს ხედავს სოფლად მცხოვრებ მოსახლეობაში.

_წარმოშობით ყვარლის რაიონიდან ვარ, დავიბადე ქუთაისში დედულეთში, თუმცა, გავიზარდე თბილისში, სკოლაც აქ დავამთავრე. ვსწავლობდი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. ასევე, ნიჭიერთა ათწლედში. უფრო ხელოვნებისკენ მქონდა მიდრეკილება. მიყვარდა ცეკვა და ვმღეროდი სკოლის გუნდში. სკოლაში ყველა საგანს თანაბრად კარგად ვსწავლობდი. სკოლის ბოლო წლებში როდესაც მშობლები მეკითხებოდნენ, თუ რა პროფესიის არჩევა მსურდა, მაშინ დავფიქრდი რა მინდოდა. მოულოდნელად, დავინტერესდი ჟურნალისტიკით და რატომღაც, სხვა თვალით შევხედე გაზეთს, ტელევიზიას და რადიოს. რადიო ჩემი განუყრელი ნაწილი იყო, ბავშვობიდან სულ ვუსმენდი, მაშინ რადიო ძალიან ბევრ ცოდნას გვაძლევდა. ის იმდენად მომხიბვლელი იყო ჩემთვის, როდესაც გადავწყვიტე გავმხდარიყავი ჟურნალისტი, მაშინვე ვიფიქრე, რომ რადიოში უნდა მემუშავა. პირველი პრაქტიკა გავიარე რადიოს ახალგაზრდულ რედაქციაში, პირველ კურსზე. შეიძლება ითქვას, რომ 17 წლიდან ჟურნალისტიკაში ვარ. დამამათავრებელ კლასში ვიყავი, როდესაც უცებ გადავწყვიტე ჟურნალისტობა და სკოლაში პატარა გაზეთი გავაკეთე. გამომდინარე იქიდან, რომ არ მქონდა ნაწერის სტამბაში მიტანის საშუალება, გადაქსეროქსებულ ეგზემპლარებს ვავრცელებდი სკოლაში. პირველი რესპონდენტი, ჩემი სკოლის დირექტორი იყო, ეს გახლდათ ჩემი პირველი ნაბიჯები ჟურნალისტიკაში. ვმუშაობდი რადიოში, ინტერნეტ ტელევიზიაში, ძირითადად საინფორმაციო სააგენტოებსა და გაზეთში, დღემდე ვაგრძელებ ამ საქმიანობას.

_შორენა, სანამ პოლიტიკაზე გადავალთ, მაინტერესებს, რას ნიშნავს თქვენთვის ჟურნალისტიკა?

_ჟურნალისტიკა ჩემთვის ძალიან საპასუხისმგებლო პროფესიაა. ეს არის ერთგვარი სამედიცინო დარგი იმ გაგებით, რომ თითოეული ჩვენი სიტყვით ვკურნავთ ან ვასნეულებთ საზოგადოებას. ჟურნალისტის ნათქვამი სიტყვა ისტორიაა და მას ვერაფერი შეცვლის. ჩვენ უნდა ვიყოთ პასუხისმგებელი თითოეულ სიტყვაზე და მომავალში არ უნდა შეგვრცხვეს ჩვენი ნათქვამის. სამწუხაროდ, დღეს ქართული ჟურნალისტიკა არ არის ისეთი როგორიც უნდა იყოს.  ზოგჯერ გადაღლილზე მიფიქრია, სხვა პროფესია ხომ არ უნდა ამერჩიათქო, მაგრამ მეორე დღესვე ახალი ძალებით ვიმუხტები და ქუჩაში გავალ თუ არა ვხვდები, რომ ჟურნალისტიკაშია ჩემი ადგილი.

_რატომ და როდის გადაწყვიტეთ, პოლიტიკაში წასვლა?

_პოლიტიკაში წასვლა უცებ გადავწყვიტე, როდესაც ჩემმა ნაცნობებმა გაიგეს, რომ ეს ნაბიჯი უნდა გადამედგა, თითქოს არავის გაკვირვებია, რადგან ბავშვობიდან აქტიური ვიყავი. თანაც, ძირითადად სულ პოლიტიკაზე ვწერდი. მას შემდეგ, რაც ბებია და ბაბუა გარდაიცვალნენ, სოფელში ხშირად ჩავდივარ. იქიდან ვახერხებ მუშაობას და მეურნეობასაც ვაქცევ ყურადღებას. შესაბამისად, ახლოდან გავეცანი და შევეხე სოფლის ცხოვრებას, სადაც უამრავი პრობლემა დამხვდა. ძალიან მძიმე ვითარებაა სოფლებში. ჩვენი რაიონი სხვებთან შედარებით, უფრო ძლიერია და უკეთესი სიტუაციაა, წარმომიდგენია სხვა რეგიონებში როგორი რთული ყოფაა. ჩემი მეგობრებისგან ხშირად მესმის, რომ მათ სოფლებში წყლის, დენის, გაზის და გზის პრობლემაც კი მოუგვარებელია. გაოცებულები იყვნენ, რომ სოფლის მეურნეობით დავინტერესდი და საკუთარი ხელით ვაკეთებ ყველაფერს. უკვირთ, როგორ გადავერთე ქალაქის ცხოვრებიდან სოფლის ცხოვრებაზე. გაგებით ვეკიდები ყველას შეხედულებას, როდესაც ამბობენ, რომ არ შეუძლიათ სოფელში ცხოვრება ან ემიგრაციაში მიდიან, რადგან აქ ძალიან ბევრი პრობლემაა. თვეობით ვარ ხოლმე წასული სოფელში, იქაურმა მოსახლეობამ რომ შეიტყო ჟურნალისტი ვიყავი, მოდიოდნენ და თავიანთ პრობლემებზე მიყვებოდნენ. ზოგი დახმარებას, შუამდგომლობას მთხოვდა მერიასთან და ა.შ.  მე მხოლოდ იმის საშუალება მქონდა ჩემი პროფესიის წყალობით, ხალხამდე მიმეტანა მათი გასაჭირი. სულ განვიცდი, რომ სხვანაირად მათ ვერ ვეხმარები. არჩევნებამდე „ლეიბორისტული“ პარტიიდან მივიღე შემოთავაზება, ვყოფილიყავი მათი წარმომადგენელი, შევსულიყავი საკრებულოში და იქიდან მებრძოლა ამ ადამიანებისთვის. ასე გადაწყდა ჩემი პოლიტიკაში წასვლა, თუმცა არ იყო ადვილად მისაღები გადაწყვეტილება. პირველად რჩევა მეუღლეს და შვილებს ვკითხე, მათაც მხარი დამიჭირეს. ჩემი მეუღლე ყოველთვის მეხმარება და გაგებით ეკიდება ჩემს პროფესიას. თუმცა, დედაჩემს არ მოეწონა პოლიტიკაში წასვლის გადაწყვეტილება და წინააღმდეგი იყო. სამსახურში მხარი დამიჭირეს და ხელი შემიწყვეს ყველაფერში. ნამდვილად არ ვნანობ არჩევნებში მონაწილეობას, სამწუხაროდ, დრო იყო ძალიან მცირე, რომ ამომწურავად ჩამეტარებია ჩემი კამპანია. იმ პერიოდში, არც მოგებაზე და არც წაგებაზე არ ვფიქრობდი,  ჩემს თავს ჩავუტარე ექსპერიმენტი, რამდენად სწორად მივიტანდი ჩემს სათქმელს ამომრჩევლამდე, რამდენად მიმიღებდნენ ისინი, როგორც უცხო სახეს პოლიტიკაში. ამ ნაწილში კმაყოფილი ვარ და უკვე ზუსტად ვიცი, თუ გავაგრძელებ პოლიტიკურ საქმიანობას, ჩემს სიტყვას ენდობა თუ არა ჩემი ამომრჩეველი, ნდობა კი ჩემთვის ძალიან დიდი პასუხისმგებლობაა.

_ოჯახის წევრები როგორ შეხვდნენ გადაწყვეტილებას, რომ სოფელში თვეობით გეცხოვრათ?

_მეთერთმეტე კლასელი ტყუპი ბიჭები მყავს და ერთი გოგო, რომელიც აბიტურიენტია. პანდემიის პერიოდში, რადგან ონლაინ სწავლობდნენ, სოფელში წავიყვანე და იქ ერთვებოდნენ გაკვეთილზე. შემდგომ თბილისში დაბრუნდნენ. მე გაზაფხულიდან სოფლის მეურნეობას მივსდევ და აქედან ვახერხებ მუშაობას. რამდენიმე თვე ვჩერდები, რომ ყველაფერი დავაბინაო, ხშირად მარტო მიწევს სახლში ყოფნა. ვერ წარმოვიდგენდი, რომ მიწასთან სიახლოვის სურვილი გამიჩნდებოდა. სხვანაირი ენერგია მოდის აქ, ელემენტარული სამუშაო რომ იყოს და ახალგაზრდებისთვის პირობები, სოფლიდან არავინ წამოვიდოდა. დილა რომ გათენდება, ბოსტანში შევალ და მიწასთან მაქვს ურთიერთობა, ისე ღამდება, ვერ ვიგებ. თითქოს, სხვანაირად მოაზროვნე ვხდები და მიწა ყველაფრის ძალას მაძლევს. დღევანდელი მშობლების ძირითადი მიზანია, შვილებს ქალაქში უყიდონ ბინა და იქ ასწავლონ, ვფიქრობ, აქ უკვე დიდ შეცდომას უშვებენ. მათ უნდა იბრძოლონ იმისთვის, რომ ახალგაზრდამ სოფელში შეექმნას კარგი მომავალი. ძალიან კარგი თაობა მოდის, არ მინდა ეს რესურსი დაიკარგოს. ბავშვებს ახლებური ხედვა, კულტურა და ერთმანეთის გამტანობა აქვთ, სოფელში დავინახე ეს მუხტი. ჩვენი მთავარი საფიქრალი არის, მომავალი თაობა, ის თუ როგორ ქვეყანას ვუქმნით და ვუშენებთ ამ ბავშვებს.

_ როგორ ცხოვრობს სოფლად მოსახლეობა და რა ვითარებაა ახლა რაიონებში?

_სოფელში, მოსახლეობის თითქმის 80% ემიგრანტების გამოგზავნილი ფულით ცხობრობს, ოჯახი არ არის დარჩენილი, საიდანაც ერთი წევრი მაინც არაა წასული საზღვარგარეთ სამუშაოდ. თუმცა, ისეთი სოფლებიც არის, სადაც ხალხი ჯერ კიდევ ხვალინდელი დღის იმედზეა. ბანკებიდან გამოაქვთ კრედიტი, ამით აშენებენ ვენახს და ხეხილს, ქმნიან ფერმებს. ეს ხალხი მოგებაზე კი არა, იმაზე ფიქრობს, ბანკის ვალი გაისტუმროს. სოფლის მოსახლეობა ამუშავებს ბანკებს. ეს არის ძალიან სამარცხვინო, ასე ვერ აშენდება ეკონომიკა და სოფელი. აქაურები იმას ამბობენ, ჩვენ რაღაცას მაინც დავთესავთ და შევჭამთ, ქალაქში ყველაფერს ყიდულობთ და ფულს ეკონომიას როგორ უწევთო. ამ მოსავლის მოსაყვანად კი მათ სასუქის და ბევრი რამის შეძენა უწევთ. ძლიერი სოფლის გარეშე ვერანაირად ვერ იქნება ძლიერი ქალაქი. ჩვენს პოლიტიკოსებს ვურჩევდი, თვეში ერთხელ მაინც ფეხზე გაიხადონ და მიწას შეეხონ, ასე მაინც თუ ხელებით არა, იქნებ იგრძნონ რაიმე. მგონია, მათ თავიანთი სამყარო აქვთ და მხოლოდ ის მიზანი, რომ ქონება გაზარდონ, გაიფართოვონ მიწები. პირველი ჩემი მიზანი იყო, გამეგო რის საფუძველზე იყიდება მიწები და სხვისდება მდინარეები. რატომ მივდივართ უკან პატრონყმობაში და ფეოდალიზმში. რისი თვითმმართველი ხარ, როცა არც საძოვარი გაქვს, არც ტყე და არც მდინარე, გამოდის, იმისთვის იბრძვიან, რომ მხოლოდ ბიუჯეტი ჭამონ? ახალი სისხლი ძალიან საჭიროა და თუ ხელისუფლება არ არის მოწადინებული, რომ ვინმე ახალი შეუშვას ამ თვითმმართველობებში და საკრებულოებში, არ გამოვა არაფერი. ქალების ყოფნა პოლიტიკაში მნიშვნელოვანი და საჭიროა, თუმცა, ერთია ქალი პოლიტიკაში და მეორე - რამდენად ეძლევა მას თვითრეალიზების საშუალება.

_როგორ ფიქრობთ, სამართლიანად ჩატარდა ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები, რაიმე დარღვევები ხომ არ აღმოგიჩენიათ?

_ჩემი აზრით, საქართველოში არჩევნები ჯერ კიდევ იქამდე ყალბდება, სანამ ადამიანი ბიულეტენს აიღებს და ვინმეს შემოხაზავს. როდესაც ამომრჩეველი მიდის უბანზე და მას უყურებს სოფლის გამგებელი ან ვინმე პარტიული აგიტატორი, ეს უკვე დაშინებაა. წინა დღით ოჯახში ვიზიტები ხელისუფლების წარმომადგენლებიდან უკვე გაყალბებაა. ეს არის ფსიქოლოგიური ზეწოლა ადამიანებზე და ვიტყოდი, რომ არჩევნები ყალბდება არა 8 საათის შემდეგ, არამედ სანამ უბნები გაიხსნება. ადამიანი მიდის არჩევნებზე ფსიქოლოგიური სტრესის ქვეშ. ყოველი არჩევნების დროს ველოდები და იმედი მაქვს, რომ სრულყოფილი იქნება, მაგრამ ასე არ ხდება. მსგავსი გაყალბების ტექნოლოგია ძველსაც და ახალ მთავრობასაც კარგად აქვს ათვისებული. მიმაჩნია, რომ ეს არჩევნები არ იყო სამართლიანი. არჩევნების წინა დღეს უკვე გადაწყდა ყველაფერი. მიხეილ სააკაშვილის ჩამოსვლამაც გაამძაფრა სიტუაცია. „ნაციონალური მოძრაობის“ სრული მობილიზება იყო უბნებზე. ჯერ ბიულეტინები არ ჰქონდათ დათვლილი და უკვე იცოდნენ, რომ ხმები აკლდებოდათ, მოსახლეობას სახლში აკითხვადნენ და ეუბნებოდნენ, რომ არჩევნებზე გასულიყვნენ. ეს არის გაყალბება სხვა არაფერი, ადამიანს არ უტოვებენ თავისუფალ სივრცეს.  ვისაც ხედავდნენ ჩემს გვერდით, ვისაც მათ საქმეზე მივყვებოდი და ვეხმარებოდი, მათ აღრიცხავდა სოფლის ხელმძღვალენობა, მიდიოდნენ მათთან ოჯახებში, ჩემ ნათესავებთანაც კი არ მოერიდათ მისვლა. ეუბნებოდნენ, რომ შენ თუ შორენას მისცემ ხმას, სახურავი დაგრჩება გადაუხურავი, გზას არ დაგიგებთ, ამას გავაკეთებთ, იმას გავაკეთებთ... ამიტომ ადამიანები ფიქრობნენ, რომ ამ ერთმა გოგომ რა უნდა გააკეთოს, როდესაც საკრებულოში მოვა, ხელისუფლებაში ხომ სხვები არიანო. ამიტომ ვერც ვამტყუნებ ვერავის. თუმცა, ხალხს ვეტყოდი, ეს გოგო ჩემი სახით რომ მოსულიყო საკრებულოში, ვერც კი წარმოუდგენიათ, რამდენი საქმე გაუკეთდებოდათ. ძალიან გული მწყდება, რომ ეს ფსიქოლოგიური სტრესი ვერ დაძლიეს.

_როგორც ამდენი წლის ჟურნალისტი და დამწყები პოლიტიკოსი, ქვეყანაში არსებულ მდგომარეობას როგორ შეაფასებთ?

_პოზიტიურად ვერ შევაფასებ. სააკაშვილის ჩამოსვლა და დაპატიმრება არასწორ დროს მოხდა. ჯერ კიდევ ვარდების რევოლუციის დროს არ მომეწონა, როდესაც სააკაშვილმა თქვა, რომ ღირსება უნდა დაგვეცვა და შევარდნაძე არ გაასამართლა. მაშინ ეს ყველაფერი ძალიან ცუდათ მენიშნა. ესე იგი, მომავალში ისიც მოიქცეოდა ცუდად და მოითხოვდა იმის გარანტიას, რომ არ გასამართლებულიყო. ძალიან ვწუხვარ იმის გამო, რაც დღეს ხდება. სააკაშვილი არასწორ დროს აღმოჩნდა ამ პოლიტიკურ სიტუაციაში, მისი დაკავება ან ცოტა ადრე უნდა მომხდარიყო, ან გვიან. ეს ძალიან შეუფერებელი პერიოდი იყო. ვშიშობ, კიდევ უფრო უკან დაიხევს ქვეყანა, ახლა არის კრიზისი, პანდემია, სოციალური ფონი უკიდურესად მძიმდება. ადამიანებს თვალებში ვეღარ ვუყურებ, რადგან პოლიტიკაში წავედი და მათ ვერაფრით ვეხმარები. ზოგადად, ძალიან მაწუხებს ყველანაირი ნიშნით საზოგადოებაში ხიდჩატეხილობის პრობლემა. პოლიტიკა იმდენად ღრმად შემოვიდა ჩვენს ცხოვრებაში, რომ ამის გამო ოჯახები დაინგრა, ნათესავებმა დაკარგეს ერთმანეთი. სოფელში ხალხი ერთმანეთთან პოლიტიკაზე საუბარს ერიდება. მეუბნებიან ხოლმე, ვერ ვეტყვი ამას ჩემს მეზობელს რომ არ დავკარგო და გადავიმტეროო, რადგან ასე თუ ისე ხომ ხვდებიან, ვინ ვის უჭერს მხარს. სოფელი ასახავს ქვეყანაში არსებულ მდგომარეობას. საქართველოში გვჭირს ბელადომანია, არ აქვს მნიშველობა მიშა იქნება, ბიძინა თუ გახარია, ბელადომანიიდან ვერ გამოვედით და არ მინდა, მომავალი თაობაც ამ არასწორი ღირებულებებით და პოლიტიკური შეხედულებებით გაიზარდოს. ვიმედოვნებ, საღი აზრი მაინც გაიმარჯვებს.

_შორენა, სამომავლოდ რა გეგმები გაქვთ, გააგრძელებთ პოლიტიკურ საქმიანობას?

_ახლა ძიების პროცესში ვარ, ვაკვირდები ყველას და ყველაფერს, არა როგორც ჟურნალისტი, არამედ პოლიტიკოსიც, რადგან მინდა გავაგრძელო ეს საქმიანობა. უამრავი ადამიანი მწერს და გამოხატავს სურვილს, რომ დავრჩე პოლიტიკაში. თუმცა, მარტო სურვილი არ კმარა,  უნდა შევაფასო საკუთარი რესურსი, ნამდვილად გავუმართლებ თუ არა ამ ადამიანებს მოლოდინს. სხვადასხვა პოლიტიკურ პარტიებს ვაკვირდები და ვაფასებ. ალბათ, რომელიმეს გამოვარჩევ და გავაგრძელებ მათთან თანამშრომლობას.  ახლა ისევ ჟურნალისტი ვარ, ეს არის ჩემი შემოსავლის წყარო. არჩევნებიდან დიდი დრო არ გასულა, თითქოს შუა ზღვარზე ვარ, არ მინდა უარი ვთქვა პოლიტიკაზე. თუმცა, ვნახოთ, რა იქნება. იმის ამბიცია არ მაქვს, რომ მე შევქმნი რაიმე პარტიას, მაგრამ მინდა შევარჩიო ისეთი ძალა, რომლიდანაც ორ დღეში არ მომიწევს უკან გამოქცევა. ძალიან ვფრთხილობ და ვფიქრობ, რომ გავაგრძელებ პოლიტიკურ საქმიანობას.

 ავტორი: ია გრიგალაშვილი

"ოპოზიციაცაა დამნაშავე და მთავრობაც ამ მკვლელობაში“ - გიორგი ფხაკაძე 

ნარკომანია რომ ჩვენი დროის და თაობის ერთ-ერთი დიდი პრობლემაა, ალბათ, ამაზე ყველა ვთანხმდებით. ნარკომანია არამხოლოდ საქართველოს, არამედ მთელი მსოფლიოს გადაუჭრელად პრობლემად იქცა და ნარკომომხმარებლების რიცხვი საგანგაშოდ იზრდება.

„ვერსია“ დაინტერესდა, ძირითადად რა ტიპის ნარკოტიკებს მოიხმარენ ადამიანები საქართველოში? რატომ ჭირს ნარკომომხმარებლებისთვის თავის დანებება? იკურნება თუ არა ნარკომანია? მარიხუანას მოხმარება ნიშმავს თუ არა ნარკოდამოკიდებულებას? 

 ამ და სხვა აქტუალურ საკითხებზე გვესაუბრება ნარკოლოგი მანანა კეჟევაძე:

_ქალბატონო მანანა, რასთან არის დაკავშირებული ნარკომომხმარებელთა რიცხვის გავრცელება საქართველოში  და რა სახის ნარკოტიკს მოიხმარენ ძირითადად?

_ნარკომანიის ასეთი გავრცელება ძალიან ბევრ ფაქტორთან არის დაკავშირებული. ყველა სახის ნარკოტიკს მოიხმარენ საქართველოში, სააფთიაქოსაც და მძიმე ჯგუფის ნარკოტიკებსაც.

_რატომ უჭირთ ნარკოტიკზე თავის დანებება და არის თუ არა შესაძლებელი სრულიად განკურნება?

_ნარკომანიის მკურნალობა არის აბსოლუტურად დამოკიდებული პაციენტის ნება-სურვილზე. რთული და ძნელი „გადასაგდებია“ იმიტომ, რომ ნარკოდამოკიდებულებას ახასიათბს არამარტო ფიზიკური ლტოლვა, არამედ ძლიერი ფსიქოლოგიური ლტოლვაც. ამდენად, ამ დაავადების განკურნება ცოტა ხმამაღალი ნათქვამია და აბსოლუტურად არის დამოკიდებული პაციენტის ნება-სურვილზე. თუკი პაციენტს აქვს სურვილი, ერთხელ და სამუდამოდ დაანებოს თავი ნარკოტიკს, ამისთვის საჭიროა, ჩარიოს ექიმი და საჭიროა მისი ძალიან დიდი სურვილი.

_საინტერესოა, მარიხუანას მოხმარებაც ნარკომანიად ითვლება?

_მე როგორც ნარკოლოგი, ვთვლი, რომ მარიხუნას მოხმარებაც ნარკომანიაა და არ ვეთანხმები იმ მოსაზრებას, რომ მარიხუანას მოხმარება გახდეს ლეგალიზებული.

ავტორი:სალომე ნოზაძე

 

ქართველი ხალხი ყოველთვის გამოირჩეოდა თავისი სულისკვეთებითა და პატრიოტიზმით, ძველად პატრიოტიზმი მეფისა და სამშობლოს სიყვარულსა და მათთვის თავდაუზოგავ, გმირულ ბრძოლაში გამოიხატებოდა. პატრიოტები იყვნენ ის მამაცი და მხნე მებრძოლები, რომლებიც თავიანთი მეფისა და ქვეყნისთვის მზად იყვნენ ნებისმიერ მტერს შეწინააღმდეგებოდნენ. მათი პატრიოტიზმის წყალობით, მტერი ვერასდროს იმონებდა ქართველებს სულიერად და სწორედ გმირების შეუპოვარმა ბრძოლამ გადაარჩინა ქართული გენი.

თუმცა, მას შემდეგ სამყარო შეიცვალა - სწრაფად განვითარდა ტექნოლოგიები. ჩამოყალიბდა ახალი ღირებულებები, შეიცვალა ხედვა და სიტყვის „პატრიოტიზმი“  მნიშვნელობა ტრანსფორმირდა ანდა საერთოდაც  დაიკარგა.

ჩვენს რეალობაში,ქართველების უმეტესობა სამშობლოსადმი სიყვარულს სადღეგრძელოებში გამოხატავს, ხშირად შევხვდებით სუფრებზე მამაკაცების პაექრობას სადღეგრძელოებსა და განსახვავებული სასმისების გამოცლაში. ისინი თითქოს ამით უმტკიცებენ ერთმანეთს სამშობლოს სიყვარულს, კამათობენ და განიხილავენ, ეპაქრებიან და ასე უმტკიცებენ ერთმანეთს კაცობასა და პატრიოტიზმს.

წინა საუკუნეებში თუ გმირულად იბრძოდნენ ქვეყნის წინაშე და ამით ამტკიცებდნენ საქართველოს სიყვარულს, ახლა რა ხდება? ჩვენს ირგვლივ არიან ადამიანები, რომლებიც უთქმელად, საქციელებით ამტკიცებენ თავიანთ პატრიოტიზმს, მაგრამ რატომ არის რომ უმეტესობას სიტყვა „პატრიოტიზმი“ არასწორად (ჩემი აზრით, რა თქმა უნდა)  ესმის?!

ადამიანი, რომელიც უნიათო და უსაქმურია და მხოლოდ სადღეგრძელოებში ბრტყელ-ბრტყელი სიტყვებით ამტკიცებს სამშობლოს სიყვარულს, თითქოს  გვიკარგავს პატრიოტიზმის დადებით აღქმას. ჩემი აზრით, ადამიანები, რომლებიც თავდაუზოგავად შრომობენ, აკეთებენ თავიანთ საქმეს და ორიენტირებულები არიან განვითარებისკენ, თავისთავად პატრიოტია.

ილია წერდა: სამშობლოს სიყვარულით მწიფდება და ყალიბდება ადამიანის სულიერი სამყარო, მისი მისწრაფებანი და ფილოსოფიური შეხედულებანი, მისი გულწრფელობა და სიყვარული სხვა ერებისადმი.” უნდა შევთანხმდეთ, რომ სამშობლოს სიყვარული მხოლოდ სუფრასთან საქართველოს სადღეგრძელოს შესმითა და გულზე მჯიღების ბრაგუნით არ განისაზღვრება.  რა თქმა უნდა, საქართველოსთვის მებრძოლი თითოეული ადამიანი გმირია, თუმცა დღეს შეიცვალა დრო და მხოლოდ ბრძოლის ველზე ყოფნა არ განაპირობებს სამშობლოს სიყვარულს.  ჩვენ, ქართველები, უძველესი ისტორიისა და კულტურის მატარებელი ერი, საერთოდ არ ვუფრთხილდებით ჩვენს საგანძურს, უფლებას ვაძლევთ შინაურ თუ გარეშე მტრებს ქართულ „პატრიოტიზმს“ ამოფარებულმა გვებრძოლონ და გამოუთხარონ ძირი ჩვენს სახელმწიფოებრიობას, ამის მერე გამოვდივართ და ერთმანეთს მივუთითებთ, ჭკუის სწავლებითა და ლამაზი სიტყვებით ვეჯიბრებით - ვინ უფრო დიდი პატრიოტია.

პატრიოტიზმს იბრალებენ ჩვენს რეალობაში პოლიტიკოსები, რომლებიც მხოლოდ ყბედობით გვიმტკიცებენ საქართველოს სიყვარულს. საქართველოს სახელმწიფო დროშა, ჩვენი ეროვნული სიმბოლო, რომელიც ადამიანების უმეტესი ნაწილისთვის სიწმინდესთან არის ასოცირებული, ფსევდოპატრიოტიზმით შეპყრობილმა ადამიანებმა არაფრად ჩააგდეს და ზედ გადაუარეს, უცნობი ( კარგად ნაცნობი გიორგი გაჩეჩილაძე), რომელიც ყოველთვის გვაჯერებს თავის სიყვარულს ქვეყნისადმი, ერთ-ერთ აქციაზე დროშას არაფრად აგდებს, თუმცა მას რომ ვკითხოთ, იგი პატრიოტია.  თუმცა ის კი ავიწყდება, რომ ეს ის დროშაა, რომელიც გიორგი ანწუხელიძე ცხინვალში საკუთარი სიცოცხლის ფასად დაიცვა -  როცა ტყვედჩავარდნილს, მისი გათელვა სთხოვეს, საქართველოს დროშას ფეხი არ დაადგა, რუსებს ბოდიში არ მოუხადა. სწორედ ეს გახდა მიზეზი იმისა, რომ რუსმა სამხედროებმა გიორგი ანწუხელიძე ჯერ სასტიკად აწამეს და შემდეგ მოკლეს. ეს ორი ფაქტი, ორი ადამიანის ქმედება ნათელი მაგალითია პატრიოტისა და ფსევდოპატრიოტის ქმედებისა. პატრიოტიზმის მაგალითია გიორგი ტატუნაშვილისა და იმ ქართველი ვაჟკაცების ცხოვრება, რომლებიც სამშობლოს ტერიტორიულ მთლიანობას შეეწირნენ, სიტყვით პატრიოტები  კი სწორედ მათ გმირობას იფარებენ ფარად საკუთარი ლაჩრობის შესანიღბად.

რატომ შემაწუხა ამ კითხვამ დღეს - 17 მაისს ოჯახის სიწმინდის დღეს? ალბათ იმიტომ, რომ მოახლოებული არჩევნებისა თუ მსოფლიოში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების, ისრაელში მიმდინარე საომარი მოქმედებების ფონზე, როცა სოციალურ ქსელში ყოველდღიურად თვალში გხვდება ებრაელთა თავგანწირული ბრძოლა ისრაელისთვის, უცნაური სევდა გიპყრობს - სევდა იმის გამო, რომ საქართველო ოკუპირებულია და სწორედ დღეს გვჭირდება ნამდვილი პატრიოტები. ანწუხელიძეები, ტატუნაშვილები, შინდისის გმირები, სწორედ ისეთი ქალბატონები, ერთ ხელში რომ ავტომატი უჭირავს და მეორე ხელით ჩვილ ბავშვს უვლის.  

ეროვნული თავისუფლება პიროვნული თავისუფლებით იწყება და თუ გვსურს ქვეყნის გადარჩენა და განვითარება, ჯერ საკუთარ თავს უნდა ვკითხოთ - რა არის ჩვენთვის „სამშობლოს გრძნობა განსაცვიფრები“ (როგორც გალაკტიონი უწოდებდა)? ვაცნობიერებთ თუ არა, რომ გაბოროტებული, ჭორიკანა, ღვარძლიანი ადამიანები, არც საკუთარ ოჯახს რომ არ უფრთხილდებიან და არც მოყვასს, ამით  უპირველესად იმ ქვეყანას მტრობენ, სადაც ცხოვრობენ და შვილებს ზრდიან? უფიქრიათ კი ოდესმე, რომ საქართველო  ვერასდროს ვერ გამოვა ამ მოჯადოვებული წრიდან, თუ  ყველა ოჯახში არ იქნება სიმშვიდე, სიყვარული, პატივისცემა, თუ ყველა ქართველი ბირჟაზე დგომის ნაცვლად იმ საქმეს გააკეთებს, რომელიც უყვარს, სხვის გადმოგდებულ ლუკმას კი არ დაელოდება და მათხოვრის ფსიქოლოგიით კი არ იცხოვრებს, თავად შექმნის საკუთარი ოჯახის კეთილდღეობას?! თუ ყველა ქართველი თავის გაზრდილ შვილს არ ასწავლის, რომ ყველა ადამიანს საკუთარი ვალდებულება აქვს სამშობლოს წინაშე და გიორგი ანწუხელიძის დაღვრილი სისხლი გიორგი ანწუხელიძის წილია და ყველას საკუთარი ვალი აქვს გადასახდელი!

თუმცა ზნეობრივი და გმირული მაგალითებით საზოგადოების უზნეო და ლაჩარ ნაწილს ვერაფერს შეასმენ - არც ლაჩრების დაბრუნებული სამშობლო ახსოვს ისტორიას, ჰოდა, სანამ სადღეგრძელოს სათქმელად ჭიქა ავწევთ, ანდა ჭკუის დარიგებას ან ლანძღვას დავიწყებთ, საკუთარ თავს ვკითხოთ - ჩვენ რა გავაკეთეთ (ან ვაკეთებთ) სამშობლოსთვის?

 სალომე ნოზაძე

ბზობა ქრისტიანული ეკლესიის ერთ-ერთი მთავარი საუფლო დღესასწაულია და მას საერთაშორისო ენაზე ეწოდება ქრისტეს ზეიმით შესვლა იერუსალიმში, ქართველები ბზობას ვეძახით, რადგან სწორედ ბზის, წმინდა და მარადმწვანე ხის ტოტებით ვულოცავთ ერთმანეთს ამ ერთ-ერთ უდიდეს საუფლო დღესასწაულს, იმ მიზეზით, რომ საქართველოში ბზა ყველაზე ადრე ყვავის და ყველაზე ძვირფას ხედ მიიჩნევა. იგი აღინიშნება აღდგომის წინა კვირა დღეს. ქრისტიანული კულტის მსახურებაში ბზობის დღესასწაული IV საუკუნეში შემოვიდა, მისი შინაარსი დაფუძნებულია სახარების მოთხრობაზე, რომელშიც გადმოცემულია იერუსალიმში პასექის დღესასწაულზე დასასწრებად იესო ქრისტეს შესვლის ამბავი, იესოს მოსახლეობა ზეიმით შეეგება, ზოგი მის სახედარს ფეხქვეშ საკუთრ სამოსს, ზოგი პალმის ტოტებს, ყვავილებს უგებდა.

 ეს ერთადერთი შემთხვევა იყო, როცა ზეიმით ხვდებოდნენ ქრისტეს, ქრისტე კი ტიროდა. ამაზე წმინდა მამები, ასეთ განმარტებას აკეთებენ, რომ ქრისტე ღვთიური თვალით ხედავდა, რომ იგივე ხალხი, რომელიც გალობით ხვდებოდა, ერთი კვირის შემდეგ მის ჯვარზე გაკვრას მოითხოვდა, რის გამოც ებრაელი ერი თავს დაიტეხდა უდიდეს უბედურებას.

ქრისტე ხედავდა, როგორ გაანადგურებდა ვესპასიანე იერუსალიმს, რომ მისგან მთელი „გოდების“ კედელიღა დარჩებოდა და სახელმწიფო დაქცეულ-დაკარგული ებრაელობა როგორ დაიქსაქსებოდა მთელ დედამიწაზე და როგორ იქნებოდნენ სამადლოდ შეკედებულნი სხვის კარს საუკუნეების განმავლობაში.

 ქრისტიანულ სამყაროში ბზობის დღესასწაული IV საუკუნეში შემოვიდა და დამკვიდრდა. მართლმადიდებლურ სამყაროში ტრადიციის მიხედვით, ბზის ტოტები მზის ამოსვლამდე უნდა მოიჭრას. მოჭრილ ტოტებს აკურთხებებ, კურთხევის შემდეგ კი მოსახლეობას იგი სახლებში მიაქვთ.

 ბზობა იესო ქრისტეს ჯვარზე გაკვრამდე, მიწიერი ცხოვრების ბოლო დღეების მნიშვნელოვანი მოვლენაა.

 როგორ აღნიშნავენ საქართველოს კუთხეებში ბზობის დღესასწაულს?

 რაჭა-ლეჩხუმში ბზობას ეკლესიაში მიდიოდნენ და იქიდან მოჰქონდათ ბზა. სახლში მიტანილ ბზას თავზე შემოივლებდნენ და ნაკვერჩხლებზე დადებდნენ. თუ აბრიალდებოდა, ეს იმას ნიშნავდა, რომ ბზის პატრონი დიდხანს იცოცხლებდა, თუ მალე ჩაქრებოდა – ცოტა ხანს

სამეგრელოში ბზობა-ბაიაობას ბაიას ყვავილს იყენებდნენ, რომელიც ფერის გამო ხალხისთვის მზესთან იყო ასოცირებული, სახლში, იატაკზე წრიულად დააფენდნენ და ზედ კვერცხებს გადააგორებდნენ. ამ კვერცხებს სააღდგომოდ აუცილებლად შეღებავდნენ.

მესხეთში ბზობას ქალებს მინდვრიდან თოვლი მოჰქონდათ და გზაში ჭამდნენ, შინ კი ოჯახის წევრებს და საქონელს გადააყრიდნენ, თან ამბობდნენ: „ბზო, ბზო, ბუზებო, აქაურობას მოშორდით“. ხალხს სწამდა, რომ ამ წესის შესრულების შემდეგ ბუზები მათ აღარ შეაწუხებდნენ.

ქართლში მღვდელი ტყიდან მოტანილ ბზას აკურთხებდა და ხალხს დაურიგებდა. ხალხი ამ დღეს თევზს ჭამდა. მიცვალებულების მოსახსენებლად ზურგიელს ხარშავდნენ. ვისაც ახალი მიცვალებული ჰყავდა, დიდ ორაგულს მოხაშავდა და ეკლესიაში წაიღებდა. თუ ბზას ბევრი მარცვალი ჰქონდა, „დაპურებული“ იყო და, ხალხის რწმენით, პურის თავთავი კარგად დაისხამდა. ქართლში წირვა-ლოცვაზე სიარულს ბზობიდან იწყებდნენ (ყოველდღე დადიოდნენ), ოთხშაბათიდან კი „დაიუქმებდნენ“. ქართლში ვნების ოთხშაბათს ბზობის ოთხშაბათსაც ეძახდნენ.

კახეთში ბზობას საქმის კეთება იცოდნენ – ყველაფერი ბარაქიანი იქნებაო. უფრო თესავდნენ: სიმინდს, ლობიოს, კიტრს – ბზასავით დაისხამსო. მოგეხსენებათ, ხარება და ბზობა შეიძლება ერთმანეთს დაემთხვას, შესაძლოა ხარება წინ უსწრებდეს ბზობას ან პირიქით. თუ ხარება ბზობას მოსდევს, ხალხის თქმით, თევზით არ ხსნილდება, რაც საეკლესიო ტიპიკონს სრულად შეესაბამება.

გუდამაყარში ბზას ბავშვებს თმაში უკეთებდნენ, ყვავები დაიმალებიანო. ზოგი ბზას კვერცხებზე ცვლიდა.

ხევში ბზობას „ბზობა-კაზარობას“ ეძახდნენ. მოხევეები ამ დღეს უქმობდნენ, ეკლესიაში წირვა-ლოცვას ესწრებოდნენ, ეზიარებოდნენ და მღვდელი მათ ბზით ასხამდა ნაკურთხ წყალს. ხევში ბზის მაგივრობას ტირიფი ასრულებდა.

ფშავ-ხევსურეთში მხოლოდ სოფელ მაღაროსკარში ხარობს ბზა. ამ სოფელში იყო პატარა კოშკი – წმინდა გიორგის სალოცავი. გადმოცემის მიხედვით, რადგანაც ქრისტიანულ ეკლესიას ბზა სჭირდებოდა და ფშავ-ხევსურეთში ის არ იყო, ქრისტიანობის განსამტკიცებლად თამარ მეფეს წმინდა გიორგის ნიშთან ეს მცენარე გაუშენებია. ამ ადგილს ბზიანას ეძახიან. აქვე ქრისტიანული ეკლესიაც მდგარა. თავდაპირველად მცირე ტერიტორიაზე დარგული ბზა დროთა განმავლობაში დიდ ფართობს მოსდებია. ხატი ბზიანაში პირუტყვის შეყვანას კრძალავდა. ვისი პირუტყვიც ბზიანაში შევიდოდა, ხატი მას დაამიზეზებდა ანუ ავად გახდიდა, ან საქონელს უზარალებდა, ან სხვა რამეს შეამთხვევდა. დაზარალებულს ხატისთვის ერთი საკლავი და სანთელ-საწირის მიტანა ევალებდა.

 დღესასწაულთან დაკავშირებით მლოცველები ტაძრებში ბზის რტოებითა და სანთლებით მიდიან. ეკლესიებში ბზა იკურთხება, როგორც სიმბოლო უფლისთვის მიგებისა. ბზობის გამო დიდ-მარხვის მე-6 შაბათი თევზით ხსნილია.. შემდეგ ერთი კვირა კი მორწმუნეთათვის მძიმე მარხვაა, რადგან ვნების შვიდეული აღინიშნება.

 ბზის ზოგიერთი ჯიში გადაშენების პირასაა, რის გამოც პატრიარქი ბზობის დღესასწაულისთვის მოსახლეობას ბზის მოჭრისგან თავის შეკავებას სთხოვს, იგი აღნიშნავს, რომ ეკლესიაში შესაძლებელია ნაკურთხი ბზის შეძენა.

 

 

ავტორი: ემილი ფეიქრიშვილი

 

ედინბურგის ჰერცოგისა და დედოფალ ელისაბედის 74-წლიანი სიყვარული და პრინცი ფილიპის ტრაგიკული ცხოვრების დასასრული

 

„მალე დაინახავთ, როგორ დადგება არმია, რომ ამ ქალს თავი მოაწონოს!“ _ გია ბუღაძის სკანდალური ინტერვიუ

პარლამენტის განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის თავმჯდომარე, თეა წულუკიანი აღმასრულებელ ხელისუფლებაში ბრუნდება _ კულუარული ინფორმაციით, ის შესაძლოა, კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა ახლადშექმნილი სამინისტროს პირველი პირი გახდეს. აქვე, იმასაც გეტყვით, რომ განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტრო ორად იყოფა და კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა უწყება დამოუკიდებელ სამინისტროდ ყალიბდება... კულტურის მინისტრად თეა წულუკიანის შესაძლო დანიშვნას, „ვერსიასთან“ საუბრისას, მხატვარი გია ბუღაძე აფასებს:

_ სიმართლე რომ გითხრათ, ეს ამბავი ნაკლებად მაღელვებს.

_ რატომ?

_ 12 წელია, კულტურის სამინისტროში ფეხი არ შემიდგამს და მინისტრი ვინ იქნება, სულ არ მაინტერესებს...

_ შეიძლება, თუმცა თქვენი, როგორც კულტურის სფეროს წარმომადგენლის აზრი მნიშვნელოვანია. ჰოდა, ბატონო გია, რას ფიქრობთ, წულუკიანი როგორი მინისტრი იქნება?

_ ცუდი და ჩამოქცეული ქვეყნის კულტურის სიმბოლური მინისტრი იქნება.

_ თუ წულუკიანი ცუდი მინისტრი იქნება, თქვენი აზრით, ხელისუფლებამ რატომ გადაწყვიტა, რომ კულტურის მინისტრად სწორედ ის დანიშნოს?

_ კონტროლისთვის... მისთვის მთავრობაში ყოფნა უკეთესია, ვიდრე _ პარლამენტში, რადგან მინისტრობასაა მიჩვეული, თან ცენზურა გაძლიერდება...

_ ცენზურის რა გითხრათ, მაგრამ არ მგონია, წულუკიანი კულტურის სფეროს იცნობდეს _ იურისტია და მისი საქმიანობა აქამდე კულტურისგან შორს იყო...

_ ამასთან დაკავშირებით, ერთ რამეს გეტყვით: ვიცი, რომ თანამედროვე არტში რაღაცები იცის.

_ ეს საიდან იცით?

_ იქ, სადაც მუშაობდა, ჩემი ახლობლებიც მუშაობდნენ, სწავლობდნენ და ვიცი, რომ დადიოდა თანამედროვე ხელოვნების გალერეებში და აქციებს ესწრებოდა. ეს მის ახალგაზრდობაში ხდებოდა. ასე რომ, ეტყობა, გარკვეული ამბიცია აქვს, მაგრამ ეს სრულებითაც არაა საკმარისი, რომ სათავეში კულტურას ჩაუდგეს და პოლიტიკა წარმართოს. მით უმეტეს, რომ ეს სფერო საშინლად მიგდებულია და ათამაშებენ _ როცა სჭირდებათ, დაკეტავენ, შეაერთებენ, გადმოაერთებენ და ა.შ.
ზოგადად, ეს ხელისუფლება კულტურას აგდებულად და ზედაპირულად უყურებს. მოკლედ, ეს თეასთვის გაკეთებული სამინისტროა, მისი ამბიციების დასაკმაყოფილებლად და თუ ცენზურის საშუალებითაც გააკონტროლებენ, ეგეც არ აწყენთ.

_ კულტურის სამინისტროს მიმართ ასეთი დამოკიდებულება ნორმალურია?

_ კარგი იქნება, თუ ეკონომიკის ან თავდაცვის სამინისტროს შეუერთებენ და... არ გამიკვირდება.

_ თეა წულუკიანი საზოგადოებას თავს მკვახე გამონათქვამებით ამახსოვრებს. ასეთი ხისტი იმიჯის მქონე პოლიტიკოსი კულტურის მინისტრად ივარგებს?

_ თავიდანვე გითხარით, შეუფერებელია-მეთქი, ვიმეორებ: პირადად ჩემთვის, გია ბუღაძისთვის, სულერთია, ვინ იქნება კულტურის მინისტრი, ისედაც არ მაინტერესებს, რა იქნება ამ ბიუროკრატიულ სისტემაში იმიტომ, რომ არ ვენდობი, არ მომწონს, ვერ ვიგებ და ვერ ვხედავ, რა ფუნქცია აქვს. ახლა იქ დადგება მლიქვნელთა მთელი არმია, წარმოიდგინეთ, რა მოხდება, გული აგერევა, რომ შეხედავ და სულ მალე დაინახავთ, როგორ დადგება არმია, რომ თავი მოაწონოს ამ ქალს. ის კი ეცდება, რომ თავის ძალაუფლება მაქსიმალურად გამოიყენოს.
გარდა იმისა, რომ ეს სასაცილოა, ამაზრზენიცაა!

_ ისე, ამბობენ, რომ ბიძინა ივანიშვილმა შეუწყვიტა დაფინანსება კულტურის სფეროს ბევრ წარმომადგენელს... ამ ადამიანების პროტესტის „მოთოკვას“ ხომ არ ეცდება წულუკიანი?

_ რითი უნდა მოთოკოს, დაფინანსებას მისცემს, თუ უფრო მეტად აქცევს მონებად? ისინი სჭირდებოდა ბიძინას, თან მწერლებზე, მსახიობებსა და მომღერლებზე ანუ ძირითადად იმ ადამიანებზე იყო საუბარი, რომლებიც ჩანან, თორემ იქ არ ყოფილა არც ერთი მხატვარი, გარდა რუსიკო ფეტვიაშვილისა, როგორც მახსოვს. ისეთი პირები იყვნენ, რომლებიც ჩანან იმიტომ, რომ მას სჭირდებოდა პოლიტიკური დივიდენდები და ემზადებოდა იმ საქმის „შესასრულებლად“, რომელიც „შეასრულა“. ეს იყო ინვესტიცია იმ პოლიტიკური დავალებისთვის, რომელიც მას უნდა შეესრულებინა ჩრდილოელი „ბატონის“ დავალებით.

_ ახლა თუ შეუწყდათ ეს დაფინანსება, მოვლენები როგორ განვითარდება?

_ არც არაფერი, წავიდნენ უკვე ისინი, უმეტესობა ჩემზე უფროსი თაობის ადამიანები იყვნენ. მათ კი არა, როგორც ინფორმაცია მაქვს, რამდენიმე აქტიურ პარლამენტარსაც შეუწყვიტა დაფინანსება, რომელსაც ოფიციალურ ხელფასთან შედარებით, სამჯერ და ოთხჯერ მეტს უხდიდა. მათი ხელფასების ეს დანამატი დააკისრა იმ ბიზნესმენებს, რომლებიც მაჟორიტარული სიით, სამადლოდ შეიყვანა პარლამენტში. რეალურად, კორუფციული აღებ-მიცემობის „ჯიგრულ პონტში“ ვართ, რომელშიც ამ ქვეყანას მომავალი არ ექნება და ვიქნებით მაჩანჩალა!
კულტურაზე ასეთ დამოკიდებულებას მე კი ირონიით ვუყურებ, მაგრამ ეს მწარე ირონიაა!
კიდევ ერთხელ, ხაზს ვუსვამ: 12 წელია, კულტურის სამინისტროსკენ არც გამიხედავს და არც ვაპირებ, გავიხედო, თუმცა ისიც კარგად ვიცი, როგორია ხელოვან ადამიანთა მდგომარეობა და... ნახავთ, როგორ დადგება მლიქვნელთა რიგები...

_ ისე, პეტიცია შეიქმნა და დიდი პროტესტი გამოიწვია ამ საკითხმა. ელოდებით, რომ ამ ფონზე, წულუკიანმა მინისტრობაზე უარი თქვას?

_ არაა გამორიცხული, მაგრამ უკან ამათ გამო კი არ დაიხევს, არამედ, იმ ევროპელი, საქართველოზე მომუშავე ადამიანების რეაქციის გამო, რადგან, ფაქტობრივად, თავი მოიჭრა, შეირცხვინა...

_ ნიკა გვარამიას ნომრის გამოქვეყნებას გულისხმობთ?

_ დიახ, რა თქმა უნდა, ეს წარმოუდგენელი ზეუკულტურობის გამოვლენაა, რაც მისგან არ გამკვირვებია. პირადად მე, მასთან არაფერი მაინტერესებს, არც არაფერი მიმიღია და არც ვაპირებ, მაგრამ მეცოდება ეს ქვეყანა, მეტი არაფერი.
მაქვს ინფორმაცია, რომ რამდენიმე კანდიდატურას განიხილავდნენ კულტურის მინისტრის თანამდებობაზე. საუბარი იყო გოგა ხაინდრავაზე, ნუკრი ქანთარიასა და ელისო ბოლქვაძეზეც, თუმცა გამოკვეთილი ლიდერი წულუკიანია. თავად განსაზღვრეთ, რომელი, რომელს სჯობს... ეს კიდევ ერთი ნიშანია, რა დღეშია ქვეყანა!

 

 საარჩევნოდ პოლიტიკურ ავანსცენაზე, ახალ სახეებთან ერთად, კარგად ნაცნობი ,,ფეისებიც’‘ ჩნდებიან. ასე, მაგალითად, პატრიოტთა ალიანსის პროპორციული სიის ოცეულში ადა მარშანია ვერა, მაგრამ სამაგიეროდ, ჯემალ სეფიაშვილის ,,ჩემი ცისანა’‘ ანუ ცისანა სეფიაშვილი მოხვდა. პარტიის სიის მე-6 ნომერი კი ცესკო-ს ყოფილი თავმჯდომარე და ყოფილი სახალხო დამცველი, ნანა დევდარიანია. რატომ გადაწყვიტა პოლიტიკაში დაბრუნება? _ ამას ნანა დევდარიანთან ინტერვიუდან შეიტყობთ.

_ ქალბატონო ნანა, პოლიტიკაში დაბრუნება რატომ გადაწყვიტეთ, ან არჩევანი პატრიოტთა ალიანსზე რატომ გააკეთეთ? 

_ სიმართლე გითხრათ, პოლიტიკას მოწყვეტილი არასდროს ვიყავი. მართალია, ბოლო წლებში უფრო პოლიტოლოგიური კვლევებით ვარ დაკავებული, მაგრამ ეს საქმიანობა პოლიტიკურ პროცესებთან ახლოსაა. 

რაც შეეხება პატრიოტთა ალიანსს, ჩემთვის არათუ სრულიად მისაღებია, არამედ, წლებია, ვწერ და ვლაპარაკობ, რომ საქართველო ვერ გამთლიანდება, თუ აფხაზებთან, ოსებსა და რუსებთან პირდაპირი დიალოგი არ იქნება. ამასთან, ჩემთვის სრულიად მისაღებია საქართველოს ნეიტრალიტეტი. ამდენად, ალიანსის მიერ წინ წამოწეული ეს თემები ჩემთვის ორგანულია. 

ამას გარდა, სოციალური და ეროვნული პლატფორმა, რომელზეც ალიანსი დგას, ჩემ მსოფლმხედველობას მთლიანად ეთანხმება. 

_ ბოლო დროს, პატრიოტთა ალიანსს რამდენიმე სკანდალი დაუკავშირდა, მათ შორის, აფხაზეთში ხატის გადაბრძანება, რუსეთისგან დაფინანსების საკითხი და ა.შ. ყველაფერი ეს, თქვენი პარტიის საარჩევნო შედეგზე როგორ იმოქმედებს? 

_ უკვე იმოქმედა, ოღონდ დადებითი კუთხით. ეს თავდასხმები, როგორც მმართველი ძალისგან, ისე ე.წ. ოპოზიციისგან, შიშითაა განპირობებული. დახურული კვლევები აქვთ და იციან, რომ ,,პატრიოტთა ალიანსის’‘ რეიტინგი ძალიან მაღალია, რასაც პოლიტიკური მოწინააღმდეგის შიში მოჰყვება, მაგრამ ადამიანები ყველაფერს ხედავენ. 

ხომ იცით, ჩვენი მოძმე სომეხი ხალხი, თავისი მენტალიტეტით, როგორია _ რომელიმე სომეხს მსგავსი ნაბიჯი რომ გადაედგა, აფხაზეთში ხატის წაბრძანებას ვგულისხმობ, ამას მთელი სომხეთი აღტაცებით შეხვდებოდა, ჩვენთან კი პირუკუ ეფექტი ჰქონდა. ეს პოლიტიკური შურიანობაა და სხვა არაფერი, თუმცა ასეთი თავდასხმები ჩვენ გარშემო, სულ უფრო მეტი ადამიანის მობილიზებას ახდენს. 

_ შეიძლება, მაგრამ რუსეთის მიერ ოკუპირებულ აფხაზეთში ფარულად გადასვლა ნორმალურად მიგაჩნიათ ანუ სანამ ინფორმაციამ მედიაში არ გაჟონა, ამაზე პატრიოტთა ალიანსმა არაფერი თქვა... 

_ საკითხს ასე უნდა შევხედოთ _ ოკუპაცია დროებითი მოვლენაა, ყოველ შემთხვევაში, ჩემთვის და პატრიოტთა ალიანსისთვის ასეა. 

გარდა ამისა, ჩვენ კი არ უნდა ვიძახოთ, რომ აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი ოკუპირებულია, არამედ, ეს იმ ხალხმა უნდა თქვას. 

ისინი ძალიან ბრაზობენ, როცა ეუბნები, უთავმოყვარეო ხარ და ოკუპირებულ ტერიტორიაზე ცხოვრობო. დიალოგი ასე არ გამოვა, თორემ თუ საქმეს უშველის, დილას, შუა დღესა და საღამოს, სულ ოკუპაციაზე ვილაპარაკებ. 

როცა ის ადამიანები გაკრიტიკებენ, რომლებსაც ოკუპაციასთან ბრძოლა შარვლის ჩახდა და საჯდომის მიშვერა ჰგონიათ, ვფიქრობ, ეს ფაქტი მათზე ნათლად მეტყველებს. 

რაც შეეხება რუსული ფულის საკითხს, ასეთ ,,ფეიკებს’‘ ის ხალხი ქმნის, რომლებსაც 1995 წლიდან, არჩევნები არ გამოუტოვებიათ, რომ რუსული ფული არ ჰქონოდათ და რუსი პიარტექნოლოგები არ ჰყოლოდათ. 

_ ვის გულისხმობთ? 

_ ყოფილ მოქალაქეთა კავშირს, რომელიც მერე ნაციონალური მოძრაობა გახდა. არსებობს რუსი პოლიტტექნოლოგების ინტერვიუები, რომლებიც პირდაპირ ამბობდნენ, ჩვენ ვეხმარებოდით ჟვანიასა და ბურჯანაძეს, მაგრამ საბოლოოდ, სააკაშვილმა იმარჯვა და ყველაფერი ეს, მიიწერაო. 

_ კი, მაგრამ რატომ უნდა სჭირდებოდეს ნაციონალურ მოძრაობას, პატრიოტთა ალიანსის მიმართ, ასეთი ,,ფეიკების’‘ გამოგონება? 

- იციან რეალური რეიტინგები და უნდათ, კონკურენტი დააზარალონ, ისეთი რამ მოიგონეს, რაც იუმორის სფეროსაც კი სცდება. 

ერთ ექსკლუზივს გაგიმხელთ ,,საიდუმლოდ’‘ _ პუტინი ფულს კი არ გვაძლევს, უბრალოდ, შესაბამის ქაღალდს გზავნის ფოსტით და მერე, ჩვენ ფერად პრინტერზე ამოგვაქვს დოლარები! მოკლედ, ყველაფერი ეს, სრული იდიოტიზმია! 

შემთხვევით, ეს ის ძალები ხომ არ არიან, რომელთა წარმომადგენლებიც საზღვარზე დააკავეს, მილიონი დოლარი ,,ქეშად’‘ რომ გადმოჰქონდათ? და კიდევ უამრავი რაღაც, რაც არ ჩანს, თორემ ამდენი ტელევიზიის შენახვას ეხუმრებით?! 

_ ისე, რადგან ,,ფეიკებზე’‘ ვსაუბრობთ, როგორ გგონიათ, იმოქმედებს საარჩევნოდ მიღებული ქცევის კოდექსი, რომელსაც ხელი ,,ოცნებამაც’‘ მოაწერა და ოპოზიციამაც? 

_ ქაღალდზე ყველაფრის დაწერა შეიძლება, მაგრამ ყველაფერი საარჩევნო კამპანიის განმავლობაში გამოჩნდება. ბინძურ ტექნოლოგიებზე ნაციონალური მოძრაობა უარს არ იტყვის. ,,ოცნება’‘ ასე არ იქცევა ხოლმე _ ერიდება ნეგატიურ პიარს, მაგრამ იქაც არის ფრთა, მაგალითად, კობახიძე-მდინარაძე, რომელიც, დაახლოებით, ამ ხელწერით მოქმედებს. ისე, დოკუმენტი რომ შეიქმნა, ამაში ცუდი არაფერია. 

_ ქალბატონო ნანა, NDI-ს ბოლო კვლევის მიხედვით, გამოკითხულთა 59%-მა არ იცის, რომელ პარტიას აძლევს ხმას. ეს როგორ იმოქმედებს ოპოზიციური პარტიების საარჩევნო შედეგზე? 

_ საერთოდ, ადამიანები არჩევანს ბოლო დღეებში აკეთებენ. საუბარი იმაზეა, თუ ვინ შეძლებს ამ ხმების თავისკენ მიზიდვას. სასურველია, რომ გადაუწყვეტელი ამომრჩევლიდან ყველამ ხმა პატრიოტთა ალიანსს მისცეს, მაგრამ NDI-ს რომელიმე კვლევის შედეგი, რომელიმე არჩევნების შედეგს ერთხელ მაინც დაემთხვა? _ არც ერთხელ! ამ კვლევებს ერთ-ერთ პარტიასთან მკვეთრად აფილირებული ორგანიზაცია ატარებს და როგორ ვენდო? 

_ არჩევნების შემდეგ, რომელ პარტიასთან აპირებთ კოალიციურ რეჟიმში თანამშრომლობას და რომელთან _ არა? 

_ ძალიან მიკვირს, როცა ,,ოცნებისა’‘ და ,,ნაციონალების’‘ ორივე ფრთის წარმომადგენლები კატეგორიულად აცხადებენ, არ ვითანამშრომლებთ პატრიოტთა ალიანსთან და არ შევქმნით კოალიციასო. 

ჯერ არჩევნების შედეგები უნდა დაიდოს, წინასწარ ამაზე ლაპარაკი უაზრობაა. ჯერ გადახტნენ და მერე ,,ჰოპლა’‘ დაიძახონ. 

ერთი რამ შემიძლია გითხრათ: პატრიოტთა ალიანსი არასოდეს ითანამშრომლებს ნაციონალური მოძრაობის ორ დანაყოფთან, დანარჩენს არჩევნები გვაჩვენებს.

თათია გოჩაძე

Ecumenical whip delivered motives expanding involving loyalty. Africa hungry males attending john's sighed reaching. Lucky rigid thrown thursday seized soldier ethical. Morality