105 ახალი სტატია

თაღლითური სქემა, რომელზეც სისხლის სამართლის გამოძიება უნდა დაიწყოს!
საქმის მასალები, რომლებსაც ქვემოთ შემოგთავაზებთ, თავისუფლად შეიძლება გახდეს ბეჟუაშვილების წინააღმდეგ წინასწარი გამოძიების დაწყებისა და სისხლის სამართლებრივი დევნის საფუძველი. კონკრეტული კვალიფიკაცია პროკურატურის პრეროგატივა გახლავთ, მაგრამ დასაწყისშივე შეიძლება ითქვას, რომ საქმე გვაქვს ელიტარულ კორუფციასთან, რომელიც წარმოდგენილი მასალებით, პრაქტიკულად, დასტურდება.

სჯობს მივყვეთ თანმიმდევრულად: საქმე ეხება ბეჟუაშვილების საკუთრებაში მყოფ ფირმას - შპს "ჰოლდინგ საქართველოს ინდუსტრიულ ჯგუფს". იურიდიულად ამ ჰოლდინგის დამფუძნებელი და 100%-იანი წილის მფლობელი ოფშორულ ზონაში, მარშალის კუნძულებზე რეგისტრირებული ფირმა, შპს "ჩემექსიმ ინტერნეიშენალი" გახლავთ, მაგრამ საყოველთაოდ ცნობილი ფაქტია, რომ მას, რეალურად, ძმები, დავით და გელა ბეჟუაშვილები აკონტროლებენ.

სხვათა შორის, ინდუსტრიული ჯგუფის საკუთრებაშია სამაუწყებლო კომპანია "რუსთავი 2"-ის წილის 30%, "პირველი სტერეოს" 29% და "მზის" 45%. ეს ისე, ინფორმაციისთვის...

ტელევიზიების გარდა, ბეჟუაშვილების ფირმა არაერთ კომპანიაში ფლობს სხვადასხვა ოდენობის წილებს და, შესაბამისად, არაერთ ბიზნესს აკონტროლებს. ერთ-ერთი ასეთი ფირმა შპს "აჭარინვესტია", რომელიც ბათუმში, რუსთაველის ქუჩის გაგრძელებაზე, ზღვის სანაპირო ზოლიდან 150 მეტრში ფლობდა 18 800 კვადრატულ მეტრ მიწის ნაკვეთსა და მასზე მშენებარე შენობა-ნაგებობებს...(ე.წ. ლუჟკოვის სასახლე).

ყველაფერი დაიწყო იმით, რომ 2007 წლის 12 თებერვალს შპს "აჭარინვესტსა" და მოსკოვში მოღვაწე ბიზნესმენს გიორგი ვადაჭკორიას შორის გაფორმდა სესხის ხელშეკრულება. ამ ხელშეკრულების დეტალებითა და მასში განხორციელებული ცვლილებების განხილვით თავი რომ არ შეგაწყინოთ, უბრალოდ, გეტყვით, რომ "აჭარინვესტი" ვადაჭკორიასგან 14%-იანი წლიური სარგებლით იღებდა სესხს, 2 მლნ 750 ათას აშშ დოლარს, რომელიც შემდეგი გრაფიკით უნდა გადაეხადა - 2007 წლის 31 ოქტომბრამდე 900 ათასი დოლარი, 30 ნოემბრამდე ასევე 900 ათასი დოლარი და 15 დეკემბრამდე 950 ათასი დოლარი. აქვე გეტყვით იმასაც, რომ შპს "აჭარინვესტის" დამფუძნებელი და 100%-იანი წილის მფლობელი ბეჟუაშვილების მფლობელობაში მყოფი შპს "ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფი" გახლავთ.

მართალია, "აჭარინვესტსა" და ვადაჭკორიას შორის სესხის ხელშეკრულება გაფორმდა, მაგრამ, როგორც ირკვევა, რეალურად, ვადაჭკორიამ მის საკუთრებაში არსებული შპს "აჭარინვესტის" წილი ძმებ ბეჟუაშვილებს მიჰყიდა. უბრალოდ, თანხის გადახდის ფორმად სესხის გაფორმება და გრაფიკის გაწერა შეირჩა.

გიორგი ვადაჭკორია, ბიზნესმენი:

-მე ვიყავი შპს "აჭარინვესტის" ერთ-ერთი თანამფლობელი. არ გადაგღლით იმაზე საუბრით, თუ თავიდან ერთობლივად როგორ შევისყიდეთ ეს ობიექტი რუსი ბიზნესმენებისგან. ეს გრძელი ისტორიაა, მაგრამ საბოლოოდ, მე და დავით ბეჟუაშვილი გავხდით პარტნიორები. ვერ მოგატყუებთ და ვერ გეტყვით, რომ იურიდიულად ამ ფირმის მფლობელი ბეჟუაშვილები იყვნენ-მეთქი, ჩემთვის ასეთი დოკუმენტი ცნობილი არ არის, მაგრამ შემიძლია გითხრათ, რომ ნებისმიერი სერიოზული მოლაპარაკება ამ ბიზნესთან დაკავშირებით, მქონდა ბატონ დავით ბეჟუაშვილთან. ბატონი დავითი იღებდა გადაწყვეტილებებს, გასცემდა განკარგულებებს და "აჭარინვესტის" ხელმძღვანელობა მის განკარგულებებს ასრულებდა. შემდეგ, ჩემთვის მიუღებელი ფორმებით დაიწყო ბიზნესის განვითარება და გადავწყვიტე, რომ ბიზნესიდან წამოვსულიყავი.

- თქვენთვის მიუღებელ ფორმებში კონკრეტულად რას გულისხმობთ?
-რამდენიმე ფაქტორი იყო. ჯერ ერთი, ამ პროექტის დასრულება წელიწადნახევარში შეიძლებოდა, მაგრამ ჩემი პარტნიორები ამას, რატომღაც აჭიანურებდნენ. მე მინდოდა, ქართველი მუშახელის დასაქმება, მათ კი თურქული კომპანიის შემოყვანა, რომლისთვისაც, ჩემი აზრით, არაადეკვატურად დიდი თანხის გადახდას აპირებდნენ. მოკლედ, რადგანაც ასეთი წინააღმდეგობები არსებობდა, მივიღე გადაწყვეტილება, კონფლიქტის გარეშე დამეტოვებინა ჩემი წილი. ამაზე ძალიან მარტივად მივიღე თანხმობა.

- კონკრეტულად ვისგან?
- რა თქმა უნდა, დავით ბეჟუაშვილისგან, რადგან "აჭარინვესტის" დირექტორი იქ, რეალურად, არაფერს წყვეტდა. მოკლედ, მივიღე ბიზნესიდან წასვლის გადაწყვეტილება, მაგრამ, ვინაიდან, იმ პერიოდისთვის მას არ გააჩნდა ფინანსური სახსრები, გავაფორმეთ სესხის ხელშეკრულება. გავიდა ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ვადა და თანხა არ გადამიხადეს. "აჭარინვესის" ხელმძღვანელობა და იურიდიული კომპანია, რომელიც ბატონ დავით ბეჟუაშვილს ჰყავდა დაქირავებული, საერთოდ ინფორმაციასაც არ მაწვდიდა და როცა ვითხოვდი ხელმძღვანელობასთან შეხვედრას, ისინი თავს არიდებდნენ ჩემთან კონტაქტს. ეს ჩემთვის მიუღებელი იყო. არაერთხელ მივმართე კომპანიას, და, საბოლოოდ, გადავწყვიტე მიმემართა სასამართლოსთვის.

საქმის მასალების მიხედვით, 2009 წლის 4 ივნისის გადაწყვეტილებით, თბილისის საქალაქო სასამართლომ დააკმაყოფილა ვადაჭკორიას სარჩელი და შპს "აჭარინვესტს" მის სასარგებლოდ 5 მლნ 481 ათას 772 ლარის გადახდა დააკისრა, საიდანაც 4 მლნ 712 ათას 125 ლარი ძირითადი თანხა გახლდათ, ხოლო 759 ათას 647 ლარი მასზე, 2008 წლის 15 აპრილამდე დარიცხული წლიური 14%.

აქვე უნდა ითქვას ისიც, რომ სარჩელის უზრუნველყოფისათვის სასამართლომ, თავდაპირველად, შპს "აჭარინვესტის" მთლიანი ქონება დააყადაღა, მაგრამ "აჭარინვესტის" ხელმძღვანელობამ წარმოადგინა აუდიტორული დასკვნა, რომ მათი ფირმის საკუთრებაში რიცხული მთლიანი ქონება 63 მლნ 832 ათას 500 აშშ დოლარის ღირებულების იყო, სასამართლომაც მთლიან ქონებაზე ყადაღა მოხსნა და სარჩელის უზრუნველსაყოფად მხოლოდ ამ ქონების ერთი, მცირე ნაწილი, 2000 კვადრატული მეტრი დააყადაღა.

მიუხედავად სასამართლო გადაწყვეტილებისა, შპს "აჭარინვესტის" ხელმძღვანელობას, რეალურად კი, ძმებ ბეჟუაშვილებს ვადაჭკორიასთვის ვალის გადახდა არც უფიქრიათ. მათ თბილისის საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს. თუმცა, სააპელაციო პალატამაც, 2010 წლის 31 მარტის გადაწყვეტილებით, პირველი ინსტანციის გადაწყვეტილება ძალაში დატოვა...
ბეჟუაშვილებმა საქმე უზენაეს სასამართლოში გაასაჩივრეს, რომელიც მათთვის კვლავ უშედეგოდ დასრულდა და 2011 წლის 13 იანვარს უზენაესმა სასამართლომ წინა ინსტანციების გადაწყვეტილება ძალაში დატოვა...

სავარაუდოდ, ბეჟუაშვილებს საქმის მოგების იმედი ვერც ექნებოდათ, რადგან არსებობს სესხის ხელშეკრულება და, ფაქტია, რომ "აჭარინვესტს" ვადაჭკორიასთვის ფული არ გადაუხდია, მაგრამ, როგორც აღმოჩნდა, მათ ეს გასაჩივრებები და სასამართლოებში საქმის განხილვა სულ სხვა მიზნისთვის სჭირდებოდათ:

2010 წლის 30 დეკემბერს, ანუ მაშინ, როცა სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება უკვე არსებობდა და საქმე უზენაესში იყო გასაჩივრებული, შპს "აჭარინვესტმა" ხელშეკრულება გააფორმა შპს "საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკულ კორპორაციასთან", რომლის მიხედვითაც, 108 ნაწილად დანაწევრებული "აჭარინვესტის" ქონება ვალის, 8 მილიონ 924 ათას 171 აშშ დოლარის სანაცვლოდ, გადაცემა "საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკულ კორპორაციას".

საქმის მასალებიდან არ ჩანს, თუ საიდან ქონდა "აჭარინვესტს" კორპორაციის ვალი, მანამდე რატომ დაყო მთლიანი ქონება 108 ნაწილად და რატომ გადასცა 9 მილიონამდე ვალში მთელი ქონება, რომლის ღირებულებაც, თავისივე აუდიტორული დასკვნის თანახმად, 64 მილიონ აშშ დოლარამდე იყო, მაგრამ იკვეთება ძალიან საინტერესო დეტალი: როგორც უკვე გითხარით, "აჭარინვესტის" დამფუძნებელი და 100%-იანი წილის მფლობელი შპს "ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფია", ხოლო მისი დირექტორი ვასილ ძოწენიძე. შპს "საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაციის" დამფუძნებელი და 100%-იანი წილის მფლობელიც, იგივე შპს "ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფი" გახლავთ, ხოლო მისი დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარეა, ეკონომიკის მინისტრის ყოფილი მოადგილე ნათია (ნათელა) თურნავა.

ანუ, ბეჟუაშვილების ფირმამ ქონება ვალში ჩაუთვალა ასევე ბეჟუაშვილების ფირმას... პრაქტიკულად, ესაა ინვესტორის დაჩაგვრა, ამ ხელისუფლებისთვის ჩვეული არაკანონიერი გზებით...

თუმცა, ამით ყველაფერი არ დასრულებულა...

მას შემდეგ, რაც შპს "აჭარინვესტმა" წააგო ყველა სასამართლო პროცესი, დავების შუალედში ფიქტიურად, ასევე ბეჟუაშვილების ფირმაზე გადააფორმა მთლიანი ქონება, გარდა ვადაჭკორიას მოთხოვნის საფუძველზე სასამართლოს მიერ დაყადაღებული ქონებისა, 2011 წლის 26 იანვარს, დირექტორმა ვასილ ძოწენიძემ განცხადებით მიმართა ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს და "აჭარინვესტის" მიმართ გაკოტრების საქმის წარმოების გახსნა მოითხოვა. დანიშნა გაკოტრების მმართველი და დაიწყო საქმის წარმოება. უკვე გაკოტრებაში მყოფი "აჭარინვესტის" მეურვის, სასამართლოს მიმართ წარდგენილი მოხსენებიდან ვიგებთ, რომ ფირმას გიორგი ვადაჭკორიას გარდა, სხვა ვალებიც "აღმოაჩნდა". კონკრეტულად: ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის - 2 მილიონ ლარზე მეტი, "ინდუსტრიული ჯგუფის" დამფუძნებელ შპს "ჩემექსიმ ინტერნეიშენალის"- 845 ათასი ლარი, ჩვენთვის უკვე ცნობილი შპს "საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაციის"- 34 ათასი ლარი, შპს ბიზნესცენტრ "საბურთალოს"- 82 ათასი ლარი, შპს აუდიტი "გურამის"-21 ათასი ლარი, შპს "ტიფლის სითის"-49 ათასი ლარი და რაც მთავარია - თავისივე დამფუძნებლის, "ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის"-13 მილიონ ლარზე მეტი...

ანუ , პირდაპირ რომ ვთქვათ, ძმებმა ბეჟუაშვილებმა "აჭარინვესტს" ვალები თავისივე ფირმებზე, "ჩემექსიმ ინტერნეიშენალზე", "საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკულ კორპორაციასა" და "ჰოლდინგ საქართველოს ინდუსტრიულ ჯგუფზე" გაუფორმეს და ამით ყველაფერი გააკეთეს იმისთვის, რომ ვადაჭკორიას ვალი არ გადაიხადონ.

უფრო მარტივად რომ აგიხსნათ, კანონის თანახმად, როცა ფირმა გაკოტრების პროცესშია, პირველი კმაყოფილდება სახელმწიფო, ანუ შემოსავლების სამსახური, ხოლო შემდეგ სხვა კრედიტორები. რაც მთავარია, გაკოტრების საქმეს ყველაზე მსხვილი კრედიტორი წარმართავს. ამ შემთხვევაში, ბეჟუაშვილების მაქინაციით, ეს უფლება "აჭარინვესტისვე" დამფუძნებელმა, ისევ ბეჟუაშვილების კომპანიამ მიიღო...

გამოძიების პროცესში ვერაფრით ვერ დავიკავშირდით მთავარ გმირს, დავით ბეჟუაშვილს, თუმცა, რამდენჯერმე ვესაუბრეთ და შეხვედრა ვთხოვეთ "აჭარინვესტის" დირექტორს ვასილ ძოწენიძეს. მან თავიდან კითხვების გადაგზავნა მოგვთხოვა, შემდეგ რამდენიმე დღე კავშირზე არ გამოდიოდა, ხოლო ბოლოს, პრაქტიკულად, არც ერთ ჩვენს შეკითხვაზე პასუხი არ გაგვცა და ყველაფერზე, მხოლოდ და მხოლოდ, ერთი და იგივე წინადადებას იმეორებდა - ეს კომერციული ინფორმაციაა და ამაზე კომენტარს ვერ გავაკეთებო.

სამაგიეროდ, ბეჟუაშვილების ქმედებაში სისხლის სამართლის დანაშაულის ნიშნებს ხედავენ იურისტები. საქმის მასალების გაცნობის შემდეგ, ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის იურისტი ლიკა წიკლაური ასეთ კომენტარს აკეთებს:

- ამ საქმიდან გამომდინარე, ძალიან ბევრი ეჭვი და კითხვის ნიშანი ჩნდება ამ ორგანიზაციებთან დაკავშირებით. საქართველოს კანონით, გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების შესახებ, კრედიტორისთვის ზიანის მომტანად ითვლება ისეთი ქმედება, თუ გადახდისუუნარობის განცხადების შეტანამდე 6 თვის განმავლობაში მოვალე ახორციელებს ისეთ ქმედებას, რომლითაც კრედიტორის ინტერესების დაკმაყოფილებას ეშლება ხელი. ამ შემთხვევაში, სწორედ ასეთი ქმედება იქნა ჩადენილი...

გარდა ამისა, სისხლის სამართლის კოდექსის 205-ე მუხლის თანახმად, გადახდისუუნარობისას უკანონო ქმედების იმ ნაწილის განკარგვა ან დამალვა კრედიტორისთვის ხელმიუწვდომლობის მიზნით, რომელიც გაკოტრების საქმის წარმოების გახსნის შემთხვევაში მოექცეოდა სამეურვეო ქონებაში, ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით, ვადით 3 წლამდე. უფრო მეტიც - პირდაპირ შეიძლება ითქვას, რომ ამ ქმედებებში არის თაღლითობის ნიშნებიც. კერძოდ - თაღლითობა, ეს არის სხვისი ქონების დაუფლება, მისი მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით. ამ შემთხვევაში, იკვეთება ისეთი შეთანხმების ნიშნები, რომლითაც, შესაძლოა, ორგანიზებულად ცდილობდნენ გიორგი ვადაჭკორიას ქონებას დაუფლებოდნენ. წინასწარი შეთანხმებით, ჯგუფის მიერ ჩადენილი თაღლითობა, რომელმაც მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია, სისხლის სამართლის კოდექსით 6-დან 9 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს. საბოლოოდ, ეს უნდა დაადგინოს გამოძიებამ და შემდგომ სასამართლომ, თუმცა სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მოთხოვნების თანახმად, პროკურატურა ვალდებულია, ამ მასალების გამოქვეყნების შემდეგ დაიწყოს წინასწარი გამოძიება ამ კონკრეტულ საქმეზე, ვინაიდან ის აშკარად შეიცავს დანაშაულის ნიშნებს.

ნათია ორველაშვილი
გაზეთი "ვერსია"

პროექტი განხორციელდა დანიური საგამოძიებო ორგანიზაციის მხარდაჭერით

ბიზნესმენმა მიხაილ ხოდორკოვსკიმ და მის მიერ შექმნილმა ცენტრმა „დოსიემ“ ამ დღეებში წარმოადგინეს გამოძიების შედეგები ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში (ცარ) სამი რუსი ჟურნალისტის მკვლელობის გახმაურებულ საქმეზე. გამოძიების დასკვნის თანახმად, ორხან ჯემალის, ალექსანდრ რასტორგუევისა და კირილ რადჩენკოს დახოცვაში წვლილი მიუძღვით ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ჟანდარმერიის თანამშრომლებს და რუსებს, რომლებიც კრემლთან დაახლოებული ბიზნესმენის, ევგენი პრიგოჟინის, ერთ-ერთ სტრუქტურაში მუშაობდენ.

ვინ უთვალთვალებდა ჟურნალისტებს ცარ-ში

 „რუსული კვალის“ შესახებ ვერსიები რუსი ჟურნალისტების მკვლელობის გახმაურების შემდეგ გაჩნდა დასავლურ და დამოუკიდებელ რუსულ გამოცემებში. ცენტრ „დოსიეს“ ჟურნალისტების გამოძიება ამ ვერსიას ამყარებს.

გამოძიების ავტორები ამტკიცებენ, რომ მათ მოიპოვეს ტელეფონის ბილინგი, რომელსაც ჟურნალისტების მიერ დაქირავებული მძღოლი, ბენვენიუ ნდუვოკამი, იყენებდა. გამგზავრების წინ მძღოლმა გაააქტიურა სხვა სახელზე გაფორმებული სიმ-ბარათი. შემოწმების შემდეგ მან ბარათი თავის ტელეფონში მოათავსა, რითაც, როგორც ცენტრ „დოსიეში“ აცხადებენ, შესაძლებელი გახდა მძღოლის მეორე ნომრისა და მისი ვინაობის დადგენა. მაგრამ მთავარ აღმოჩენად იქცა მძღოლის ზარები: იგი, სულ მცირე, 47-ჯერ დაუკავშირდა ცარ-ის ჟანდარმერიის მაღალი რანგის მოხელეს, ემანუელ კოტოფიოს. „დოსიეში“ ვარაუდობენ, რომ მძღოლი მას ანგარიშს აბარებდა ჟურნალისტთა ჯგუფის გადაადგილების შესახებ. თავად მძღოლი ბენვენიუ ნდუვოკამა ადრე ჟანდარმერიაში მუშაობდა.

ბილინგის თანახმად, მკვლელობის დღეს კოტოფიო მოძრაობდა ჟურნალისტების ჯგუფის კვალდაკვალ. ცენტრ „დოსიეში“ მიიჩნევენ, რომ ჟანდარმერიის წარმომადგენელი, სულ მცირე, მკვლელობის ადგილის შორიახლოს იმყოფებოდა.

„ჩვენ ვიცით მკვლელობის თანამონაწილეთა ვინაობა და ფაქტებს აბსოლუტურად დადასტურებულად მივიჩნევთ“, - აცხადებს ხოდორკოვსკი ჟურნალისტთა მკვლელობის სამხილებთან დაკავშირებით.

სამხედროებმა, რომლებიც რუსი ჟურნალისტების მიერ გავლილ საგუშაგოზე მორიგეობდნენ, ცენტრ „დოსიეს“ აცნობეს, რომ მკვლელობამდე ერთი საათით ადრე იგივე საკონტროლო-გამშვები პუნქტი გაიარა ავტომობილმა, რომელშიც კოტოფიო იმყოფებოდა ორ აფრიკელ და სამ ევროპელთან ერთად. იგივე მანქანა, იმავე მგზავრებით, სამი რუსი ჟურნალისტის მკვლელობიდან საათ-ნახევრის შემდეგ დაბრუნდა საკონტროლო-გამშვებ პუნქტთან.

ცენტრ „დოსიეს“ თანახმად, ემანუელ კოტოფიოს სუდანში რუსი სამხედროები წვრთნიდნენ. რუსი ჟურნალისტების დაღუპვის შემდეგ იგი დააწინაურეს. ჟურნალისტები, რომლებიც ცენტრ „დოსიესათვის“ მუშაობენ ცარ-ში, იუწყებიან, რომ კოტოფიო მუდმივ ურთიერთობაშია რუს ინსტრუქტორებთან.

გამომძიებლებმა ვერ დაადგინეს ვინაობა „მარტინის“, რომელსაც ჟურნალისტები ცარ-ში გაეროს თანამშრომლად და შტატგარეშე კორესპონდენტად მიიჩნევდნენ. „მარტინს“ რეკომენდაცია გაუწია ევგენი პრიგოჟინის კორპორაციაში შემავალი ერთ-ერთი სტრუქტურის, საინფორმაციო-სააგენტო „ფანის“, თანამშრომელმა, კირილ რომანოვსკიმ.

როგორ უკავშირდება ეს საქმე „ვაგნერს“ და პრიგოჟინს

ცენტრ „დოსიეში“ მიაჩნიათ, რომ კოტოფიო მუდმივ კონტაქტში იყო კომპანია "М-Финанс"-ის თანამშრომელ ალექსანდრ სოტოვთან. იგი, თავის მხრივ, „მჭიდრო“ კავშირში იმყოფდებოდა "М-Финанс"-ის სხვა თანამშრომელთან, ვალერი ზახაროვთან, ცარის პრეზიდენტის მრჩეველთან.

"М-Финанс"-ი მთლიანად ეკუთვნის ფირმა Lobaye Invest-ს, რომელმაც ნებართვა მოიპოვა ოქროს საბაოდების შესასწავლად ცარ-ში 385 კვადრატული კილომეტრის ფართობზე. Lobaye Invest-ის დირექტორია დმიტრი სიტი, რომელიც, ცენტრ „დოსიეს“ თანახმად, მიმოწერაში იყო რუსეთის ელჩთან და ინფორმაციებს აწვდიდა დაღუპული ჟურნალისტებისა და მათი პირადი ნივთების შესახებ.

კომპანია "М-Финанс"-ი ერთ-ერთი სტრუქტურაა, რომელსაც აკონტროლებს ბიზნესმენი ევგენი პრიგოჟინი. გავრცელებული ინფორმაციით, პრიგოჟინის სახელი უკავშირდება ასევე კერძო სამხედრო კომპანია (კსკ) „ვაგნერს“, რომლის მებრძოლები თავდაპირველად დონბასში, შემდეგ კი სირიაში ასრულებდნენ სამხედრო მისიას.

ცენტრ „დოსიეს“ განკარგულებაშია სოტოვის სახელით შედგენილი მინდობილობა კომპანია "М-Финанс"-იდან „ინსტრუქტორისათვის“ განკუთვნილი ხელფასის მიღების თაობაზე და პირადი ნომერი, რომელიც კსკ „ვაგნერის“ ყველა დაქირავებულს ენიჭება. ზახაროვიც და სოტოვიც სახელფასო უწყისში არიან. პირველის ხელფასი - 300 ათასია (სავარაუდოდ, რუსული მანეთი), მეორის - 200 ათასი. ხელფასის მიღების თვე მითითებული არ არის.

რატომ არ შეიძლება ჟურნალისტების მკვლელობა უკავშირდებოდეს გაძარცვის მცდელობას

რუსეთის ხელისუფლების წარმომადგენლები მივიდნენ დასკვნამდე, რომ რუსი ჟურნალისტები დახოცეს გაძარცვისას.

„რუს ჟურნალისტებზე თავდასხმა მოხდა გაძარცვის მიზნით და ისინი დახოცეს წინააღმდეგობის გაწევის გამო“, - განაცხადა 2018 წლის აგვისტოს დასაწყისში რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ოფიციალურმა წარმომადგენელმა მარია ზახაროვამ.

გასული წლის ბოლოს ჟურნალისტების მკვლელობის თაობაზე შეკითხვა რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინსაც დაუსვეს პრესკონფერენციის დროს.

„რამდენადაც მე ვიცი, თავდასხმა მოაწყო ადგილობრივმა დაჯგუფებამ. უტყუარი მონაცემები აფრიკაში ჟურნალისტების შესახებ ჯერჯერობით არ არსებობს“, - უპასუხა პუტინმა. მან არ გააკეთა კომენტარი ევგენი პრიგოჟინზე, რომელსაც „პუტინის მზარეულს“ უწოდებენ.

ცენტრ „დოსიეს“ ინფორმაციით, ძარცვის ვერსია სინამდვილეს არ შეესაბამება: ავტომობილში, რომლითაც ჟურნალისტები გადაადგილდებოდნენ, დარჩა ორხან ჯემალის ნოუთბუქი და სხვა, ჯამში, რამდენიმე ათასი დოლარის ღირებულების მოწყობილობა. „2018 წლის დეკემბრისათვის ყველა ნივთი ჟანდარმერიაში იყო“, - განაცხადა „დოსიეს“ თანამშრომელმა ეკატერინა კრეკოვამ.

როგორ დაიღუპნენ ჟურნალისტები

ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის დედაქალაქ ბანგიში ორხან ჯემალი, ალექსანდრ რასტორგუევი და კირილ რადჩენკო 2018 წლის 28 ივლისს ჩაფრინდნენ. ჟურნალისტებმა, რომლებსაც არ ჰქონდათ ცარ-ის თავდაცვის სამინისტროს აკრედიტაცია, ვერ მოახერხეს მოხვედრა ბერენგოს სამხედრო ბაზაზე, სადაც, სავარაუდოდ, დაქირავებული რუსი სამხედროები ცარ-ის ეროვნულ არმიას წვრთნიან.

ამის შემდეგ ჯგუფი შეეცადა ქალაქ ბამბარიში ჩასულიყო და შეხვედროდა ადგილობრივ შტატგარეშე ჟურნალისტს, რომელიც ცარ-ში გაეროს მისიაში (MINUSCO) მუშაობდა. მას ჟურნალისტებისათვის უნდა მიეწოდებინა ინფორმაცია რუსი სამხედრო ინსტრუქტორების შესახებ და დახმარებოდა ოქროს საბადო Ndassima-ზე გადაღებების ორგანიზებაში.

ჟურნალისტები ავტომატური ცეცხლსასროლი იარაღით დახოცეს 30 ივლისს ბანგიდან 180 კილომეტრის დაშორებით. ადგილი, სადაც ტრაგედია მოხდა, დასახლებულ პუნქტებს - სიბიუსა და კარა-ბანდოროს - შორის მდებარეობს.

ჯემალი, რასტორგუევი და რადჩენკო ცარ-ში ტურისტული ვიზებით ჩავიდნენ და არ გაუვლიათ აკრედიტაცია რუსეთის საელჩოსა და საკონსულოში. ეს უკავშირდებოდა მათი გამოძიების ობიექტს - კსკ „ვაგნერს“.

პროექტი დაფინანსებული იყო მიხაილ ხოდორკოვსკის მიერ. თანხები განკუთვნილი იყო სამუშაოს, მოგზაურობის, დაცვის, კომუნიკაციის, დაზღვევისა და აღჭურვილობის ასანაზღაურებლად.

 

თავად ხოდორკოვსკიმ ასე აღწერა ჟურნალისტების მკვლელობა

„ისინი გააჩერეს და შეეცადნენ დალაპარაკებოდნენ. საუბარი სხვანაირად წარიმართა. ორხანმა ჩხუბი დაიწყო. ჩხუბის დროს იგი დაჭრეს, შემდეგ დახვრიტეს. რადჩენკო შეეცადა გაქცეულიყო, სცემეს და დახვრიტეს. რასტორგუევი კი, უბრალოდ, დახვრიტეს, თანაც სიცოცხლეს გამოასალმეს გულში საკონტროლო გასროლით. მკვლელობიდან 30 წუთის შემდეგ მკვლელები უკან იმავე საკონტროლო-გამშვები პუნქტის გავლით დაბრუნდნენ. ჩვენ ვამტკიცებთ, რომ ბატონმა პრიგოჟინმა და ზახაროვმა გამოიყენეს პროფესიონალები, რომლებიც ჟურნალისტებს უთვალთვალებდნენ“, - განაცხადა ხოდორკოვსკიმ ცენტრ „დოსიეს“ გამოძიების მასალების პრეზენტაციის დროს.

„ისინი არ გეგმავდნენ მკვლელობას, მაგრამ ვარაუდობდნენ, რომ ეს შესაძლებელი იქნებოდა. შესაბამისად, წინასწარ მიიღეს კონსპირაციის ზომები“, - დასძინა ხოდორკოვსკიმ.

რადიო თავისუფლება

 

 27 წლის სპორტსმენი, ირანის მოჭიდავეთა ნაკრების ლიდერი და ქვეყნის არაერთგზის ჩემპიონი იყო.

მედიაში გავრცელებული ინფორმაციით, რუსი ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი ალექსეი ნავალნი გერმანიაში სამკურნალოდ გადაიყვანეს  თვითმფრინავი, რომელსაც ნავალნი უნდა გადაეყვანა ორგანიზაცია Cinema for Peace Foundation-მა გამოაგზავნა. აღსანიშნავია, რომ პოლიტიკოსი ბერლინში ჯერ კიდევ გუშინ უნდა გადაეყვანათ, თუმცა თავდაპირველად ექიმები ოჯახს ამის საშუალებას არ აძლევდნენ. მოგვიანებით ჩატარდა კონსილიუმი, რომელსაც ნავალნის მეუღლეც ესწრებოდა, რომლის შემდეგაც ომსკის საავადმყოფოს ექიმებმა ალექსეი ნავალნის ბერლინში გადაყვანის უფლება მისცეს. 

 
 
 

ვირუსით დაინფიცირდნენ მისი ოჯახის წევრებიც - ქალიშვილი ევგენია ტიმოშენკო და მეუღლე არტურ ჩიჩოტკინი.

More Articles ...

Page 2 of 3