Menu
RSS

კახა კუკავა: „უგულავა და მერაბიშვილი პოლიტპატიმრებად არ მიმაჩნდა!“

აპირებს თუ არა მაჟორიტარობას და რა პრეტენზიები აქვს „ოცნებასა“ და ოპოზიციასთან თავისუფალი საქართველოს ლიდერს

 

მართალია, კორონავირუსი არსად წასულა, მაგრამ „უხილავი მტერი“ თანდათან უკან იხევს. შესაბამისად, მსოფლიოს ბევრი ქვეყნის მსგავსად, საგანგებო მდგომარეობა საქართველოშიც გაუქმდა, ასევე, მკაცრი შეზღუდვებიც და ნელ-ნელა, ქვეყანა ცხოვრების ჩვეულ რიტმს უბრუნდება, რაც იმას ნიშნავს, რომ მალე ახალ პლატოსა თუ პიკზე ვიქნებით, ოღონდ ეს პოლიტიკური პიკი იქნება. „დაპაუზებული“ პოლიტიკის გამოცოცხლება კი პრეზიდენტის მიერ, გიგი უგულავასა და ირაკლი ოქრუაშვილის შეწყალებით დაიწყო და უკვე ისიც ცნობილია, რომ ეს ორი პერსონა მაჟორიტარობისთვის იბრძოლებს. ამასთან, მოარული ინფორმაციით, ნაციონალურ მოძრაობაში დაბრუნდება საპყრობილიდან არცთუ დიდი ხნის წინ გამოსული ვანო მერაბიშვილიც და მშობლიურ მხარეში, ესე იგი, სამცხე-ჯავახეთში იყრის კენჭს. ამ ფონზე, საინტერესოა, რა პოლიტიკური გეგმა აქვს ოპოზიციის იმ ნაწილს, რომელიც ლეიბორისტების ოფისში გამართული მრგვალი მაგიდის მოლაპარაკებებში არ მონაწილეობს? „ვერსია“თავისუფალი საქართველოს ლიდერ კახა კუკავას ესაუბრა:

_ ბატონო კახა, როგორ აფასებთ ხელისუფლების მიერ კორონაპანდემიის მართვას და იმას, რომ 15 ივლისამდე, მთავრობას გარკვეული შეზღუდვების შემოღება პარლამენტის ნებართვის გარეშე შეეძლება? 

_ ბუნებრივია, მეც ვიზიარებ იმ კრიტიკულ პოზიციას, რომ ამის გაკეთება პარლამენტის გვერდის ავლით არასწორია, თუმცა ხელისუფლებამ განაცხადა, ეს რეგულაციები 15 ივლისამდე იქნებაო და ამით, ამ საკითხის აქტუალობა მოიხსნა. 

_ შეიძლება, მაგრამ ზოგი მიიჩნევს, რომ პანდემიისგან გამოწვეულ შეზღუდვებს ხელისუფლება პოლიტიკურ იარაღად იყენებს. თქვენც ასე ხომ არ ფიქრობთ და, საერთოდ, კორონაპანდემიამ წყალი ხელისუფლების წისქვილზე დაასხა თუ ოპოზიციის? 

_ პირველ ეტაპზე, ვიდრე მთავარი თემა სამედიცინო მხარე იყო, რა თქმა უნდა, მმართველმა პარტიამ ისარგებლა, მაგრამ ახლა, როდესაც სოციალურ-ეკონომიკური საკითხები უფრო წამოიწევს, ხელისუფლება მეტ ზარალს ნახავს. გარდა ამისა, ხელისუფლებასა და ოპოზიციის ნაწილს არ აქვს ერთი თვისება, რაც პოლიტიკაში წარმატებისთვის აუცილებელია _ ზომიერება. ვფიქრობ, ხელისუფლებამ პანდემიის თემის ექსპლუატაციით გადაამლაშა და თუ 1-2 თვის წინ ყველა კმაყოფილი იყო, ბოლო დღეებია, უამრავ კრიტიკას ვისმენთ. ამას დაერთო ოქრუაშვილი-უგულავას გათავისუფლებაც, რამაც ის აქტივები, რაც ხელისუფლებამ პანდემიის დროს დააგროვა, გაანიავა. ასე რომ, პანდემია ქულების დაგროვების საშუალებას ყველას აძლევს, ოღონდ მნიშვნელოვანი ზომიერებაა. ისე, ხელისუფლებას ის უნარიც აქვს, რაც ნაციონალებს არ ჰქონდათ _ საზოგადოების რისხვას დროულად გრძნობს ხოლმე. არ ვიცი, ეს პლუსია თუ მინუსი, მაგრამ „ქართულ ოცნებაში“ გრძნობენ, რომ საზოგადოება უკმაყოფილოა და უკან იხევენ. 

_ რაკი უგულავა-ოქრუაშვილის შეწყალება ახსენეთ, მითხარით, მათ პოლიტპატიმრებად მიიჩნევდით? 

_ არა! რაც შეეხება გათავისუფლებას, რთულია ვთქვათ, ეს სწორი ნაბიჯი იყო თუ არა, რადგან ხელისუფლება ამ კრიზისში თავად აღმოჩნდა! 

_ რას გულისხმობთ? 

_ რას და, იმ კოჰაბიტაციის კურსს, რომელსაც ხელისუფლება 8 წლის განმავლობაში ატარებდა _ მურუსიძეების დანიშვნა, საარჩევნო რეფორმის ჩაგდება და 8 მარტს, ამ შეთანხმებაზე ხელმოწერა. აი, ამის შემდეგ, ხელისუფლებას სწორი ნაბიჯი არ ჰქონდა. უგულავა-ოქრუაშვილის გათავისუფლება საზოგადოებისგან ისე შეფასდა, როგორც არასწორი ნაბიჯი, მაგრამ რომ არ გაეთავისუფლებინათ, ისიც არასწორი ნაბიჯი იქნებოდა. ხელისუფლება ნაციონალურ მოძრაობას ისე უყურებდა, როგორც პოლიტიკურ ოპონენტებს და ამოცანა არასოდეს ჰქონიათ, რომ დაესაჯათ, როგორც დამნაშავეები, თორემ „ოცნებას“ ეს ამოცანა რომ ჰქონოდა, შექმნიდა დამოუკიდებელ სასამართლოს, მიუკერძოებელ პროურატურას, გაასამართლებდა ნაციონალებს და ვერც ერთი კიზინგერი თუ კუბილიუსი ხმას ვერ ამოიღებდა, მაგრამ „ოცნებამ“ ჯიბის სასამართლო, პროკურატურა შექმნა და ადამიანებს ციხეში თითის გატკაცუნებით ყრიდა და უშვებდა! 

აი, მაგალითად, გიგი უგულავა სამჯერ დაიჭირეს და გამოუშვეს. ბუნებრივია, ამან მისცა სერიოზული არგუმენტი ნაციონალურ მოძრაობას, რომ მისთვის პოლიტიკური პატიმარი ეწოდებინა. მოკლედ, ამ ჩიხში ხელისუფლებას სწორი სვლა არ გააჩნდა. 

_ სხვათა შორის, უგულავა და ოქრუაშვილი აქტიურ საარჩევნო კამპანიაში უკვე ჩაერთნენ და თქვეს, რომ მაჟორიტარობას აპირებენ. ამ ფონზე, რას აპირებს არასაპარლამენტო ოპოზიცია? 

_ თავისუფალი საქართველო არჩევნებში მონაწილეობას დამოუკიდებლად მივიღებთ, მათ შორის, მაჟორიტარული სისტემითაც. გვინდა, გვქონდეს თანაბარი დისტანცია, როგორც „ქოცებისგან“, ისე _ „ნაცებისგან“, რადგან ეს ერთი მედლის ორი მხარეა და სრული უაზრობაა, „ქოცებს“ „ნაცებით“ ებრძოლო და პირიქით. ეს იგივეა, „მხედრიონს“ ქურდებით ებრძოლო, ან ქურდებს _ „მხედრიონით“. ეს „ვაის გავეყარე და ვუის შევეყარეა“. ჩვენ კი სხვა ტიპის პოლიტიკური პარტია ვართ. პარტიაშიც გვაქვს ხოლმე ამაზე ხშირად დისკუსია, რადგან ემოციურად ბევრი ამბობს, ოღონდ „ქოცებს“ ყელი გამოვჭრათო. მართლაც, ბევრს ჰყავს ეს მთავრობა ყელში ამოსული, მაგრამ ორჯერ _ 2003 და 2012 წლებში, უკვე ვნახეთ, რომ ერთი უბედურების მეორე უბედურებით შეცვლა, ქვეყნისთვის უარესია. აქედან გამომდინარე, 2020 წლის არჩევნებისთვის მთავარი ამოცანაა, გამოიკვეთოს ქვეყანაში მესამე პოლიტიკური ძალა. 

_ ბატონო კახა, ნაციონალური მოძრაობისადმი თქვენი დამოკიდებულება აქამდეც გასაგები იყო, მაგრამ გაერთიანების შექმნა თანამოაზრე პარტიებთან არ გიცდიათ? 

_ ეს იდეაც გვქონდა და კონსულტაციებიც, მაგრამ გულწრფელად გეტყვით, ამ საკითხზე პოლიტიკურ სპექტრში მზაობა არ არსებობს. სამწუხაროდ, ვერავინ ისწავლა ჭკუა და როცა შუაშისტური ოპოზიციური სპექტრიდან ჩემს კოლეგებს ვესაუბრები, მგონია, მეხუმრებიან, ისეთ ციფრებს ამბობენ _ 8%, 7%, 40%-ს ავიღებთო. 

_ ანუ უსაფუძვლო ამბიციები აქვთ? 

_ უფრო სასაცილო. უსაფუძვლოა, როცა გგონია, რომ ორჯერ და სამჯერ მეტს აიღებ, მაგრამ როცა გგონია, რომ 10-ჯერ მეტს აიღებ იმასთან შედარებით, რასაც რეალურად წარმოადგენ, ეს ცოტა სხვა რაღაცაზე მიუთითებს. როცა 1%-იან პარტიას ჰგონია, რომ რეიტინგი 15% აქვს, მასთან ერთად კოალიციის შექმნა რთულია. 

_ პირადად თქვენ, მაჟორიტარად კენჭის ყრას აპირებთ? 

_ საბოლოოდ გადაწყვეტილი არ მაქვს. იდეა-ფიქსი არაა, მაჟორიტარი ვიყო, მაგრამ მაჟორიტარობის 30 კანდიდატს დავაყენებთ და თუ ვნახეთ, 30-ვე ისეთი გვყავს, რომ ჩემი მონაწილეობა საჭირო არაა, მირჩევნია, შტაბს ვუხელმძღვანელო და საარჩევნო კამპანიაში უშუალოდ არ ვიყო ჩართული, მაგრამ თუ ვნახეთ, რომ რომელიღაც ოლქში კარგი იქნება ხმების მობილიზებისთვის მონაწილეობა, შესაბამისად მოვიქცევი. 

_ ისე, ვანო მერაბიშვილის, როგორც მაჟორიტარობის შესაძლო კანდიდატის შანსს როგორ აფასებთ? 

_ ძალიან კარგია, თუ არჩევნებში მონაწილეობას უგულავა, ოქრუაშვილი და მერაბიშვილიც მიიღებენ. ჩვენს უნიათო სახელმწიფოს იმის უნარი არ აღმოაჩნდა, რომ ესა თუ ის კონკრეტული ადამიანი სასამართლოსა და მართლმსაჯულებას შეეფასებინა, ამიტომ ეს თემა, ერთგვარი სახალხო რეფერენდუმი იქნება! თუ მერაბიშვილი მიიღებს ხალხის დიდი რაოდენობის მხარდაჭერას, გამოვა, რომ ქართველი ხალხი მას მართლაც პოლიტპატიმრად მიიჩნევს და ამ ხელისუფლების სამართლებრივი სისტემის მიერ, მერაბიშვილის წინააღმდეგ გატარებულ ქმედებებს არ ენდობა. საერთოდ, ნორმალურ ქვეყანაში, კაცი, რომელსაც 7 წელს მიუსჯიან, ხმებს ვერ მიიღებს. ამიტომაც, ვინაიდან ჩვენს სასამართლოს არ აქვს ნდობა, ხალხმა უნდა გადაწყვიტოს და ეს იქნება სახალხო პლებისციტი! თუ ხალხი იზიარებს პოზიციას, რომ ისინი კრიმინალები არიან, ძალიან ცოტა ხმები უნდა მიიღონ, მაგრამ თუ ბევრ ხმებს მიიღებენ, მაშინ გამოვა, რომ ამ ადამიანებს გარკვეული პოლიტიკური დატვირთვა აქვთ და მათ მიმართ გატარებული ქმედებები, მართლაც, პოლიტიკურად იყო მოტივირებული. ბოლოს და ბოლოს, ხომ უნდა გაირკვეს, ვის რა წონა და რეიტინგი აქვს, ამიტომ მათი არჩევნებში მონაწილეობა კარგი იქნება. 

_ ბატონო კახა, ლეიბორისტული პარტიის ოფისში არსებულ პოლიტიკურ გაერთიანებას ისევ ემიჯნებით? 

_ ამ კონსულტაციებში იშვიათად ანუ მხოლოდ მაშინ ვმონაწილეობთ, როცა საქმე საარჩევნო კოდექსს ეხება, რადგან ეს ის თამაშის წესებია, რომელიც ერთობასა და ერთიან გეგმებს არ გულისხმობს. რაც შეეხება სხვა ტიპის თანამშრომლობას, მათ შორის, არჩევნებში გაერთიანებას, ან აქციებში მონაწილეობას, ბუნებრივია, ამაში მონაწილეობას არ ვიღებთ, რადგან ჩვენი მთავარი საარჩევნო სლოგანი იქნება _ „არც ქოცები, არც ნაცები!“ 

_ არ გიფიქრიათ, რომ დიდ გაერთიანებაში შესვლით, პარლამენტში მოხვედრის შანსი უფრო გაგეზრდებათ? 

_ დიახ, რა თქმა უნდა, ამაზე მიფიქრია, ოღონდ „ნაცებსა და ქოცებთან“ ამას არ განვიხილავთ, დანარჩენ პოლიტიკურ სპექტრთან კი, როგორც გითხარით, ეს არ გამოვიდა. შარშანწინ დავუშვით ეს შეცდომა _ საპრეზიდენტო არჩევნების წინ, ლამის კარდაკარ შემოვიარეთ მთელი ოპოზიციური სპექტრი და ვთხოვდით, რომ ერთიანი კანდიდატი დაგვეყენებინა, რაზეც არავინ დაგვთანხმდა და ყველაზე გვიან ჩვენ მოგვიწია საარჩევნო კამპანიის დაწყება. არ გვინდა, წელსაც იგივე შეცდომა დავუშვათ, გვირჩევნია, დავიწყოთ დამოუკიდებლად საარჩევნო კომპანია და თუ ბლოკი იქნება შესაძლებელი, ამის გაკეთება სექტემბერშიც მოხერხდება. 

_ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში რა შედეგს აჩვენებთ? 

_ ჩვენი ამოცანაა, პარლამენტში გავიყვანოთ ფრაქცია ანუ 6 დეპუტატი. 1.5% ავიღეთ საპრეზიდენტო არჩევნებზე, თუმცა დეტალური სტატისტიკიდან ჩანს, რომ თბილისში 3% ავიღეთ და იმის გამო, რომ საარჩევნო კამპანია ვერ ვაწარმოეთ რეგიონებში, ეს შედეგიც ამიტომ დავდეთ. ახლა ვაპირებთ, რამენაირად მოვახერხოთ საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე საარჩევნო კამპანიის წარმოება, რაც ნიშნავს, რომ მინიმუმ 3%-4%-ს ავიღებთ. ამასთან, მნიშვნელოვანია, რომ ჩვენ ვიყავით ერთადერთი პარტია საპრეზიდენტო არჩევნების დროს, რომელმაც რაღაც შედეგი აჩვენა სატელევიზიო ეთერის გარეშე. მთელი საარჩევნო კამპანია ისე ჩატარდა, რომ „რუსთავი2“-ისა და „იმედის“ მისამართიც არ გამიგია. თუ მედიაში ოდნავ მეტი მიუკერძოებლობა და მრავალფეროვნება იქნება, წელს უფრო უკეთეს შედეგს ვაჩვენებთ!

თათია გოჩაძე

მსგავსი

დაბრუნება დასაწყისში