Menu
RSS

„მიშა ვერ დამიჯდება, თორემ მინდა, მაგის მშიშარა სახე დავინახო!“

ვალერი გელაშვილი ნაციონალებთან ურთიერთობისა და თავდასხმის უცნობ დეტალებს პირველად ჰყვება

ეს ამბავი საქართველოში ბავშვმაც კი იცის და ისიც ცნობილია, რომ ყოფილ დეპუტატ ვალერი გელაშვილსა და ნაციონალური მოძრაობის ხელისუფლებას შორის უთანხმოება ავლაბრის აწ უკვე ყოფილი საპრეზიდენტო რეზიდენციის გამო დაიწყო, თუმცა კონფლიქტის დეტალებზე და ასევე, კონფლიქტის პრეისტორიაზე დაზარალებულს საჯაროდ აქამდე არასოდეს უსაუბრია. ასე რომ, დღევანდელი ინტერვიუდან პირველად გაიგებთ, რას სთავაზობდა „ვარდების რევოლუციამდე“ მიხეილ სააკაშვილი ვალერი გელაშვილს. 

სხვათა შორის, მას შემდეგ, რაც გასულ კვირას, „რუსთავი 2“-ის ეთერში, მიხეილ სააკაშვილის უცხოეთში ჩაწერილი ინტერვიუ გავიდა, ბატონი ვალერი „ვერსიას“ თავად დაუკავშირდა. 

მაშ, ასე: „ვერსია“ ხაშურის ყოფილი მაჟორიტარის, ბიზნესმენ ვალერი გელაშვილის ინტერვიუს შელამაზების გარეშე წარმოგიდგენთ.

 

_ ბატონო ვალერი, ის, რაც თქვენ შეგემთხვათ, ნაციონალების მმართველობის ერთგვარი სახე და იმ ყბადაღებული 9 წლის ყველაზე გახმაურებული ამბავია. დღეს კიდევ ხომ არავინ გდევნით? 

_ არა, ახლა არ მდევნიან და ჩვეულებრივ ვმუშაობ _ 2014 წელს, 10 მილიონ კრედიტს ვემსახურებოდი და, როგორც იქნა, დავამთავრე. 

_ კრედიტი რომელი ბანკიდან გქონდათ? 

_ „ქართუდან“, როგორც გითხარით, საკრედიტო ხაზი მაქვს, მენდობიან და თვითონ ბატონმა ბიძინამ უთხრა, როცა ვალერის დასჭირდეს, პრობლემა არ შეექმნასო, მაგრამ არიან ყოფილი ნაცები და რაღაც-რაღაცებში „შპილკები“ მხვდება ხოლმე. 

_ ყოფილი ნაცები სად არიან და „შპილკები“ სად გხვდებათ _ ძალოვან უწყებებში, თუ სხვა სამსახურებში? 

_ ძალოვანშიც, ქალაქშიც... მოკლედ, ყველგან მხვდება. 

_ თქვენი აზრით, „ოცნებამ“ ნაცები რატომ გადაიბარა? 

_ პრინციპში, იცით, რა არის? _ ნაცებში დამნაშავე 100, ჰა-ჰა, ორასი კაცი იყო. დანარჩენს, ასე თუ ისე, სამსახური ჰქონდა და სახელმწიფოს ემსახურებოდა. არ შეიძლება, რომ სამსახურებიდან ვიღაცები მასიურად გაყარო და შეცვალო. ადამიანმა ეს საქმე შეისწავლა და მისი გაშვება და ახლის მოყვანა ცუდი ქვეყნისთვისაა. 

_ გეთანხმებით, მაგრამ „ოცნებაში“ გადაპორტირებულ ნაცებს დავალება აქვთ, რომ „შპილკები“ დაგიდონ? 

_ ალბათ, დავალება აქვთ. 

_ ვისგან? 

_ მთავარი სააკაშვილია. 

_ ექსპრეზიდენტი რატომ გადაგეკიდათ? ამის საბაბად ზოგი თქვენს ინტერვიუს ასახელებს, მაგრამ მგონია, რომ თქვენსა და მიშას შორის შავმა კატამ, რეალურად, სხვა რამის გამო გაირბინა. 

_ 2003 წელს, სააკაშვილმა მითხრა, საპარლამენტო არჩევნების სიაში ჩაგსვამ და კიდევ სამ კაცს აუცილებლად ჩაგისვამო, მაგრამ ამ კაცთან არ მივიდოდი. 

_ რატომ? 

_ იმიტომ, რომ ვიცოდი, ფსიქიურად დაავადებული იყო და უარი ვუთხარი. 

_ სიაში ჩასმა სააკაშვილმა თავად შემოგთავაზათ, თუ შუამავლის პირით? 

_ შუამავლის საშუალებით. 

_ შუამავალი ვინ იყო? 

_ რესპუბლიკელებიც იყვნენ. ბაჩო ქიტიაშვილი თუ იცით, ისიც _ ბაჩო მაგის ძმასთან მეგობრობდა. 

_ ამბობთ, ვიცოდი, რომ სააკაშვილი ფსიქიურად გაუწონასწორებელი იყოო, თუმცა „ვარდების რევოლუციის“ შემდეგ, მასთან ბიზნესურთერთობა მაინც დაამყარეთ. რატომ? 

_ იძლებული ვიყავი. 

_ იძულებული რის გამო გახდით? 

_ ჩემთან, სახლში შემოიჭრა _ ავლაბარში სახლს ვამზადებდი, ოჯახის ვილნიუსიდან გადმოყვანა მინდოდა. რევოლუცია რომ მოხდა, საახალწლოდ, ვიულნიუსში წავედი და დამირეკეს, სახლში სააკაშვილის მეუღლე, მამიდები, დეიდები, ბიძები შემოიჭრნენ, მარნის კარი გახსნეს და ქვევრს თავი მოხადესო. როგორ შეიძლება, კერძო საკუთრებაში ასე „ნაგლად“ შეხვიდე და არ მკითხო! 

_ ანუ, თქვენს სახლში სანდრა შეიჭრა? 

_ დიახ, თავისი ნათესაობით. 

_ სანდრა თქვენს სახლში შესვლის გადაწყვეტილებას დამოუკიდებლდ ვერ მიიღებდა. 

_ მიშა აიყვანეს და ანახეს, ეს ვალერის სახლიაო და მანაც ჩათვალა, რომ უკვე თავისი იყო. მერე კეზერაშვილმა დამირეკა და მას ვუთხარი, ეგ ჩემი სახლია და ფრთხილად იყავით-მეთქი. 

_ კეზერაშვილმა რომ დაგირეკათ, რა გითხრათ? 

_ ეს სახლი გვინდაო. მივუგე, რას ჰქვია, გინდათ, მოხვედით და უკვე ყველაფერი თქვენია-მეთქი? 

_ კეზერაშვილმა 2004 წელს დაგირეკათ? 

_ არა, 2003-ის ბოლოს. 

_ ანუ, სააკაშვილი ჯერ პრეზიდენტი არ არის, არა? 

_ დიახ, არ არის. მოკლედ, ვუთხარი, საარჩევნოდ ჩამოვალ, შევხვდეთ და ვილაპარაკოთ, ჩემი ოჯახის წევრები ლიტვის მოქალაქეები არიან და პრობლემებს შეიქმნით-მეთქი. 

_ ეს სახლი ვისზე იყო გაფორმებული? 

_ ჩემს მეუღლეზე. 

_ როცა დაგირეკათ, კეზერაშვილს რამე თანამდებობა უკვე ეკავა? 

_ არა, ჯერ არავინ არაფერი იყო... რომ ჩამოვედი, შევხვდი _ თვითონ მოვიდნენ. 

_ კონკრეტულად, ვის შეხვდით? 

_ კეზერაშვილს და მიშას პირად დაცვას. 

_ კეზერაშვილს თემურ ჯანაშია ახლდა, თუ გოგი თათუხაშვილი? 

_ მაღალი, სუსტი ბიჭი იყო... გარდაიცვალა. 

_ კეზერაშვილს მანამდეც იცნობდით? 

_ არა. 

_ გამორიცხავთ, რომ მან საკუთარი ინიციატივით დაგირეკათ? 

_ დიახ, გამოვრიცხავ, ეს მიშას ინიციატივა იყო. 

_ მოკლედ, საქართველოში რომ დაბრუნდით, კეზერაშვილს და მიშას პირად დაცვას შეხვდით. მერე რა მოხდა? 

_ ჩემთან, სახლში მოვიდნენ. ჩემთან გია აბულაძე იყო... ვისხედით, ვსაუბრობდით და კეზერაშვილმა იკითხა, კლ¬დეს ტროტილით დატვირთული კამაზი რომ შეეჯახოს, რა მოხდებაო? ვუპასუხე, ჯერ ერთი, რა ქვეყანას აშენებთ, რომ ქალაქში ტროტილით დატვირთულმა კამაზებმა იარონ. მეორეც, რა მოხდება და მთელი ქალაქი აიწევა-მეთქი. კეზერაშვილმა, მაშინ ვიფიქრებთო. 

_ ერთი სიტყვით, თუ სახლის მიცემაზე უარს იტყოდით, კეზერაშვილი დაგემუქრათ, რომ ე.წ. ავლაბრის კლდეს ტროტილით სავსე კამაზი დაეჯახებოდა და, სხვა ყველაფერთან ერთად, თქვენი სახლიც განადგურდებოდა? 

_ არა, ეს მუქარა არ იყო. 

_ აბა, რა იყო? 

_ აინტერესებდა, მიშამ რომ იცხოვროს და კლდეს ტროტილით დატვირთული კამაზი შეეჯახოს, სახლს რა მოუვაო? 

გავიდა რამდენიმე დღე და კანცელარიის ადმინისტრაციის უფროსმა, ირაკლი ჩუბინიშვილმა დამირეკა, ჩვენი ბიჭები შენზე ნაწყენები არიანო. გამიკვირდა, რაზე არიან ნაწყენები, ვინმე წესიერად დამელაპარაკა და რამე ამიხსენით, თუ რა? მოხვედით, ჩვენ გვინდაო, მაგრამ რას ნიშნავს, გინდათ? ამდენი წელი ვილნიუსში ვცხოვრობ, ოჯახის ჩამოყვანა მინდა და შევხვდეთ, დავილაპარაკოთ-მეთქი. 

_ ჩუბინაშვილმა იმ „ბიჭების“ ვინაობა დააკონკრეტა, რომლებიც ნაწყენები იყვნენ? 

_ არა, ზოგადად თქვა, ჩვენი გუნდიო. 

სხვათა შორის, მაშინ ცხონებულმა ბადრი პატარკაციშვილმა 1600 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი სახელმწიფოს გადასცა... ჰოდა, ვუთხარი, რეზიდენციის გარეთ ნაკვეთი გრჩებათ-მეთქი. 

_ ანუ ამ დროს უკვე იმაზე მიდიოდა საუბარი, რომ თქვენი სახლის ადგილას რეზიდენცია უნდა აშენებულიყო? 

_ ლაპარაკი იმაზე იყო, რომ პოლიციის ადგილას რეზიდენცია ყოფილიყო. ვუთხარი, იმის იქით ნაკვეთი რჩება და ის მომეცით ანუ ნაკვეთი ნაკვეთში გავცვალოთ, სახლში კი ფული გადამიხადეთ, მაგრამ ახლა ბიუჯეტი არ გაქვთ, გენერალური ხელშეკრულება მომეცით, რაღაცებს გავყიდი და დაფინანსებას მე თვითონ დავიწყებ-მეთქი. 

_ ეს ჩუბინიშვილს უთხარით? 

_ კი. 

_ ამ შეხვედრას სხვა ვინმეც ესწრებოდა? 

_ არა... ამ დროს ქონების წართმევაზე საუბარი საერთოდ არ ყოფილა... მოვილაპარაკეთ, რომ სახლში მილიონ 400 ათას დოლარს გადაიხდიდნენ, მიწას კი მიცვლიდნენ, რომ ჩემთვის სახლი ამეშენებინა. 

_ ბატონო ვალერი, ასეთ გარიგებაზე რატომ დათანხმდით? 

_ იმიტომ დავთანხმდი, რომ საპრეზიდენტო რეზიდენციის აშენება უნდოდათ. 

_ ანუ საქმეს სახელმწიფოებრივად მიუდექით? 

_ დიახ. ჩემთვის გვერდზე სახლს ავიშენებდი, რომელიც ერთი წელი გაიწელებოდა, მაგრამ პრობლემას ვერ ვხედავდი. 

_ უკვე აშენებული სახლი ვისი უნდა გამხდარიყო? 

_ სახელმწიფოსი. 

_ ეს სახლი სახელმწიფოს რისთვის, ან ვისთვის სჭირდებოდა? 

_ მიშას უნდა ეცხოვრა. აი, იმ აგურის სახლზეა ლაპარაკი, პრეზიდენტის ყოფილ რეზიდენციასთან რომ არის. 

ჟვანიამ ოფიციალური სახელმწიფო ბრძანება გამოსცა, დაევალოს დეპუტატ ვალერი გელაშვილს, რომ რეზიდენციის მშენებლობისთვის თანხები მოიძიოს და შემდეგ მასთან ქონებრივი, ან ფინანსური ანგარიშსწორება მოხდესო. 

_ ესე იგი, ყველაფერ ამაში ჟვანიაც ჩარეული იყო? 

_ პრემიერი რომ გახდა, მას დაავალეს... იქ ოთახი მოაწყვეს, მინისტრები მოდიოდნენ და მშენებლობას ვიხილავდით ხოლმე. 

_ სპეცოთახი თქვენს სახლში მოაწყვეს? 

_ დიახ, ჯერ ისევ ჩემი საკუთრება იყო.

_ ამ პერიოდში სააკაშვილთან კომუნიკაცია გქონდათ? 

_ მიშა მოდიოდა ხოლმე... კანცელარიაშიც ავედი... მიშას უნდოდა, რომ ერთ წელიწადში დამემთავრებინა. ყველა პირდებოდა, ასე იქნებაო, მაგრამ ავედი და ვუთხარი, ტყუილია, ვერ ააშენებენ. თუ გინდათ, ლიტვიდან პროფესიონალ მშენებლებს ჩამოვიყვან და 11 თვეში ჩაგაბარებენ-მეთქი, მაგრამ ეს არ მოეწონათ. 

_ რატომ? 

_ ალბათ, ვიღაცას ფულის შოვნა უნდოდა. 

_ ვინ ვიღაცას? 

_ ყველა იქ იყო. 

_ მაინც? 

_ არ ვიცი... უარი თქვეს და ეჭვი მაქვს, უარი რატომ თქვეს? მოკლედ, კი ბატონო, არ გინდათ-მეთქი. 2004 წლის ბოლო რომ მოვიდა, ჩუბინიშვილი გამომიგზავნა, ბინიდან გადიო. უკვე 4 მილიონი ლარი მქონდა დახარჯული. გადასცეს იუსტიციის სამინისტროს, რომ ეს ხარჯთაღრიცხვა განეხილა. 

_ ანუ მშენებლობაზე საკუთარ ფულს ხარჯავდით? 

_ დიახ. როგორც გითხარით, წლის დასაწყისში, ბიუჯეტში ეს მშენებლობა გათვალისწინებული არ იყო. ამიტომ გამოიცა სახელმწიფო დადგენილება, რომ დამეფინანსებინა და მერე, როცა ბიუჯეტი შედგებოდა, ჩემსა და კომპანიასთან ანგარიშსწორება მოხდებოდა. 

_ მოკლედ, სახელმწიფოს ენდეთ. 

_ დიახ, ბრძანებულება არსებობდა. 

_ ეს მესმის, მაგრამ როგორც საუბრის დასაწყისში აღნიშნეთ, იცოდით, რომ სააკაშვილი უმართავი იყო და ყველაფერზე წასვლა შეეძლო, თუ ვერ უშვებდით, რომ სახელმწიფოს გადაახტებოდა და ისე მოიქცეოდა, როგორც მოუნდებოდა? 

_ მიშას იმიტომ არ ვენდობოდი, მასთან ერთად გუნდში რომ ვყოფილიყავი და შეურაცხყოფა მოეყენებინა, არ ვაპატიებდი. ამ სიტუაციას კი ვერსად გავექცეოდი, ამიტომ დავთანხმდი და წავყევი, მაგრამ საბუთები გაფორმებული მქონდა, სახლიც ჩემს სახელზე იყო და სად წავიდოდნენ? 

_ საბოლოო ჯამში, ამ სახლის გადაფორმებას გთხოვდნენ? 

_ დიახ. ჩუბინიშვილი გაუშვეს და 2005 წლის დასაწყისში, ადმინისტრაციის უფროსად უგულავა მოვიდა, დამირეკა, ჩემთან ამოდიო. მივედი და, სახლი გადმოწერე, თორემო... თორემ, რას მიზამ-მეთქი და წამოვდექი, ჯერ კომპანიის ფული _ 4 მილიონი ლარი გადაიხადეთ და სახლი მერე გადავწეროთ-მეთქი. 

ამ დროს პრემიერი უკვე ნოღაიდელი იყო და მასთან ჩამიყვანა, მანაც ასე დაიწყო ლაპარაკი. 

_ ნოღაიდელიც დაგემუქრათ? 

_ იცით, რა იყო? _ გადმოწერე, თორემო... თორემ, რას მიზამთ-მეთქი და მასაც წამოვუდექი. გაიცინა-გამოიცინა და წამოვედი... პარლამენტში მივედი, ველაპარაკები, ბოლო-ბოლო, რა უნდათ-მეთქი. მითხრეს, უთხარი, იქნებ, ნახევარი მოგცენო. მივუგე, ნახევარი როგორ უნდა მომცენ, როცა ბიუჯეტში მილიონი ლარი მაქვს გადასახდელი, პლუს დღგ, საშემოსავლო. ნახევარი ჩემოდნით მომცენ, შავი ფული და იქიდან მეტი კი არ მრჩება-მეთქი. 

_ პარლამენტში ამაზე ვის ესაუბრებოდით? 

_ ნაციონალური მოძრაობის წევრებს. 

_ ესე იგი, შუამავლებს ეძებდით? 

_ ვლაპარაკობდი, ზაფხული მოდის, 6 თვე ველოდები, არავინ მელაპარაკება, მიშას კი შესვლა და ცხოვრება უნდა-მეთქი. 

ამის მერე სახლი დავლუქე _ სახელმწიფო დაცვას ვუთხარი, სახლი ჩემია, გვერდზე გაიწიე-მეთქი. 

_ სახლს უკვე სახელმწიფო დაცვა იცავდა? 

_ დიახ. სახლს ლუქი დავადე და დაცვას ვუთხარი, შიგნით შესული არ დაგინახოთ, სანამ ჩემთან ანგარიშსწორება არ მოხდება, თორემ ერთ ამბავს ავტეხ-მეთქი. 

_ თქვენთან ანგარიშსწორება მოხდა, ოღონდ სხვანაირად _ უსასტიკესად გცემეს. 

_ „რეზონანსის“ ჟურნალისტმა დამირეკა, ნასვამი ვიყავი და ვთქვი, იმ კაცის დედა ვატირე, ვინც ცოლს ვერ აკონტროლებს-მეთქი. სხვათა შორის, ჟურნალისტს ვთხოვე, გაღიზიანებული ვარ და სტატია ცოტა დააკორექტირე-მეთქი. 

_ ბატონო ვალერი, ფრაზაში _ „კაცი ცოლს ვერ აკონტროლებს“, რას გულისხმობდით? 

_ ბინიდან წივილ-კივილი ისმოდა ხოლმე. რუსთაველზე ვცხოვრობდი და ეს მთელმა უბანმა იცოდა. 

_ ეს ინტერვიუ თქვენზე თავდასხმის საბაბი გახდა, თორემ მიზეზი, რეალურად, სხვა რამე იყო? 

_ დიახ. პირველი მე ვიყავი, ვისზეც, როგორც ბიზნესმენსა და პოლიტიკოსზე დარტყმა მოახდინეს. 

_ ცემა საჭირო რატომ გახდა? რა, ქონებას ამის გარეშე ვერ წაგართმევდნენ? 

_ სახლს ვერ წამართმევდნენ. 

_ რატომ ვერ წაგართმევდნენ? 

_ იმიტომ, რომ პირადი საკუთრება იყო, თან ჩემი ოჯახის წევრები ლიტვის მოქალაქეები იყვნენ. სახლი ჩემი კოზირი იყო! ბევრმა მითხრა, სანამ ფულს არ გადაიხდიან, სახლი არ გადაუწეროო. 

_ ნაციონალები ითხოვდნენ, რომ სახლი სახელმწიფოსთვის გეჩუქებინათ? 

_ არა, სახლში ფულს გადაიხდიდნენ, მაგრამ კომპანიის ფულს აღარ მომცემდნენ და აი, იქ დამატერორებდნენ. 

_ ესე იგი, კომუნიკაცია სააკაშვილთან გქონდათ, უგულავასა და ნოღაიდელთან ანუ თქვენს საქმეში ეს სამი ადამიანი იყო ჩარეული? 

_ პრეზიდენტის რეზიდენციის მშენებლობის პროცესის გაგრძელება ოქრუაშვილს დაავალა. 

_ ბატონო ვალერი, ცხადია, გეცოდინებათ, თქვენზე ანგარიშსწორების იდეა ვისგან წამოვიდა? 

_ გარემოცვამ იმას ქნა, ბიზნესმენია, პოლიტიკოსიაო. 

_ გარემოცვა ფართო მცნებაა. კონკრეტულად? ისე, ძალისმიერი მეთოდების ავტორად იმხანად ოქრუაშვილი ითვლებოდა. 

_ ვიცი, რომ ოქრუაშვილმა ანგარიშსწორებაზე უარი თქვა, ჯობია, შუამავალი ვნახოთ და მოვილაპარაკოთო. 

_ აბა, თქვენს დასჯას უგულავა ითხოვდა? 

_ უფრო უგულავა, მერაბიშვილი... ძირითადი ვინც იყვნენ _ ათი კაცი იყო. სხვათა შორის, ჩემზე თავდასხმის შემდეგ, კირკიტაძე პარლამენტში დადიოდა და ყველას ეუბნებოდა, თუ წყნარად არ იქნები, უფრო უარესი დაგემართება, ვიდრე გელაშვილს დაემართაო. 

_ თქვენი ცემით ნაციონალებმა რას მიაღწიეს? 

_ იმას მიაღწიეს, რომ სხვები დააშინეს! მე პოლიტიკაში ვიყავი, ბიზნესშიც ვიყავი და თავდასხმა სამაგალითოდ, ელიავას ბაზრობის წინ მოაწყვეს, რათა ყველას დაენახა. 

_ თქვენი მოკვლა უნდოდათ? 

_ ტრავმიდან გამომდინარე, წვალებაში უნდა მოვმკვდარიყავი. მე არ უნდა მეცოცხლა! თუ გადავრჩებოდი, ჩემი ტრავმიდან გამომდინარე, მთელი ცხოვრება ინვალიდი უნდა ვყოფილიყავი! 

_ სახლი, როგორც ამბობთ, თქვენი მეუღლის სახელზე იყო. თქვენი გარდაცვალების შემთხვევაში, მოვლენები როგორ განვითარდებოდა _ მეუღლეს სახლს წაართმევდნენ? 

_ ვერ წაართმევდნენ! 

_ ანუ იმას, რაც უნდოდათ, მაინც ვერ მიიღებდნენ. 

_ დიახ, ვერ მიიღებდნენ. 

_ ჰოდა, თქვენს ცემას რა აზრი ჰქონდა? ბოლოს და ბოლოს, სხვებს სხვა ფორმით დააშინებდნენ. 

_ ჩემი ოჯახი აქ არ ჩამოვიდოდა, ვიღაცას გამოუშვებდნენ და სახლს გაყიდდა. თავდასხმის შემდეგ, ჩემები აღარ ჩამომიყვანია... 

_ თავდასხმის მერე, თქვენს სხვა ქონებას რა ბედია ეწია, წაგართვეს? 

_ გემთმშენებელი წართმეული არ არის? _ გამიკოტრეს. 

სხვათა შორის, თავდასხმის დღეს, დილით, პირველი თანხა _ 600 ათასი ჩარიცხეს, შუადღის მერე კი თავდასხმა მოხდა. 

_ ეს თანხა სახლის იყო? 

_ არა, კომპანიის. 

_ 600 ათასი იმიტომ ჩარიცხეს, რომ ეჭვი ხელისუფლებაზე არ მიგეტანათ? 

_ დიახ, ვითომ, ჩვენ არაფერ შუაში ვართო. მაგათ ისე უნდა გაეკეთებინათ, რომ ეს თითქოს ხულიგნური თავდასხმა იყო _ ეს ვერსია ჰქონდათ, მაგრამ მე ხომ არ გავითიშე, ვაზროვნებდი და ჟურნალისტებს მაშინვე ვუთხარი, მიშას ორგანიზებულია-მეთქი. 

_ თავდამსხმელებიდან ვინმე იცანით? 

_ ვერა, მაგრამ სპეცრაზმი იყო. რომ გავთიშულიყავი, სხვა ვერსია წავიდოდა _ ერთი მოწმე იქნებოდა, ორი მოწმე იქნებოდა და თავიანთი ჟურნალისტებით, რაღაცას ააგებდნენ. 

_ ბატონო ვალერი, ვერ გრძნობდით, ან წინათგრძნობა არ გქონდათ, რომ შესაძლოა, თავდასხმა მომხდარიყო?

_ ვიცოდი, რომ დამდევდნენ, მაგრამ იარაღითაც დავდიოდი, დაჯავშნული მანქანაც მქონდა. კი, შეიძლება, ვეცემე, მაგრამ სასიკვდილოდ ცემა? 

_ იმხანად რესპუბლიკური პარტიის წევრი და დეპუტატი იყავით. შესაბამისად, ხელი ბევრ რამეზე მიგიწვდებოდათ და თქვენს გარშემო შექმნილ ვითარებაზე, იგივე დიპლომატიურ კორპუსს ინფორმაციას არ აწვდიდით? 

_ კი, როგორ არა, ყველამ იცოდა. 2007 წელს, მე, დათო უსუფაშვილი და სხვები აშშ-ში წავედით, მეთიუ ბრაიზას შევხვდით და დათომ ჩემზე უთხრა, აი, ეს ის არისო. ბრაიზამ, ვწუხვარო. გამიკვირდა, რატომ წუხხართ, რომ არ მომკლა-მეთქი? 

_ დასავლეთი ყველაფერ ამაზე თვალს, თქვენი აზრით, რატომ ხუჭავდა? 

_ მიშა ის მარიონეტი იყო, რომელიც რუსეთის წინააღმდეგ ერთ ამბავში იყო და ეს აწყობდათ. მიშას ფული ეშოვა და ყველაფერზე წამსვლელი იყო. საქართველოში რა დახმარებაც შემოვიდა, ყველაფერი აქ დარჩა? 2008 წელს, ომის დროს, ამბობდნენ, 4 მილიარდნახევარი დოლარამდე დახმარება შემოვიდაო, მაგრამ სად არის, ხალხს მოხმარდა? 

_ მოკლედ, ბატონო ვალერი, გადარჩით... 

_ წესით, არ უნდა გადავრჩენილიყავი. მანქანაში ბიძაშვილი გოგონა მეჯდა, იატაკზე დააწვინეს. 

_ მასაც სცემეს? 

_ არა. თვალი რომ გავახილე, ამ დროს მეუღლემ დამირეკა, ბიძაშვილმა ტელეფონი მომაწოდა და მეუღლეს ვუთხარი, ცოცხალი ვარ, მაგრამ სასწრაფოდ თვითმფრინავი აიყვანეთ და აქედან გამიყვანეთ, თორემ მომკლავენ-მეთქი. 

_ შეიძლება, საავადმყოფოში მოეკალით? 

_ კი... ჩემი მეგობარი, გია ყურაშვილი მაშინვე მოვიდა და მას ვუთხარი, მდგომარეობა შემინარჩუნეთ და თუ გავითიშე, ოპერაცია არ გააკეთებინოთ, თორემ მომკლავენ-მეთქი... ღუდუშაურში მიმიყვანეს. იქიდან „მიხაილოვში“ რატომ წამიყვანეს, ვერ გავიგე... ექიმები ჩემებისგან ნებართვას იღებდნენ, გავჭრითო. 

_ ანუ ეჭვობთ, რომ ექიმებს თქვენი მდგომარეობის დამძიმება ჰქონდათ დავალებული? 

_ კი, კი... 

_ თავდასხმის დეტალები, თქვენი ინფორმაციით, სააკაშვილს მოახსენეს? 

_ სპეცოპერაციიდან 20 მეტრში, კოდუა იჯდა და ყველაფერს აკონტროლებდა, თან წამოღებული ჰქონდა „ვიტარეზი“, რომელიც სასტიკი იარაღია. 

_ რისთვის უნდოდა? 

_ მე „ჰეკლერ კოხით“ დავდიოდი... 

_ შანსი რომ გქონოდათ, იარაღს გამოიყენებდით? 

_ იცით, რა არის? _ მარტო ვიზრდებოდი და პატარა გამოცილდება მაქვს. 21 წლის ვიყავი, ვილნიუსში რომ ჩავედი და ყველასთან მომიწია დაპირისპირება. სიტუაციას ყოველთვის „ვხარშავდი“. როცა ალყაში ხარ, იქ იარაღის გამოყენებას აზრი არ აქვს. რომ მცოდნოდა, რომ ამას გამიკეთებდნენ, გამოვიყენებდი... 

_ „ოცნებამ“, როგორც ვიცი, ეს თავდასხმა გამოძია და გარკვეულ პირებზე განაჩენიც დადგა, მაგრამ ქონების ნაწილი ჰაერშია გამოკიდებული. რატომ? 

_ ჯერ ველოდებოდი, რომ სისხლის სამართლის საქმე დამთავრებულიყო... პროკურატურაში 300-გვერდიანი საქმე შევიტანე, რომელიც თაროზეა შემოდებული. 

_ ჰოდა, ამას გეკითხებით: საქმე, რომელიც ქონებას ეხება, „ოცნების“ პროკურატურას თაროზე რატომ უდევს? 

_ არ ვიცი. 

_ 2012 წელს, „ოცნების“ მაჟორიტარობის კანდიდატი იყავით და ცხადია, ივანიშვილთან კომუნიკაცია გექნებოდათ. 

_ კი, როგორ არა. 

_ ამ თემაზე მასთან გისაუბრიათ და რა პასუხი მიგიღიათ? 

_ სახელმწიფომ უნდა გადაგიხადოსო. 

_ სახელმწიფო იმიტომ ვერ გადაგიხდით, რომ გაჭირვებულიაო? 

_ დაახლოებით, ეს პასუხი იყო. 

_ არადა, „ოცნება“ ხელისუფლებაში სამართლიანობის აღდგენის ეგიდით მოვიდა. ბატონო ვალერი, თქვენს შემთხვევაში, სამართლიანობა აღდგა? 

_ ნაწილობრივ. 

_ თქვენი საქმის ფიგურანტებიდან, ვინმე დაისაჯა? 

_ მერაბიშვილი. 

_ და მთავარი მერაბიშვილი იყო? 

_ სხვათა შორის, მერაბიშვილი იყო, რომელიც მიშას იმას შვრებოდა. 

_ ანუ „პადჟიგატელობდა“? 

_ დიახ, მერაბიშვილი „პადჟიგატელი“ იყო. უგულავა მერაბიშვილთან უფრო ახლოს იდგა და ეგეც „პადჟიგატელი“ იყო. ერთადერთი, ოქრუაშვილმა თქვა, ასეთი რაღაცები არ გინდათო. 

_ ბატონო ვალერი, ისე, თქვენ, როგორც დეპუტატს, კანონით უფლება არ გქონდათ, რომ ბიზნესი გეწარმოებინათ. 

_ ბიზნესი კი მქონდა, მაგრამ მართვაში ჩემი შვილისთვის მქონდა გადაცემული და მე ხელს არაფერს ვაწერდი. 

_ ანუ ნაციონალებს რომ მოენდომებინათ, ეკონომიკური სახის დარღვევებს ვერ გიპოვიდნენ? 

_ დიახ. 

_ ამ ამბების შემდეგ, სააკაშვილს, შემთხვევით მაინც, არ შეხვედრიხართ? 

_ არა, ერთადერთი, პარლამენტში რომ მოვიდა, დათო უსუფაშვილს ვუთხარი, შემიძლია, პარლამენტში არ შემოვუშვა-მეთქი. 

_ სააკაშვილის პარლამენტში 2013 წელს მოსვლას გულისხმობთ? 

_ დიახ. 

_ როგორ არ შეუშვებდით? 

_ კარში დავდგებოდი და არ შემოვუშვებდი. 

_ და რატომ არ დადექით? 

_ ნუ, ახლა, გუნდის წინააღმდეგ ვერ წავიდოდი. 

_ როგორც დეპუტატმა, სააკაშვილს, რომელიც მაშინ ჯერ კიდევ პრეზიდენტი იყო, კითხვა მაინც რატომ არ დაუსვით? 

_ რაზე დამესვა, რატომ მცემე-მეთქი? 

_ სააკაშვილი უცხოეთში ხშირად დადიოდა, ახლაც იქ არის. ხომ შეგეძლოთ და შეგიძლიათ, თქვენი კავშირები გამოიყენოთ და... 

_ (სიტყვას მაწყვეტინებს) ვილნიუსში ვიყავით პარლამენტის დელეგაცია წასული. ამ დროს, მიშა ჯერ კიდევ პრეზიდენტი იყო და დავით უსუფაშვილმა იქაურებს პირში უთხრა, მიშას რომ იცავთ, აი, ვალერი გელაშვილი, ჩემი მეგობარია და პასუხი გაეცითო... მიშას ღიად იცავდნენ... 

_ სხვათა შორის, ერთ-ერთ ბოლო ინტერვიუში, სააკაშვილმა ყველაფერი სხვას დააბრალა. 

_ თავი ისე გამოიყვანა, რომ თითქოს ანგელოზია, მაგრამ შემხვდეს და დამელაპარაკოს, როგორი ანგელოზია. 

_ მიშა შეხვედრაზე რომ დაგთანხმდეთ, რას ეტყვით? 

_ არ ვიცი, რას ვეტყვი. 

_ შურისძიების მომენტი გაქვთ? 

_ მიშასი? 

_ დიახ. 

_ მიშა ვერ დამიჯდება და ძუკნა ძაღლივით გავარდება, თორემ მინდა, მაგის მშიშარა სახე დავინახო! 

2005 წლის ნოემბერში, ადამკუსი იყო ჩამოსული. მიღება პარლამენტის ეზოში იყო. დეპუტატებთან ერთად ვიდექი, შავი სათვალე მეკეთა. მიშამ ადამკუსი დეპუტატებთან შესახვედრად წამოიყვანა, მაგრამ ხუთ მეტრში რომ მოვიდა და დამინახა, ადამკუსს ხელი მოჰკიდა, შეატრიალა და უკან წაიყვანა! 

_ ბატონო ვალერი, ნაციონალებმა საქართველოში დაბრუნების საშუალება რატომ მოგცეს? 

_ აქედან რომ წავედი, მაშინვე ვთქვი, სექტემბერში დავბრუნდები-მეთქი. მე შიში არ ვიცი. 

_ ეს გასაგებია, მაგრამ საზღვარზე, უბრალოდ, არ შემოგიშვებდნენ. 

_ რა უფლებით არ შემომიშვებდნენ? _ პარლამენტის წევრი ვიყავი... 

_ რომ დაბრუნდით, თქვენი, ასე ვთქვათ, დატერორების მცდელობა აღარ ჰქონდათ? 

_ სამშენებლო კომპანიას ვამუშავებდი. 2007 წლის ბოლოს, საფინანსო პოლიცია შემოვარდა, რვა თვე კომპანიაში იჯდა. ვუთხარი, თუ შეგიძლიათ, დამიჭირეთ-მეთქი. 

_ ამ დროს დეპუტატი აღარ იყავით. 

_ დიახ, აღარ ვიყავი. სხვათა შორის, დეპუტატობიდან რომ გამაგდეს, წინასწარ ვიცოდი, რომ პროვოკაციას მოაწყობდნენ _ ჟურნალისტებმა შემომითვალეს. ბურჯანაძეს ვუთხარი, ნინო, იცოდე, პროვოკაცია მზადდება და საქმის კურსში იყავით-მეთქი... 

შაბათი დღე იყო, 18 მარტი, დედაჩემის დაბადების დღე. ხაშურიდან მოვდიოდი _ სამთავრობო დაცვით დავდიოდი. 

_ ამას რატომ იხსენებთ? 

_ ეს ის დღეა, ავლაბარში სკოლა რომ დაწვეს. სამთავრობო დაცვის ბიჭებთან ახლოს ვიყავი _ ერთად ვსადილობდით, ერთად დავდიოდით. შინ მიმიყვანდნენ ხოლმე, სხვაგან არსად დავდიოდი... ჰოდა, ხაშურიდან მოვდიოდი და გელაშვილმა სკოლა დაწვაო. ეს დაცვის ბიჭებიც გაგიჟდნენ, ესენი ვინ ყოფილან, ეს ნაძირლებიო. 

_ საბოლოო ჯამში, ნაციონალებმა ვერ გაგანადგურეს, არა? 

_ ჩემი განადგურება შევარდნაძის პერიოდშიც უნდოდათ _ ბიძაჩემის გატაცება, ქუთათელაძესთან დაპირისპირება... 

_ შევარდნაძის დროს, საქმე ფიზიკურ ანგარიშსწორებამდე არ მისულა. 

_ როგორ არ მისულა? _ მე ვერ გამიტაცეს და ბიძაჩემი გაიტაცეს, ოსეთში ჰყავდათ. 

_ ანუ შევარდნაძის დროსაც, ხელისუფლება გებრძოდათ? 

_ კი, კი. ქუთათელაძეს ერთი-ერთზე შევხვდი და ფულზე დამიწყო ლაპარაკი, 1999 წლის 21 თებერვალია, ფული გადაიხადეო. 

_ ფული რისთვის უნდა გადაგეხადათ? 

_ მე ხომ ტრანზიტულ ტვირთებს ვეზიდებოდი. ჰოდა, ფული გადაიხადეო. 

_ ფული ბიუჯეტში უნდა გადაგეხადათ? 

_ ბიუჯეტშიც ვიხდიდი, მაგრამ მაგათთვის უნდა მიმეტანა. 

_ „ქეში“? 

_ კი, კი... მილიონნახევარი მოიტანეო, მერე 300 ათასამდე ჩამოვიდნენ... ქუთათელაძემ, რა არის, მინისტრმა ორჯერ შემოგითვალე და ფეხზე დამიკიდე, ჩემი სიტყვა წინ არ დამხვდეს, მაგრამ ეს ფული ბიუჯეტში შესატანიაო. ვერ გავიგე, სად ბიუჯეტი და სად _ უშიშროების მინისტრი... 

ბიძაჩემი ამის მერე გაიტაცეს, ოთხი თვე ცხინვალში ჰყავდათ... მთელი ოჯახი დატერორებული ვიყავით. 

_ პოლიტიკაში მოსვლა ამიტომ გადაწყვიტეთ, რომ სახელმწიფო ტერორისგან თავი დაგეცვათ? 

_ აბა, სხვა გასაქანი არ მქონდა. 

_ 2012 წელს, პოლიტიკაში რატომღა შემობრუნდით? 

_ ისეთი პროცესები იყო, მე რომ არ მიმეღო მონაწილეობა, აბა, ვის უნდა მიეღო? _ 2012 წელს, რაც ხაშურში მოხდა, ყველამ იცის. მაშინაც ჩემი მოკვლა უნდოდათ. 

_ ვის, მიშას? 

_ არა. 

_ აბა, ვის? 

_ რუსებს. 

_ ანუ რუსებს უნდოდათ, რომ თქვენ მოეკალით და ეს ნაციონალებს დაბრალებოდათ? 

_ კი... მიშა ლიტვის პრეზიდენტს გაფრთხილებული ჰყავდა, არ შეეხო, შეეხები და არ გაპატიებო. 

_ ბატონო ვალერი, ბევრი რამ იცით. ამიტომაც, პოლიტიკური ვერტიკალისთვის საშიში ხართ, მით უმეტეს, რომ ნაციონალებს ხელისუფლებაში დაბრუნების იმედი აქვთ... 

_ როგორც პაპაჩემი ვალიკო ვერ დაბრუნდება სასაფლაოდან, ისე მიშა და ნაცმოძრაობა ვერ დაბრუნდებიან ამ ქვეყანაში! 

_ მიშა, შეიძლება, ვერ დაბრუნდეს, მაგრამ ხელისუფლებაში, როგორც ამბობენ, კოალიციური მთავრობა მოვა... წეღან გკითხეთ და არ მიპასუხეთ: სააკაშვილისთვის საშიში ხართ? 

_ ყველამ იცის, მიშა ვინ არის! მიშა არის ნაგავი! გაჭირვებული ხალხი სხვანაირად უყურებს და აყოლილი ჰყავს, თორემ თუ ადამიანი მის ლაპარაკს ცოტა დაუკვირდება, მიხვდება, რომ ფსიქიურად დაავადებულია. 

_ კიდევ რისი თქმა გინდათ, ბატონო ვალერი? 

_ კახა კოჟორიძე მყავს ადვოკატი და იმედი მაქვს, რომ ჩემი ქონებიდან, რაღაცას მაინც დამიბრუნებენ, თორემ არ გავჩერდები. 

_ რას იზამთ, ევროსასამართლოში წახვალთ? 

_ ბევრი რაღაც ვიცი. 

_ ვისზე იცით _ მოქმედებზე, თუ ყოფილებზე? 

_ ყველაზე ერთად. 

_ ეს მესიჯია? 

_ ეს მესიჯია, რომ მე არ გავჩერდები! ჩემი გაჩერება, ჩემი სიკვდილის ტოლფასია! რამდენი წელიც უნდა გავიდეს, ჩემსას მაინც დავიბრუნებ და არავის ვაპატიებ! 

_ ხელისუფლებამ რომ გითხრათ, წარსულს თავი გაანებეო, რას იზამთ? 

_ რატომ უნდა გავანებო? 

_ იმიტომ, რომ ბიზნესში ხელი არ შეგეშალოთ. 

_ ბიზნესს ჩემი შრომით და გონებით ვქმნი. ისეთ რაღაცებს გადავალაგებ ხოლმე, რომ ბანკში უკვირთ. 

_ საქართველოდან საერთოდ წასვლაზე არ გიფიქრიათ? 

_ ჩემი სახლ-კარი მიყვარს და რატომ უნდა წავიდე, თორემ ვენესუელაშიც თავს კარგად ვგრძნობ. სახლი ვილნიუსშიც მაქვს. 

_ პოლიტიკაში ისევ ხომ არ გიხილავთ? 

_ რატომაც არა! სხვათა შორის, „ქართული ოცნების“ წევრი ვარ. 

_ ანუ „ოცნების“ ოპოზიციაში არ წახვალთ. 

_ დღეს ოპოზიცია ნაცმოძრაობაა და ღმერთმა დამიფაროს, იქ ვიყო! 2012-ში, ბიძინა რომ არ მოსულიყო, ყველანაირად განადგურებული ვიქნებოდი...

საბა საბაური

მსგავსი

დაბრუნება დასაწყისში